การประยุกต์ใช้พลังจิตตานุภาพเพื่อพัฒนาการดูแลผู้ป่วยของอาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน (อสม.) ที่ปฏิบัติธรรมตามแนวหลวงพ่อวิริยังค์

APPLICATION OF MENTAL WILLPOWER TO ENHANCE PATIENT CARE BY VILLAGE HEALTH VOLUNTEERS (VHVS) PRACTICING MEDITATION IN PRACTITIONERS FOLLOWING THE TEACHINGS OF LUANG POR VIRIYANG

ผู้แต่ง

  • อำไพ รักษาวงศ์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาลัยสงฆ์พุทธปัญญาศรีทวารวดี

คำสำคัญ:

พลังจิตตานุภาพ, การปฏิบัติธรรม, อาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน

บทคัดย่อ

การวิจัยเรื่องการประยุกต์ใช้พลังจิตตานุภาพเพื่อพัฒนาการดูแลผู้ป่วยของอาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน (อสม.) ที่ปฏิบัติธรรมตามแนวหลวงพ่อวิริยังค์ มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาหลักการและแนวทางการปฏิบัติพลังจิตตานุภาพในการพัฒนาการดูแลผู้ป่วย (2) ศึกษาทัศนคติของ อสม. ที่มีต่อการปฏิบัติธรรมเพื่อพัฒนาการดูแลผู้ป่วย และ (3) ศึกษาความสำเร็จในการประยุกต์ใช้พลังจิตตานุภาพเพื่อพัฒนาการดูแลผู้ป่วยตามแนวทางดังกล่าว การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพโดยเก็บรวบรวมข้อมูลจากเอกสารปฐมภูมิและทุติยภูมิ การสัมภาษณ์เชิงลึก และการศึกษาภาคสนาม โดยคัดเลือกผู้ให้ข้อมูลสำคัญแบบเจาะจงจำนวน 17 คน ประกอบด้วย อสม. ที่มีประสบการณ์ปฏิบัติธรรมตามแนวหลวงพ่อวิริยังค์และผู้ป่วยในชุมชน เครื่องมือที่ใช้คือแบบสัมภาษณ์เชิงลึกแบบมีโครงสร้าง วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้เทคนิคการวิเคราะห์เนื้อหาประกอบบริบท ผลการวิจัยพบว่าการปฏิบัติพลังจิตตานุภาพตามแนวหลวงพ่อวิริยังค์เป็นกระบวนการฝึกจิตที่มุ่งพัฒนาสติ สมาธิ ความเมตตา ความอดทนและความมั่นคงทางอารมณ์ ซึ่งส่งผลโดยตรงต่อการเพิ่มขีดความสามารถของ อสม. ในการควบคุมอารมณ์และปฏิบัติหน้าที่ด้วยจิตใจที่สงบ อสม. ส่วนใหญ่มีทัศนคติเชิงบวกโดยเห็นว่าพลังจิตตานุภาพเป็นเครื่องมือสำคัญในการจัดการความเครียดและเสริมสร้างคุณธรรมในการทำงาน สำหรับความสำเร็จที่เป็นรูปธรรมพบว่าการประยุกต์ใช้พลังจิตตานุภาพช่วยลดภาวะหมดไฟของ อสม. ทำให้มีพลังใจในการปฏิบัติงานอย่างต่อเนื่อง ขณะเดียวกันยังส่งผลต่อสุขภาวะของผู้ป่วยโดยตรง โดยระดับความพึงพอใจต่อการบริการเพิ่มสูงขึ้น ผู้ป่วยมีความไว้วางใจและมีสภาวะจิตใจที่ผ่อนคลายจากการดูแลที่เข้าใจและอบอุ่น ปัจจัยสำคัญที่นำไปสู่ความสำเร็จได้แก่การปฏิบัติธรรมอย่างสม่ำเสมอและความศรัทธาในแนวทางปฏิบัติ สรุปได้ว่าการบูรณาการพลังจิตตานุภาพตามแนวทางดังกล่าวมีประสิทธิภาพสูงในการพัฒนาการดูแลสุขภาพแบบองค์รวมในระดับชุมชน และเป็นต้นแบบในการผสานหลักพุทธจิตวิทยาเข้ากับงานสาธารณสุขเพื่อความยั่งยืนสืบไป

เอกสารอ้างอิง

กรมสนับสนุนบริการสุขภาพ กระทรวงสาธารณสุข. (2568). อาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน (อสม.). สำนักสื่อสารและประชาสัมพันธ์. สืบค้นเมื่อ https://search.app/nHdy7htHsVZhGJRV7 29 มีนาคม 2568.

กันยา วงศ์ชัยวัฒน์. (2562). การประยุกต์ใช้หลักพุทธธรรมเพื่อพัฒนาคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุหลังเกษียณ. วารสารบัณฑิตศึกษาปริทรรศน์. 15(1), 1-15.

การพัฒนาเศรษฐกิจแห่งชาติ. (2568). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 4 (พ.ศ. 2520–2524). สืบค้นเมื่อ https://sites.google.com/site/karphathnasersthkicthiy 19 กุมภาพันธ์ 2568.

คมสันต์ ธงชัย และ สุชาดา บุญจรัส. (2560). การปรับตัวของอาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน ภายใต้บริบทการเปลี่ยนแปลงในพื้นที่กึ่งเมืองกึ่งชนบท บ้านท่าบ่อ ตำบลแจระแม จังหวัดอุบลราชธานี. วารสารวิจัยเพื่อการพัฒนาเชิงพื้นที่. 9(3), 206–220.

จิราพร เกศพิชญวัฒนา และคณะ. (2549). พฤฒพลัง : กรณีศึกษาจากผู้สูงอายุที่ได้รับการยอมรับในสังคม. รายงานผลการวิจัย. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ (สสส.).

พระครูปริยัติธรรมวิบูล (ชวี อิสฺสโร). (2560). รูปแบบการเสริมสร้างความผาสุกทางจิตวิญญาณของผู้สูงอายุตามหลักพุทธจิตวิทยา. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

ภัทราภรณ์ ด้วงเรือง. (2563). การพัฒนาคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุของเทศบาลนครนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชพฤกษ์. 6(1), 131-145.

ระเบียบกระทรวงสาธารณสุข ว่าด้วยอาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน พ.ศ. 2554. (2554, 21 มีนาคม). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 128 ตอนพิเศษ 33 ง. หน้า 9.

ศุจิมา กาญจนัมพะ และ พระมหาดวงเด่น ฐิตญาโณ. (2559). การประยุกต์หลักพุทธสันติวิธีเพื่อการเสริมสร้างคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุ : กรณีศึกษาศูนย์ส่งเสริมชมรมผู้สูงอายุโรงพยาบาลธรรมศาสตร์เฉลิมพระเกียรติ. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์ มจร. 4 (ฉบับพิเศษ), 302–303.

สุชาดา อินทรกำแหง ณ ราชสีมา และคณะ. (2564). บทบาทอาสาสมัครสาธารณสุขไทย. วารสารวิจัยและพัฒนาด้านสุขภาพ สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดนครราชสีมา. 7(2), 80–97.

แม่ชีสุภาพ รักษประสูติ. (2560). การศึกษาแนวทางการสร้างความสุขของผู้สูงอายุตามวิถีพุทธ. รายงานผลการวิจัย. พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

แสงเทียน ภาพเพริคพริ้ง และคณะ. (2561). การกิน การอยู่ เพื่อนำไปสู่สุขภาวะที่พึงประสงค์ของผู้สูงอายุบ้านกลาง ต.ห้วยโป้ง อ.เมือง จ.แม่ฮ่องสอน. รายงานผลการวิจัย. สนับสนุนโดยสำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.) ฝ่ายวิจัยเพื่อท้องถิ่น.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-10-30

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย