Enhancing Cooperation and Participation in Integrated Forest Fire and Haze Mitigation through Prescribed Burning in Sop Tia Subdistrict, Chom Thong District, Chiang Mai Province
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This study aimed to evaluate cooperation and participation among public-sector partners in the integrated management of forest fire and haze problems through prescribed burning in Sop Tia Subdistrict, Chom Thong District, Chiang Mai Province. The study also examined factors influencing implementation outcomes and proposed approaches to strengthen multi-sectoral collaboration. A mixed-methods design was employed. The quantitative sample comprised 76 participants, including community leaders, local residents, government officials, and civil society representatives from 21 villages. For the qualitative component, in-depth interviews and focus group discussions were conducted with 33 key informants, including academics, national park officers, local leaders, and forest fire volunteers. Quantitative data were collected using questionnaires, while qualitative data were obtained through interviews and group discussions. Quantitative data were analyzed using descriptive statistics (mean and standard deviation) and multiple regression analysis, whereas qualitative data were analyzed using content analysis.
The results indicated that the overall cooperation system was rated at the highest level across project context, inputs, processes, and outputs (=4.51, S.D.=0.27), reflecting strong readiness in resources, management, and stakeholder engagement. Multiple regression analysis revealed that factors significantly associated with project success included prescribed burning management, preventive measures, network collaboration, impacts of forest fires, government policy, and law enforcement, with a coefficient of determination (R²) of 0.87, indicating that these factors explained 87% of the variance in outcomes. The synthesis further proposed an integrated management framework emphasizing shared understanding, clearly defined stakeholder roles, the application of supportive technologies for prescribed burning, a balanced approach combining law enforcement with incentives, and continuous monitoring and evaluation. These findings may be applied to other areas facing similar challenges to enhance participatory and sustainable forest fire management.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
ดาวรุ่ง โสฬส, ประเสริฐ ปอนถิ่น และอภิรมย์ สีดาคำ. (2566). การมีส่วนร่วมของเครือข่ายภาครัฐและประชาชนในการป้องกันและ แก้ไขปัญหาไฟป่าในพื้นที่ตำบลแม่เหียะ อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่. วารสารสังคมศาสตร์และศาสตร์รวมสมัย, 4(1), 65-78.
นิวัฒน์ ปะระมา, วีณา นิลวงศ์, กอบลาภ อารีศรีสม, รภัสสรณ์ คงธนจารุอนันต์ และภาวิณี อารีศรีสม. (2567). กลยุทธ์การบริหารงานการบริการสาธารณะแบบพหุภาคีของ องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในพื้นที่อำเภอห้างฉัตร จังหวัดลำปาง. วารสารภูมินิเวศพัฒนาอย่างยั่งยืน, 5(2), 52-64.
พจนา พิชิตปัจจา. (2557). การแก้ไขปัญหาไฟป่าหมอกควันของหมู่บ้านแม่เตี๊ยะใต้ ตำบลสบเตี๊ยะ อำเภอจอมทอง จังหวัดเชียงใหม่. วารสารการเมืองการบริหารและกฎหมาย, 6(3), 57-75.
มูลนิธิชัยพัฒนา. (2567). ทฤษฎีการพัฒนาฟื้นฟูป่าไม้อันเนื่องมาจากพระราชดำริ. สืบค้นเมื่อ 2 มีนาคม 2568. เข้าถึงได้จาก https://www.chaipat.or.th/concept-and-theory-development/theory-developed-forest-restoration.html
วินิจ ผาเจริญ, สุริยจรัส เตชะตันมีนสกุล และนนท์ น้าประทานสุข. (2567). ยุทธศาสตร์การจัดการป้องกันและแก้ไขปัญหาไฟป่าและหมอกควันแบบบูรณาการมีส่วนร่วมของภาครัฐ ภาคเอกชนและภาคประชาสังคมในพื้นที่อำเภออมก๋อย จังหวัดเชียงใหม่. (รายงานการวิจัย). วิทยาลัยบริหารศาสตร์ มหาวิทยาลัยแม่โจ้.
สถาบันวิจัยและพัฒนาพลังงานนครพิงค์. (2563). รู้ยัง? สาเหตุและผลกระทบจากหมอกควันในพื้นที่ภาคเหนือ. สถาบันวิจัยและพัฒนาพลังงานนครพิงค์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่. สืบค้นเมื่อ 28 มีนาคม 2568. เข้าถึงได้จาก https://erdi.cmu.ac.th:contentReference
อุ่นเรือน คำภิโล และสุริยจรัส เตชะตันมีนสกุล. (2568). ยุทธศาสตร์การพัฒนาการสร้างความร่วมมือและการมีส่วนร่วมในการบูรณาการการแก้ไขปัญหาหมอกควันไฟป่าด้วยการชิงเผาของตำบลทุ่งปี๊ อำเภอแม่วาง จังหวัดเชียงใหม่. วารสารสังคมศาสตร์และศาสตร์รวมสมัย, 6(1), 69–83.
Agrawal, A., & Gibson, C. C. (1999). Environments and development: The significance of local knowledge in conservation. In Conservation and development: Case studies from the field (pp. 154–178). Routledge.
Ansell, C., & Gash, A. (2008). Collaborative governance in theory and practice. Journal of Public Administration Research and Theory, 18(4), 543-571.
Bizzo, E., & Michener, G. (2025). Compensatory collaborative governance: filling pandemic transparency gaps in Brazil and the United States. Public Management Review, 27(1), 109-134.
Bodin, Ö., & Crona, B. I. (2009). The role of social networks in natural resource governance: What relational patterns make a difference? Global Environmental Change, 19(3), 366–374.
Bryson, J. M., Crosby, B. C. & Stone, M. M. (2006). The design and implementation of cross-sector collaborations: Propositions from the literature. Public Administration Review, 66(6), 44-55.
Chiang Mai PAO. (2024). ประชุมคณะกรรมการศูนย์บัญชาการป้องกันและแก้ไขปัญหาไฟป่าและหมอกควันจังหวัดเชียงใหม่. สืบค้นเมื่อ 2 เมษายน 2568. เข้าถึงได้จาก https://www.chiangmaipao.go.th
Convention on Biological Diversity. (2016). Thailand's biodiversity profile. 23 September 2025. Retrieved from https://www.cbd.int/countries/profile/default.shtml?country=th
Food and Agriculture Organization of the United Nations (FAO). (2011). The state of the world’s forests 2011: Enhancing the socioeconomic benefits of forests. FAO. 23 September 2025. Retrieved from http://www.fao.org/3/i2000e/i2000e.pdf
Headley, A. M., & Kalesnikaite, V. (2025). Exploring the limits of collaboration and the fragility of its outcomes: The case of community policing. Public Administration Review, 85(2), 326-348.
Humayun, H., Ghazali, M., & Malik, M. N. (2025). Is sustained participation a myth in crowdsourcing? A review. European Journal of Innovation Management, 28(2), 511-559.
Kelp, M., Burke, M., Qiu, M., Higuera-Mendieta, I., Liu, T., & Diffenbaugh, N. S. (2025). Effect of recent prescribed burning and land management on wildfire burn severity and smoke emissions in the western United States. AGU Advances, 6(3), e2025AV001682.
Lebel, L., Anderies, J. M., Campbell, B., Folke, C., Hatfield-Dodds, S., Hughes, T. P., & Wilson, J. (2006). Governance and the capacity to manage resilience in regional social-ecological systems. Ecology and society, 11(1), 19.
Nalikan, M., & Rozikin, M. (2025). Community Empowerment in Rural Areas Based on Social Capital in Lamongan Regency: A Holistic and Collaborative Approach. Journal of Ecohumanism, 4(1), 3811-3820.
Ostrom, E. (1990). Governing the commons: The evolution of institutions for collective action. Cambridge University Press.
Pretty, J. (2003). Social capital and the collective management of resources. Science, 302(5652), 1912–1914.
Reed, M. S. (2008). Stakeholder participation for environmental management: a literature review. Biological conservation, 141(10), 2417-2431.
Rego, A., Owens, B., Yam, K. C., Bluhm, D., Cunha, M. P., Silard, A., & Liu, W. (2018). Leader humility and team performance: Exploring the mechanisms of team psychological safety, team learning, and collective efficacy. Journal of Applied Psychology, 103(9), 1065–1077.
Ryan, R. L., LaLiberte, A., & Kent, D. L. (2013). Community-based natural resource management: A synthesis of the literature. Environmental Management, 51(2), 241-253.
Schuett, M. A., Selin, S. W., & Carr, D. S. (2001). Making it work: Keys to successful collaboration in natural resource management. Environmental Management, 27, 587-593.
