การพัฒนาบทเรียนผ่านสื่อสังคมออนไลน์เพื่อพัฒนาทักษะการเป็นผู้ประกาศ
DEVELOPMENT OF SOCIAL MEDIA-BASED LESSON TO ENHANCE ANNOUNCING SKILL
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อวิเคราะห์สมรรถนะที่จำเป็นของผู้ประกาศดิจิทัลและสร้างกรอบแนวคิดและโมเดลการเรียนรู้แบบผสมผสานบนสื่อสังคมออนไลน์ 2) เพื่อศึกษาประสิทธิภาพของโมเดลต่อการเสริมสร้างสมรรถนะผู้ประกาศดิจิทัล และ 3) เพื่อประเมินผลกระทบเชิงระบบของการใช้โมเดลต่อคุณภาพการถ่ายทอดสารสนเทศ โดยรูปแบบการพัฒนาบทเรียนผ่านสื่อสังคมออนไลน์นี้เป็นส่วนหนึ่งของการพัฒนาหลักสูตร Non-degree ของคณะเทคโนโลยีสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี การวิจัยนี้ใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงพัฒนา (Research and Development: R&D) กลุ่มทดลอง คือ นักศึกษาสาขาเทคโนโลยีการโทรทัศน์และวิทยุกระจายเสียง คณะเทคโนโลยีสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี ภาคการศึกษาที่ 2 ปีการศึกษา 2567 จำนวน 60 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย แบบสอบถามและแบบสัมภาษณ์ผู้เชี่ยวชาญ แบบประเมินความเที่ยงตรงของโมเดล และแบบวัดสมรรถนะผู้ประกาศดิจิทัล แบบทดสอบและแบบประเมินผลงานปฏิบัติจริง สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และ t-test (Dependent Samples)
ผลการวิจัยพบว่า 1) กรอบแนวคิดและโมเดลการเรียนรู้ที่พัฒนาขึ้น คือ โมเดล B-LDAC (Blended Learning Model for Digital Announcer Competency) ซึ่งบูรณาการการเรียนรู้แบบผสมผสานเข้ากับทักษะดิจิทัล มีความเหมาะสมและสอดคล้องอยู่ในระดับมากที่สุด โดยผ่านการตรวจสอบความเที่ยงตรงจากผู้เชี่ยวชาญ 2) สมรรถนะผู้ประกาศดิจิทัลของผู้เรียนภายหลังการใช้โมเดลสูงกว่าก่อนการใช้โมเดลอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ทุกด้าน (ค่า t = 15.24, p < .05 ) ซึ่งยืนยันความแตกต่างของคะแนนก่อนและหลังเรียนอย่างเป็นทางการ 3) การประเมินผลกระทบเชิงระบบชี้ให้เห็นว่า โมเดลส่งผลให้คุณภาพสารสนเทศที่ผู้เรียนถ่ายทอดมีความถูกต้อง น่าเชื่อถือ และมีการมีส่วนร่วมของผู้ชม (Engagement Rate) สูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ โดยสรุป โมเดลนี้สามารถนำไปใช้เป็นแนวทางในการพัฒนาหลักสูตรของคณะเทคโนโลยีสื่อสารมวลชน และคณะนิเทศศาสตร์ เพื่อผลิตผู้ประกาศที่มีสมรรถนะสูงในการรับมือกับความท้าทายในยุคดิจิทัลได้อย่างมีประสิทธิภาพและยั่งยืน
เอกสารอ้างอิง
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 7). กรุงเทพฯ : สุวีริยาสาสน์.
วิภาดา รักเรียน. (2563). ปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจเลือกเข้าศึกษาต่อในระดับอุดมศึกษาของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6. กรุงเทพฯ : บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
วิภาวี วีระวงศ์. (2563). การพัฒนาทักษะการเป็นผู้ประกาศ. คณะเทคโนโลยีสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.
สมชาย ใจดี. (2564). การสื่อสารการตลาดดิจิทัลของสถาบันอุดมศึกษาในยุค New Normal. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สำนักงานพัฒนาธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์. (2566). รายงานผลการสำรวจพฤติกรรมผู้ใช้อินเทอร์เน็ตในประเทศไทย ปี 2566. กรุงเทพฯ : สำนักงานพัฒนาธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์ กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2565). สถิติการศึกษาของประเทศไทย ปีการศึกษา 2564-2565. กรุงเทพฯ : บริษัท พริกหวานกราฟฟิค จำกัด.
Braun, V., & Clarke, V. (2006). Using thematic analysis in psychology. Qualitative Research in Psychology, 3(2), 77-101.
Kotler, P., Kartajaya, H., & Setiawan, I. (2021). Marketing 5.0 Technology for Humanity. Hoboken, NJ John Wiley & Sons.








