ปัจจัยการบริหารที่ส่งผลต่อความเป็นเลิศด้านกีฬาในโรงเรียนขยายโอกาส สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาในจังหวัดนครราชสีมา
MANAGEMENT FACTORS FOR ACHIEVING SPORTS EXCELLENCE IN OPPORTUNITY EXPANSION SCHOOLS UNDER THE OFFICE OF PRIMARY EDUCATIONAL SERVICE AREAS IN NAKHON RATCHASIMA PROVINCE
คำสำคัญ:
การบริหาร, ความเป็นเลิศด้านกีฬาบทคัดย่อ
การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาความเป็นเลิศด้านกีฬาในโรงเรียนขยายโอกาส สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาในจังหวัดนครราชสีมา 2) ศึกษาปัจจัยการบริหารในโรงเรียนขยายโอกาส สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาในจังหวัดนครราชสีมา และ 3) สร้างสมการพยากรณ์ปัจจัยการบริหาร
ที่ส่งผลต่อความเป็นเลิศด้านกีฬาในโรงเรียนขยายโอกาส สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาในจังหวัดนครราชสีมา กลุ่มตัวอย่างในการศึกษาครั้งนี้ประกอบไปด้วย ผู้บริหารสถานศึกษา และครูผู้รับผิดชอบด้านกีฬา โรงเรียนขยายโอกาส สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาในจังหวัดนครราชสีมา ประจำปีการศึกษา 2568 จำนวน 266 คน กำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างตามตาราง Krejcie and Morgan กลุ่มตัวอย่างได้มาจากการสุ่มแบบ
แบ่งชั้นภูมิ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถาม ซึ่งมีลักษณะเป็นแบบมาตรวัดประมาณค่า วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้โปรแกรมสำเร็จรูปเพื่อคำนวณหาค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาดรฐาน ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบ Pearson และวิเคราะห์การถดถอยพหูคุณแบบขั้นตอน ผลการศึกษาพบว่า 1) ความเป็นเลิศด้านกีฬาในโรงเรียนขยายโอกาส สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาในจังหวัดนครราชสีมา โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก และเมื่อพิจารณารายด้าน พบว่า ทุกด้านอยู่ในระดับมากถึงมากที่สุด โดยด้านความพึงพอใจในการแข่งขันกีฬา มีค่าเฉลี่ยสูงที่สุด รองลงมา คือ ด้านความมีน้ำใจนักกีฬา ด้านความสำเร็จของการแข่งขันกีฬา และด้านระดับของการแข่งขันกีฬา ตามลำดับ ส่วนด้านผลสำเร็จของการแข่งขันกีฬา มีค่าเฉลี่ยต่ำที่สุด 2) ปัจจัยการบริหารโรงเรียนขยายโอกาส สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาในจังหวัดนครราชสีมา โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่า ทุกด้านอยู่ในระดับมาก โดยปัจจัยด้านบุคลากร มีค่าเฉลี่ยสูงที่สุด รองลงมา คือ ปัจจัยด้านการวางแผน ปัจจัยด้านการจัดการองค์กร และปัจจัยด้านการควบคุม ตามลำดับ ส่วนปัจจัยด้านโครงสร้างองค์กร มีค่าเฉลี่ยต่ำที่สุด 3) ปัจจัยการบริหารด้านการวางแผน และด้านบุคลากร ส่งผลต่อความเป็นเลิศด้านกีฬาในโรงเรียนขยายโอกาสสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาในจังหวัดนครราชสีมา อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 โดยด้านที่มีอิทธิพลสูงที่สุด คือ ด้านการวางแผน รองลงมา คือ ด้านบุคลากร ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์พหุคูณระหว่างด้านเหล่านี้กับความเป็นเลิศด้านกีฬาในโรงเรียนขยายโอกาสสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาในจังหวัดนครราชสีมา เป็น .473 และด้านเหล่านี้สามารถอธิบายความแปรปรวนความเป็นเลิศด้านกีฬาในโรงเรียนขยายโอกาสสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาในจังหวัดนครราชสีมา ได้ร้อยละ 21.8 โดยเขียนเป็นค่าสมการพยากรณ์ในรูปแบบคะแนนดิบและคะแนนมาตรฐานได้ดังนี้
ŷ = 2.912 + .212 (X1) + .134 (X3)
y = .347X1 + .195X3
เอกสารอ้างอิง
กรรณาภรณ์ ชุรี. (2567). ปัจจัยการบริหารที่ส่งผลต่อประสิทธิผลเพื่อความเป็นเลิศทางการกีฬาในมหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ กลุ่มภาคเหนือ. สงขลา: มหาวิทยาลัยหาดใหญ่.
กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2566). แผนพัฒนาการกีฬาแห่งชาติ ฉบับที่ 7 (พ.ศ. 2566-2570). https://www.nongmung.go.th/67/P130.pdf.
แก้วกาญจน์ กิมานุวัฒน์. (2564). ปัจจัยการบริหารที่ส่งผลต่อความสำเร็จในการบริหารตามหลักธรรมาภิบาล ในโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอำนาจเจริญ. วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
จรัญ แสงบุญ. (2552). การจัดการศึกษาของโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา ในอำเภอแม่แจ่ม จังหวัดเชียงใหม่. วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
จุฑามาศ วิเวโก. (2557). ความผูกพันต่อองค์กรของบุคลากรในโรงพยาบาลนายายอาม จังหวัดจันทบุรี. วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยบูรพา.
ทรงพร อุดรพันธ์. (2564). ปัจจัยทางการบริหารและปัจจัยวัฒนธรรมคุณภาพที่ส่งผลต่อความเป็นเลิศของสถานศึกษาในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสมุทรปราการ เขต 1. วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
ทรัพย์ วิเศษรัมย์ และสาลี่ สมาเอม. (2559). รูปแบบการพัฒนากีฬากรีฑาสู่ความเป็นเลิศในสถาบันการพลศึกษา วิทยาเขตสุโขทัย. วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต. สถาบันการพลศึกษา วิทยาเขตสุโขทัย.
ธนบัตร พูนโสภิณ. (2564). การพัฒนารูปแบบการบริหารจัดการสู่ความเป็นเลิศทางการกีฬาของโรงเรียนกีฬาในสังกัดองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
นิตยา เรืองมาก และคณะ. (2565). การเปรียบเทียบกระบวนการนโยบายของการพัฒนากีฬาสู่ความเป็นเลิศของสถาบันอุดมศึกษา. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ, 14(1), 43-53.
นิตยา ไชยสุระ. (2565). ปัจจัยการบริหารที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการบริหารงานวิชาการ ในโรงเรียนเอกชน สังกัดสำนักงานศึกษาธิการจังหวัดสกลนคร. วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
บุญชม ศรีสะอาด. (2556). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 9). กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
แผนพัฒนาการกีฬาแห่งชาติ ฉบับที่ 6. (2560). วิสัยทัศน์การพัฒนาการกีฬาไทย พ.ศ. 2579. https://nsdf.or.th/7444/.
พิชญาภา จันทศรี. (2563). กลยุทธ์การจัดการคุณภาพโดยรวมเพื่อส่งเสริมกีฬา เพื่อความเป็นเลิศของมหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ. วิทยานิพนธ์ดุษฎีบัณฑิต. มหาวิทยาลัยนเรศวร.
เพ็ญนิภา พูลสวัสดิ์. (2558). ปัจจัยที่มีผลต่อความสำเร็จในการบริหารจัดการสมาคมกีฬาแห่งประเทศไทย. วิทยานิพนธ์ดุษฎีบัณฑิต. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วรวุฒิ อันปัญญา. (2567). กลยุทธ์การพัฒนาคุณภาพสถานศึกษาเพื่อส่งเสริมความเป็นเลิศด้านกีฬา โรงเรียนเทศบาลบ้านโนนทัน สังกัดสำนักการศึกษาเทศบาลนครขอนแก่น. สถาบันวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม, 11(2), 1-17.
วราภรณ์ เนาเพ็ชร. (2558). ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยการบริหารกับประสิทธิผลสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาปทุมธานี เขต 1. วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.
วริศรา อรุณกิตติพร. (2561). ปัจจัยการบริหารของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาตราด. วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยบูรพา.
สมคิด นาคกุล. (2565). การพัฒนารูปแบบการส่งเสริมความเป็นเลิศทางด้านกีฬาของนักเรียน โดยใช้เครือข่ายการมีส่วนร่วมโรงเรียนห้วยแก้ววิทยา. วารสารครุศาสตร์ปริทรรศน์ฯ, 9(1), 339-354.
สุมณทิพย์ สามิภักดิ์. (2557). การศึกษาความสัมพันธ์ของโครงสร้างองค์การกับพฤติกรรมที่แสดงถึงความพึงพอใจในการทำงานและระดับความสุขของพนักงาน : กรณีศึกษา พนักงานในบริษัทในพื้นที่แขวงสีลม. วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
สุรชัย พรมปากดี. (2565). ปัจจัยทางการบริหารที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการบริหารงานโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานครพนม. วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
สุเทพ เมยไธสง และคณะ. (2551). การพัฒนารูปแบบองค์ประกอบเชิงสาเหตุทางวัฒนธรรมองค์การที่มีผลต่อความเป็นเลิศทางการกีฬาในสถาบันการพลศึกษา. รายงานผลการวิจัย. มหาสารคาม: สถาบันการพลศึกษา วิทยาเขตมหาสารคาม.
สำเริง อ่อนสัมพันธุ์. (2554). ระบบการควบคุมทางการบริหารสำหรับผลการปฏิบัติงานขององค์การ. วารสารการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยศิลปากร, 2(1), 215-228.
อโนทัย ตรีวานิช. (2552). สถิติธุรกิจ. ขอนแก่น: สำนักพิมพ์ ขอนแก่นการพิมพ์.
Amaninche, E. O. (2020). Administrative factors and organizational climate as determinants of school performance. Doctoral dissertation. University of La Consolacion University Philippines.
Cronbach, L. J. (1990). Essentials of psychological testing. (5th ed.). New York: Harper & Row. pp. 202-204.
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607-610.
Likert, R. (1967). The human organization: Its management and value. New York: McGraw-Hill.
