ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา ที่ส่งผลต่อการบริหารงานวิชาการ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสระแก้ว เขต 2
THE DIGITAL LEADERSHIP OF SCHOOL ADMINISTRATORS AFFECTING ACADEMIC ADMINISTRATION UNDER SAKAEO PRIMARY EDUCATIONAL SERVICE AREA OFFICE 2
คำสำคัญ:
ภาวะผู้นำดิจิทัล, การบริหารงานวิชาการ, ผู้บริหารสถานศึกษาบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. เพื่อศึกษาภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา 2. เพื่อศึกษาการบริหารงานวิชาการ 3. เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา กับการบริหารงานวิชาการ 4. เพื่อศึกษาภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อการบริหารงานวิชาการ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสระแก้ว เขต 2 จากการกำหนดขนาดของกลุ่มตัวอย่างโดยใช้สูตรการคำนวณขนาดกลุ่มตัวอย่างตามหลักการคำนวณของยามาเน่ ได้ขนาดของกลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยเท่ากับ 305 คน โดยวิธีการสุ่มแบบชั้นภูมิ โดยใช้ขนาดของโรงเรียนเป็นหน่วยการสุ่ม เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถาม ซึ่งมีค่าความเชื่อมั่นสูงถึง 0.988 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน และวิเคราะห์สถิติการถดถอยแบบ Stepwise
ผลการวิจัยพบว่า 1. ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา โดยภาพรวมมีความคิดเห็นอยู่ในระดับมาก 2. การบริหารงานวิชาการ โดยภาพรวมมีความคิดเห็นอยู่ในระดับมาก 3. ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาที่มีความสัมพันธ์กับการบริหารงานวิชาการ โดยภาพรวมมีความสัมพันธ์เชิงบวกกับการบริหารงานวิชาการอยู่ในระดับสูง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 โดยมีค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์เท่ากับ (r = .849) และ 4. ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อการบริหารงานวิชาการ มีทั้งหมด 4 ตัวแปร ประกอบด้วย ด้านการเป็นมืออาชีพด้านดิจิทัล (X4) (=.256) ด้านการมีวิสัยทัศน์ดิจิทัล (X1) (=.252) ด้านการรู้ดิจิทัล (X5) (=.269) และด้านการสื่อสารดิจิทัล (X2) (=.158) มีความสัมพันธ์เชิงบวกกับการบริหารงานวิชาการ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 โดยมีค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์พหุคูณเท่ากับ .850 โดยตัวแปรพยากรณ์ชุดนี้สามารถพยากรณ์การบริหารงานวิชาการ ได้ร้อยละ 72.21 และมีความคลาดเคลื่อนมาตรฐานในการพยากรณ์เท่ากับ .718 ดังนั้น จึงสามารถเขียนเป็นสมการพยากรณ์การบริหารงานวิชาการในรูปคะแนนดิบและรูปคะแนนมาตรฐาน ดังนี้
สมการพยากรณ์ในรูปคะแนนดิบ Y=1.508+.179X4+.175X1+.188X5 +.112X2
สมการพยากรณ์ในรูปคะแนนมาตรฐาน ZY= .256X4+.252X1+.269X5+.158X2
เอกสารอ้างอิง
กนกอร สมปราชญ์. (2562). ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาในยุคการเปลี่ยนแปลง. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
กัณทิมา พรมมาวันนา, และพิมพ์อร สดเอี่ยม. (2568). ภาวะผู้นำเชิงดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการบริหารงานวิชาการในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเลย เขต 1. วารสารมณีเชษฐาราม วัดจอมมณี, 8(2), 737–751.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2561). กรอบแนวทางการบริหารงานวิชาการสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน. กระทรวง ศึกษาธิการ.
จตุพร ทองจิตร, พระครูวินัยธร วุฒิชัย ชยวฑโฒ, และสุภัทรา ภูษิตรัตนาวลี. (2567). ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อการบริหารงานวิชาการ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครศรีธรรมราช เขต 2. วารสารการบริหารการศึกษา, 15(2), 45–60.
จารุนันท์ ผิวผาง. (2564). ภาวะผู้นำมืออาชีพดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา. สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
จิณณวัตร ปะโคทัง. (2561). ภาวะผู้นำดิจิทัลสำหรับผู้บริหารสถานศึกษามืออาชีพ. ศริธรรมออฟเซ็ท.
จิรวัฒน์ เหตุเกษ, และบุญช่วย ศิริเกษ. (2567). ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเลย เขต 2. วารสารสิทธิ์ทรรศน์, 2(4), 250–266.
จีรารัตน์ ณ น่าน, และกัญญ์รัชการย์ เลิศอมรศักดิ์. (2568). ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อการบริหารงานวิชาการในโรงเรียน สังกัดกรุงเทพมหานคร กลุ่มกรุงเทพตะวันออก. วารสารครุศาสตร์, 18(1), 89–104.
ชุติรัตน์ กาญจนาธงชัย. (2562). การรู้ดิจิทัล: แนวคิดและการประยุกต์ใช้ในการศึกษา. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัย ศรีนครินทรวิโรฒ.
ชูชาติ พุทธลา. (2561). การรู้ดิจิทัลกับการบริหารสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ฐิติมา วรรณศรี. (2564). การสร้างวัฒนธรรมการเรียนรู้ดิจิทัลในสถานศึกษา. วารสารศึกษาศาสตร์, 12(3), 33–48.
ทินกร บัวชู, และทิพภาพร บัวชู. (2562). การบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
นงนุช อินทรโคกสูง. (2565). การพัฒนาสื่อและเทคโนโลยีทางการศึกษาเพื่อการเรียนรู้. สำนักพิมพ์โอเดียนสโตร์.
นิติกร เบญมาตย์, และชมแข พงษ์เจริญ. (2568). ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารที่ส่งผลต่อการบริหารงานวิชาการของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานนทบุรี. วารสารการวิจัยทางการศึกษา, 19(1), 55–70.
ปานรดา บุษรารัตน์, และศักดิ์ชัย นิรัญทวี. (2568). ภาวะผู้นำมืออาชีพดิจิทัลกับการบริหารสถานศึกษา. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ปรีชา ตุ้มโท, ทินกร ชอัมพงษ์, และสายทิตย์ ยะฟู. (2565). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการบริหารงานวิชาการของโรงเรียนมัธยมศึกษาในจังหวัดชัยนาท. วารสารวิจัยวิชาการ, 5(5), 303–316.
ภาคภูมิ เจริญศรี, และจรัส อติวิทยาภรณ์. (2567). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการบริหารงานวิชาการของโรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานราธิวาส เขต 2. วารสารเสฏฐวิทย์ปริทัศน์, 4(3), 152–161.
รดา บุนนาค, ชัยฤทธิ์ แสงสว่าง, และสนั่น ประจงจิตร. (2568). ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารที่ส่งผลต่อการบริหารงานวิชาการของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาชลบุรี เขต 3. วารสารมณีเชษฐาราม วัดจอมมณี, 8(1), 282–293.
ฤทธิกร โยธสิงห์. (2563). ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อการบริหารงานวิชาการในสถานการณ์ชีวิตวิถีใหม่ของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาบุรีรัมย์ (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์.
ศิริวรรณ พวงทอง, และจิติมา วรรณศรี. (2568). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษากับประสิทธิผลการปฏิบัติงานของครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพิจิตร เขต 1. Education Journal Faculty of Education, Nakhon Sawan Rajabhat University, 8(2), 386–397.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสระแก้ว เขต 2. (2568). การรายงานความก้าวหน้าในการดําเนินงานตามแผนการดําเนินงาน ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2568. สืบค้นจาก https://drive.google.com/file/d/ 1ckUSYSmSpqGrLkq27CJy7nCtAPhs1Sgh/view. 20 สิงหาคม 2568.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสระแก้ว เขต 2. (2568). แผนปฏิบัติการประจำปี 2568. สืบค้นจาก https://drive.google.com/file/d/14Ld2jjk_Sx83uPIWq6dt4Stt Y5LpfD5 /view. 15 สิงหาคม 2568.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2556). คู่มือการปฏิบัติงานข้าราชการครู. กรุงเทพฯ: ชุมชนสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย
สำนักงานพัฒนารัฐบาลดิจิทัล (องค์การมหาชน). (2565). แผนพัฒนารัฐบาลดิจิทัลของประเทศไทย พ.ศ. 2566–2570. กรุงเทพฯ: สำนักงานพัฒนารัฐบาลดิจิทัล.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ.2561 - 2580. พิมพ์ครั้งที่ 1. กรุงเทพฯ : พริกหวานกราฟฟิค.
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2565). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 13 (พ.ศ. 2566–2570). กรุงเทพฯ: สำนักงานสภาพัฒน์ฯ.
สุกัญญา แช่มช้อย. (2562). การบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล. (พิมพ์ครั้งที่2). กรุงเทพฯ : สํานักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุจรรยา ขาวสกุล. (2563). การรู้ดิจิทัลเพื่อการบริหารจัดการองค์กรการศึกษา. วารสารบริหารการศึกษา, 10(2), 21–36.
สุภัททรา สังขวร. (2560). การบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
อาฑิฏิยา โชคดีวัฒนา. (2561). การพัฒนาหลักสูตรสถานศึกษา. สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อาฑิฏิยา โชคดีวัฒนา. (2562). สื่อ นวัตกรรม และเทคโนโลยีทางการศึกษา. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Chell,E. (2001). Entrepreneurship: Globalization, innovation and development. Thomson Learning.
Elliott, J. (2017). Professional digital leadership in education. Routledge.
Krug, S. E. (1992). Instructional leadership: A constructivist perspective. Educational Administration Quarterly, 28(3), 430–443.
Littleswan, S. (2018). Digital professionalism and leadership. Springer.
Murphy, J. (1999). Educational administration: A decade of reform. Sage.
Sullivan, T. (2017). Digital literacy in educational leadership. McGraw-Hill.
Taba, H. (1962). Curriculum development: Theory and practice. Harcourt Brace & World.
Thannimalai, R., & Raman, A. (2018). Principals’ technology leadership and teachers’ technology integration in the 21st century classroom. International Journal of Civil Engineering and Technology, 9(2), 177–187.
Yamane, T. (1967). Statistics: An introductory analysis (2nd ed.). Harper & Row.
Zhu, C. (2016). Organisational culture and technology-enhanced innovation in higher education. Technology, Pedagogy and Education, 25(1), 65–79.
