Accessibility Level of Public Transportation with GIS Application: A case study in Lamphun

Main Article Content

Thanchanok Muenjaisroy
Wanpen Charoentrakulpeeti

Abstract

This study aims to examine the service level of public transportation and propose alternative networks for the municipality of Lamphun to reduce traffic congestion, transport costs, and energy consumption. There were 31 responses to questionnaires regarding service satisfaction from August to October 2019. The research utilized the Transport for London (TfL) approach proposed by England to analyze the accessibility of public transportation. Geographic information system was applied to analyze the distance of public transportation access and network using the Buffer and Inverse distance weight tools, respectively. The results indicate that Lamphun's public transportation is paratransit, consisting of minibus on eight routes and public van on one route. Inaccurate schedules and lack of parking lots, as well as uncovered service areas, contribute to a poor level of accessibility and a small number of passengers. The suggestion for Lamphun's public transportation network is an expansion of routes to the government center, provincial transportation office, and inner-city surroundings. Planning and policy that are clear-cut and effective can help to enhance public transportation and increase the number of passengers for travelling on time. This can alleviate future traffic congestion in Lamphun.

Article Details

How to Cite
Muenjaisroy, T., & Charoentrakulpeeti, W. (2022). Accessibility Level of Public Transportation with GIS Application: A case study in Lamphun. Social Sciences and Modern Integrated Sciences, 3(2), 43–53. retrieved from https://so09.tci-thaijo.org/index.php/JSMIS/article/view/548
Section
Research Articles

References

ชุติมา เจิมขุนทด. (2554). แนวทางการวิเคราะห์ระดับการเข้าถึงระบบขนส่งสาธารณะ : กรณีศึกษาการเข้าถึงในการเดินทางโดยระบบขนส่งสาธารณะเทศบาลนครนครราชสีมา. (วิทยานิพนธ์ปริญญาวิศวกรรมศาสตร์) มหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี.

บุญเลิศ จิตตั้งวัฒนา. (2535). การวิเคราะห์และวางแผนการด้านการขนส่ง. พิมพ์ครั้งที่ 2.กรุงเทพฯ : มหาวิทยาลัยรามคำแหง.

ปริญญา ปฏิพันธกานต์. (2550). ความต้องการระบบขนส่งมวลชนสำหรับเมืองเชียงใหม่. (วิทยานิพนธ์บัณฑิตวิทยาลัย) สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง.

ประจักษ์ ศกุนตะลักษณ์. (2531). เศรษฐศาสตร์เมือง. กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

พุทธพร ไสว. (2559). ระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์การให้บริการขนส่งสาธารณะในเขตเทศบาลนครนครสวรรค์. วารสารวิชาการคณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏลำปาง.

รัตนาภรณ์ บุญมี. (2561). การวิเคราะห์เปรียบเทียบระดับการเข้าถึงของระบบขนส่งสาธารณะปัจจุบันและแผนแม่บทอนาคตในอำเภอเมืองพิษณุโลก. (วิทยานิพนธ์ระดับปริญญาตรี) มหาวิทยาลัยนเรศวร.

วัลภา ชายหาด. (2532). ความพึงพอใจของประชาชนที่มีต่อบริการสาธารณะด้านรักษาความสะอาดของกรุงเทพฯ. (วิทยานิพนธ์รัฐประศาสตรมหาบัณฑิต) จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

วิชาญ เอกรินทรากุล. (2534). ลักษณะการเดินทางโดยระบบขนส่งสาธารณะในกรุงเทพมหานคร. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต) ภาควิชาวิศวกรรมโยธา บัณฑิตวิทยาลัย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สมบัติ ธรรมสอน. (2542). การศึกษาระบบขนส่งสาธารณะในเมืองนครสวรรค์. (วิทยานิพนธ์บัณฑิตวิทยาลัย) มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.

สุรเมศวร์ พิริยะวัฒน์. (2551). บทที่ 5 ระบบขนส่งสาธารณะ(Public Transportation). หนังสือประกอบการเรียน ภาควิชาวิศวกรรมโยธา. คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา.

อดิศักดิ์ กันทะเมืองลี้. (2556). ระดับการเข้าถึงระบบขนส่งสาธารณะในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต) จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

Bruton, M.J. (1975). Introduction to Transportation Planning. Hutchinson & Co. (Publishers) Ltd., London. 251 p.

Geurs, K.T., Wee, B.V. (2004). Accessibility evaluation of land-use and transport strategies: review and research directions. Journal of Transport Geography.

: 127 - 140.

Murray, A.T. (2001). Strategic analysis of public transport coverage. Socio-Economic Planning Sciences. 35: 175 - 188.

Wu, B.M., Hine, J.P. (2003). A PTAL approach to measuring changes in bus service accessibility. Transport Policy. 10: 307 - 320.