ผลของกิจกรรมการเรียนรู้อภิปัญญาที่มีต่อการรับรู้ความสามารถแห่งตนของผู้เรียนคณิตศาสตร์
THE EFFECTS OF METACOGNITIVE LEARNING ACTIVITIES ON THE SELF-EFFICACY OF MATHEMATICS STUDENTS
คำสำคัญ:
กิจกรรมการเรียนรู้อภิปัญญา, การรับรู้ความสามารถแห่งตนบทคัดย่อ
การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงทดลองเพื่อศึกษาผลของกิจกรรมการเรียนรู้อภิปัญญาที่มีต่อการรับรู้ความสามารถแห่งตนของผู้เรียนคณิตศาสตร์ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนในศูนย์ประสานงานสถาน ศึกษาโพทะเล สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพิจิตร เขต 2 ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2568 จำนวนทั้งสิ้น 40 คน แบ่งเป็นกลุ่มทดลองจำนวน 20 คน คือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนวัดพร้าว และกลุ่มควบคุมจำนวน 20 คน คือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนชุมชนบ้านทุ่งน้อย “พิพัฒน์โสภณวิทยา” ซึ่งได้มาโดยวิธีการสุ่มแบบกลุ่ม (Cluster Random Sampling) และได้รับการยินยอมจากนักเรียนและผู้ปกครองให้เข้าร่วมการวิจัย เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย แผนการจัดกิจกรรมการเรียนรู้อภิปัญญา เรื่องสมการเชิงเส้นตัวแปรเดียว จำนวน 8 ครั้ง โดยกิจกรรมมุ่งส่งเสริมให้ผู้เรียนวางแผนการแก้ปัญหา ตั้งคำถามกับตนเองระหว่างทำโจทย์ ติดตามตรวจสอบวิธีคิด และสะท้อนคิดหลังการเรียนรู้ และแบบสอบถามการรับรู้ความสามารถแห่งตน วิเคราะห์ข้อมูลโดยการทดสอบค่าที (t-test) ผลการวิจัยพบว่า 1) หลังการทดลอง กลุ่มทดลองมีการรับรู้ความสามารถแห่งตนสูงกว่าก่อนการทดลอง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 2) หลังการทดลอง กลุ่มทดลองมีการรับรู้ความสามารถแห่งตนสูงกว่ากลุ่มควบคุม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 แสดงให้เห็นว่ากิจกรรมการเรียนรู้อภิปัญญาส่งผลต่อการพัฒนาการรับรู้ความสามารถแห่งตนของผู้เรียนคณิตศาสตร์
เอกสารอ้างอิง
มนพร พิมล. (2557). ผลของการฝึกกลวิธีอภิปัญญาที่มีต่อการแก้โจทย์ปัญหาคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนวัฒนวิทยา จังหวัดนครราชสีมา. วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา.
วิลาวัณย์ ดาราฉาย. (2554). ปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับการรับรู้ความสามารถของตนด้านการเรียนของนักเรียนช่วงชั้นที่2-3. วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. (2555). การวัดผลประเมินผลคณิตศาสตร์. กรุงเทพฯ: ซีเอ็ดยูเคชัน.
สาลินี ผิวเพ็ง. (2565). การพัฒนาโมเดลความสัมพันธ์โครงสร้างเชิงเส้นของปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการกำกับการเรียนรู้ด้วยตนเองของนักศึกษาระดับปริญญาตรี. วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต. มหาวิทยาลัยนเรศวร. คลัง ปัญญา มหาวิทยาลัยนเรศวร.
สุภาภรณ์ ครสระน้อย. (2560). ผลของโปรแกรมส่งเสริมการรับรู้ความสามารถแห่งตนที่มีต่อการคิดเชิงบวกของ นักเรียนอนุบาล โรงเรียนสารสาสน์วิเทศนครราชสีมา. วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏ นครราชสีมา.
Adnan, & Bahri, A. (2018). Beyond effective teaching: Enhancing students' metacognitive skill through guided inquiry. Makassar: Indonesia.
Bandura, A. (1977). Self-efficacy: Toward a unifying theory of behavior change. Psychological Review, 84, pp. 191-215.
______. (1986). Social foundation of though and action: A social cognitive theory. New Jersey: Prentice-Hall.
______. (1989). Regulation of cognitive process though perceived self-efficacy. Development Psychology, 25(5), pp. 725-735.
Flavell, J. H. (1979). "Metacognitive and cognitive monitoring : A new area of cognitive- developmental inquiry". American Psychologist. 34(1) : 906-911.
______. (1985). Metacognitive and cognitive monitoring: A new area of psychological inquiry. New York: D. Van nostrand.
Huang, J. (2025). Research on the role of self-efficacy in educational achievement. Journal of Education, Humanities and Social Sciences, 59, pp. 110–117.
Malinauskas, R. (2017). The associations among self-efficacy, emotional intelligence, and life satisfaction among college students. Social Behavior and Personality: An international journal, 45(10), pp. 1545–1554.
