การกำหนดทิศทางการพัฒนาหลักสูตรสู่ความเป็นเลิศตามเกณฑ์ AUN-QA จากการวิเคราะห์ผลการประเมินแบบ Site Visit ของคณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
DETERMINING THE DIRECTION FOR CURRICULUM DEVELOPMENT TOWARDS EXCELLENCE BASED ON THE AUN-QA CRITERIA: AN ANALYSIS OF THE SITE VISIT EVALUATION RESULTS OF THE FACULTY OF EDUCATION, PRINCE OF SONGKLA UNIVERSITY
คำสำคัญ:
เครือข่ายการประกันคุณภาพมหาวิทยาลัยอาเซียน, การประเมินแบบตรวจเยี่ยม, การประกันคุณภาพการศึกษาบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) วิเคราะห์และจำแนกจุดเด่นและจุดที่ควรพัฒนาของหลักสูตรตามเกณฑ์
AUN-QA จากผลการ ประเมินแบบ Site Visit ย้อนหลัง 3 รอบการประเมิน ของคณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 2) กำหนดทิศทางการพัฒนาหลักสูตรสู่ความเป็นเลิศตามเกณฑ์ AUN-QA โดยใช้ผลการวิเคราะห์ร่วมกับการสนทนากลุ่ม (Focus Group Discussion) ใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative Research) แบ่งเป็น 2 ระยะ คือ ระยะแรกเป็นการวิเคราะห์เนื้อหาจากข้อมูลทุติยภูมิจากระบบ PSAR-PSU ปีการศึกษา 2563, 2565 และ 2567 และระยะที่สองเป็นการสนทนากลุ่มเพื่อหาข้อสรุปเชิงยุทธศาสตร์ ผลการวิจัยพบว่า จุดเด่นคือ 1) ในปีการศึกษา 2567 ทุกเกณฑ์มีค่าคะแนนเฉลี่ยสูงกว่ารอบประเมินปี 2563 และ 2565 เกณฑ์ที่มีค่าเฉลี่ยมากกว่า 3.50 มีจำนวนถึง 7 เกณฑ์จาก 8 เกณฑ์ 2) เกณฑ์ที่มีความโดดเด่นสูงสุดคือ Criteria 5 Academic Staff มีคะแนนเฉลี่ยทุกหลักสูตรในรอบการประเมิน 3 รอบ คือ 4.00 4.00 และ 4.10 โดยเฉพาะในประเด็นความรู้ความสามารถในศาสตร์ของตนเอง ประเด็นที่ควรพัฒนาอย่างเร่งด่วนคือ 1) การกำหนดคู่เทียบ (Benchmarking) เพื่อการพัฒนาอย่างต่อเนื่อง 2) การสร้างกระบวนการมีส่วนร่วมของผู้มีส่วนได้ส่วนเสียอย่างเป็นระบบเพื่อขับเคลื่อนการจัดการศึกษาแบบมุ่งเน้นผลลัพธ์ (OBE) จากการสนทนากลุ่มได้แบ่งทิศทางการพัฒนาออกเป็น 2 ด้าน ได้แก่ ทิศทางการพัฒนาด้านบุคคล (กลุ่มคณาจารย์และกลุ่มนักศึกษา) และทิศทางการพัฒนาด้านหลักสูตรซึ่งมีความสำคัญในการวางแผนเชิงกลยุทธ์เพื่อยกระดับคุณภาพการศึกษาระดับหลักสูตรสู่มาตรฐานระดับอาเซียน การกำหนดทิศทางการพัฒนาทั้ง 2 ด้าน กำหนดให้งานวิเคราะห์ข้อมูลองค์กร ในหน่วยยุทธศาสตร์และแผนออกแบบการจัดเก็บข้อมูลร่วมกับหน่วยประกันคุณภาพ จัดทำสารสนเทศที่พร้อมใช้งานและแสดงการติดตามผลลัพธ์ให้กับหลักสูตรเพื่อขับเคลื่อนให้มีความโดดเด่นและบรรลุเป้าหมาย โดยการจัดทำ Dashboard และการติดตามตัวชี้วัดรายบุคคลผ่านระบบ Intranet เพื่อนำข้อมูลไปใช้ในการจัดทำรายงานในระดับหลักสูตรต่อไป
เอกสารอ้างอิง
บรรณกร แซ่ลิ่ม. (2567). แนวทางการพัฒนาคุณภาพระดับหลักสูตรตามเกณฑ์ AUN-QA คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 43(1), 84-96.
รัตน์ศิริ ทิวะสิงห์, มะลิวัลย์ ถุระพัฒน์, และ สุพรรณี พรหมเทศ. (2562). การพัฒนาระบบการบริหารจัดการองค์กรตามเกณฑ์คุณภาพการศึกษาเพื่อการดำเนินการที่เป็นเลิศ (EdPEx) คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น. วารสารพยาบาลศาสตร์และสุขภาพ, 42(4), 110-120.
วรปภา อารีราษฎร์, กฤตภาส วงค์มา, วสันต์ ศรีหิรัญ, ณฤดี เนตรโสภา และมนต์ชัย เทียนทอง. (2568). รูปแบบการบริหารจัดการการประกันคุณภาพการศึกษาระดับหลักสูตร ตามเกณฑ์ AUN-QA คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร. วารสารวิทยาการจัดการมหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร, 5(2), 432-446.
วิโรจน์ สารรัตนะ. (2560). การบริหารเพื่อพัฒนาคุณภาพการศึกษา. กรุงเทพฯ: ทิพยวิสุทธิ์.
ศักดิ์ชัย ชัยเชื้อ, จตุภูมิ เขตจัตุรัส, และ สิทธิพล อาจอินทร์. (2562). การพัฒนาระบบสารสนเทศเพื่อการประกันคุณภาพการศึกษาภายใน คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 42(2), 75-88.
สำนักงานรับรองมาตรฐานและประเมินคุณภาพการศึกษา. (2564). รายงานการประเมินคุณภาพภายนอกระดับอุดมศึกษา. กรุงเทพฯ: สมศ.
AUN-QA. (2023). Guide to AUN-QA Assessment at Programme Level (Version 4.0). ASEAN University Network.
Ernest L. Boyer, E. L. (1990). Scholarship reconsidered: Priorities of the professoriate. Princeton University Press.
Harvey Lee, L., & Diana Green, D. (1993). Defining quality. Assessment & Evaluation in Higher Education, 18(1), 9–34. https://doi.org/10.1080/0260293930180102
