องค์ประกอบเชิงยืนยันสมรรถนะอาจารย์ในยุคดิจิทัล ตามการรับรู้ของนักศึกษาปริญญาโทสาขาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี

CONFIRMATORY FACTOR ANALYSIS OF DIGITAL-AGE LECTURER COMPETENCIES AS PERCEIVED BY MASTER’S DEGREE STUDENTS IN EDUCATIONAL ADMINISTRATION AT BANGKOKTHONBURI UNIVERSITY

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาองค์ประกอบสมรรถนะอาจารย์ในยุคดิจิทัลตามการรับรู้ของนักศึกษาปริญญาโทสาขาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี และ 2) ยืนยันองค์ประกอบสมรรถนะอาจารย์ในยุคดิจิทัลตามการรับรู้ของนักศึกษาปริญญาโทสาขาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงสำรวจ ประชากรได้แก่ นักศึกษาระดับปริญญาโท สาขาวิชาการบริหารการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี จำนวน 600 คน กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ นักศึกษาระดับปริญญาโท สาขาวิชาการบริหารการศึกษาจำนวน 234 คน กำหนดขนาดตัวอย่างด้วยการเทียบตารางของเครจซีและมอร์แกน เครื่องมือวิจัยเป็นแบบสอบถาม สถิติวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่  ความถี่  ร้อยละ  ค่าเฉลี่ย  ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน  และการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืน ผลการวิจัยพบว่า 1) สมรรถนะอาจารย์ในยุคดิจิทัลตามการรับรู้ของนักศึกษาปริญญาโทสาขาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี ประกอบด้วย 5 องค์ประกอบ คือ 1) สมรรถนะด้านการใช้เทคโนโลยีดิจิทัลเพื่อการเรียนรู้ 2) สมรรถนะด้านการออกแบบการเรียนการสอนเชิงนวัตกรรม 3) สมรรถนะด้านการวัดและประเมินผลในสภาพแวดล้อมดิจิทัล 4) สมรรถนะด้านการสื่อสารและการสร้างปฏิสัมพันธ์การเรียนรู้ 5) สมรรถนะด้านคุณธรรม จริยธรรม และความเป็นมืออาชีพทางวิชาการ โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก และ 2) โมเดลมีความสอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์อยู่ในระดับดีมาก โดยผ่านเกณฑ์ทุกดัชนี ทั้งค่า χ²/df, GFI, AGFI, CFI, TLI, RMSEA และ SRMR และไม่มีนัยสำคัญทางสถิติของค่า χ² จึงยืนยันได้ว่าโมเดลมีความเหมาะสมในการอธิบายองค์ประกอบเชิงยืนยันอันดับสองของสมรรถนะอาจารย์ในยุคดิจิทัล