ทักษะดิจิทัลของผู้บริหาร โรงเรียนมัธยมศึกษาในเขตหนองจอก สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากรุงเทพมหานคร เขต 2

DIGITAL SKILLS OF SECONDARY SCHOOL ADMINISTRATORS IN NONG CHOK DISTRICT, UNDER THE SECONDARY EDUCATIONAL SERVICE AREA OFFICE BANGKOK 2

ผู้แต่ง

  • ฐิติรัตน์ เที่ยงตรง สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยกรุงเทพสุวรรณภูมิ
  • วิภาวรรณ สุขสถิตย์ สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยกรุงเทพสุวรรณภูมิ

คำสำคัญ:

ทักษะดิจิทัล, ผู้บริหาร, โรงเรียนมัธยมศึกษา

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาทักษะดิจิทัลของผู้บริหาร 2) เปรียบเทียบทักษะดิจิทัลของผู้บริหาร โรงเรียนมัธยมศึกษาในเขตหนองจอก สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากรุงเทพมหานคร เขต 2
จำแนกตามระดับการศึกษา วิทยฐานะ อายุ และประสบการณ์ในการทำงาน กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ ได้แก่
ครูในโรงเรียนมัธยมศึกษาในเขตหนองจอก สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากรุงเทพมหานคร เขต 2
ในปีการศึกษา 2567 ได้มาจากการกำหนดกลุ่มตัวอย่างจากตารางเครจซี่และมอร์แกน จำนวน 171 คน ใช้วิธีการสุ่มแบบแบ่งชั้นภูมิ โดยเทียบสัดส่วนประชากรและกลุ่มตัวอย่างที่กำหนด จากนั้นใช้การสุ่มอย่างง่าย เครื่องมือที่ใช้ในการศึกษา คือแบบสอบถามแบบมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ มีความเชื่อมั่นทั้งฉบับอยู่ที่ระดับ .97 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติพื้นฐาน ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และค่าความเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติอ้างอิง ได้แก่
การทดสอบค่าที และการวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว ผลการวิจัยพบว่า 1. ทักษะดิจิทัลของผู้บริหารโรงเรียนมัธยมศึกษาในเขตหนองจอก สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากรุงเทพมหานคร เขต 2 โดยรวม
มีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับมาก ( = 3.92, S.D.= .69) เมื่อพิจารณารายด้าน พบว่า ด้านการสื่อสารและการทำงานร่วมกัน
มีค่าเฉลี่ยสูงสุด ( = 4.11, S.D.= .74) และด้านความปลอดภัยและจริยธรรมดิจิทัล มีค่าเฉลี่ยต่ำที่สุด ( = 3.81, S.D.= .80) 2. การเปรียบเทียบทักษะดิจิทัลของผู้บริหารโรงเรียนมัธยมศึกษาในเขตหนองจอก สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากรุงเทพมหานคร เขต 2 จำแนกความคิดเห็นของครูตามระดับการศึกษา อายุ และประสบการณ์ในการทำงาน พบว่า แตกต่างกันอย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ และเมื่อจำแนกความคิดเห็นของครูตามวิทยฐานะ พบว่า แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05

เอกสารอ้างอิง

กฤษฎาพร ชาพิศร. (2566, กรกฎาคม-ธันวาคม). ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาในโรงเรียนเอกชน เขตบางพลัด กรุงเทพมหานคร. วารสารบริหารการศึกษา มศว , 20(39), 115-126.

กาญจนา นามวงศ์. (2566). ทักษะของผู้บริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัลที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการบริหารงาน โรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาบึงกาฬ. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.

กิตติพงศ์ สมชอบ. (2563). การศึกษาองค์ประกอบของการเรียนรู้ดิจิทัลสำหรับบุคลากรสายสนับสนุนมหาวิทยาลัยขอนแก่น วิทยาเขตหนองคาย, ใน เอกสารการประชุมวิชาการเสนอผลงานวิจัยระดับบัณฑิตศึกษาแห่งชาติ ครั้งที่ 21 : 700-708.

จินตนา สวยขุนทด และพจน์ เจริญสันเทียะ. (2567, เมษายน-มิถุนายน). ภาวะผู้นำยุคดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานครราชสีมา. วารสารเสียงธรรมจากมหายาน, 10(2): 108-121.

เจนจบ สุขแสงประสิทธิ์ และคณะ. (2565). ทักษะดิจิทัลของนักศึกษาคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี. รายงานการวิจัยคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี.

ชบา โพธิ์มณี. (2563). การศึกษาเชิงประจักษ์ด้านทักษะการรู้เท่าทันนวัตกรรมดิจิทัลของข้าราชการทหารอากาศ. วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยรังสิต.

ณัฐกฤตา กันทาใจ. (2565). การบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา. การศึกษาค้นคว้าอิสระศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยพะเยา.

ทินกร เผ่ากันทะ และกัลยารัตน์ เมธีวีรวงศ์. (2565, เมษายน - มิถุนายน). แนวทางการบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล. วารสารสมาคมพัฒนาวิชาชีพการบริหารการศึกษาแห่งประเทศไทย, 4(2), 37-45.

ไทม์ คอนซัลติ้ง. (2567). What is Digital Disruption [Online]. Available: https://www.timeconsulting.co.th/what-is-digital-disruption. [2567, พฤศจิกายน 9].

นฤมล ปูปินตา. (2565). การรู้ดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาลำปาง เขต 1. การศึกษาค้นคว้าด้วยตนเองศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยพะเยา.

บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น. พิมพ์ครั้งที่10. กรุงเทพฯ : สุวีริยาสาส์น

บุญชู ใจใส. (2564). การพัฒนารูปแบบการบริหารงานวิชาการในยุคดิจิทัลของโรงเรียนมัธยมศึกษา. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยคริสเตียน.

ศรีสุดา แสงไกร และคณะ (2565, มิถุนายน). ความคิดเห็นของครูที่มีต่อทักษะการบริหารจัดการของผู้บริหารสถานศึกษา

ในโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตบางนา กรุงเทพมหานคร. Journal of Roi Kaensarn Academi, 7(6), 1–16.

สัญญา พันพิลา. (2562). ความสามารถด้านดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาบึงกาฬ. การศึกษาค้นคว้าอิสระศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากรุงเทพมหานคร เขต 2. (2566). แผนพัฒนาทักษะดิจิทัลของครูและบุคลากรทางการศึกษา ปีงบประมาณ 2566. กรุงเทพฯ: สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากรุงเทพมหานคร เขต 2.

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2566). นโยบายและแนวทางการพัฒนาทักษะดิจิทัลสำหรับครูและบุคลากรทางการศึกษา. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.

สำนักงานปลัดกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม. Digital literacy. [Online]. Available: https://www.ops.go.th/th/119-knowledgebase/ictc-knowledge/854-zxfdgsdgs, [2567, พฤศจิกายน 9].

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2561). รายงานการวิจัยเรื่องการพัฒนาทักษะดิจิทัลในระบบการศึกษาไทย. กรุงเทพฯ: สำนักงานเลขาธิการการศึกษา.

สุกัญญา แช่มช้อย. (2562). การบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

สุนันทา กุศลประเสริฐ. (2565). การวิเคราะห์องค์ประกอบสมรรถนะดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาในโรงเรียนมัธยมศึกษาจังหวัดพิษณุโลก. การค้นคว้าอิสระการศึกษามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยนเรศวร.

อรวรรณ กันละนนท์. (2565, กรกฎาคม - กันยายน). ทักษะด้านดิจิทัลของผู้บริหารโรงเรียนมัธยมศึกษา. วารสารวิชาการสถาบันพัฒนาพระวิทยากร, 5(3), 27-37.

เอกรัตน์ เชื้อวังคำ. (2564). องค์ประกอบของภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุดรธานี เขต 4, ใน เอกสารการประชุมวิชาการเสนอผลงานวิจัยระดับบัณฑิตศึกษาแห่งชาติ ครั้งที่ 22 : 886-893.

Allan Martin. (2015, December). DigEuLit: Concepts and Tools for Digital Literacy Development. Innovation in Teaching and Learning in Information and Computer Sciences, 5(4), 249-267.

Anusca Ferrari. (2012). Digital Competence in Practice: An Analysis of Frameworks. Luxembourg : Publications Office of the European Union.

Cronbach, L. J. (1990). Essentials of psychological testing. 5th ed. New York : Harper Collins.

Krejcie, R.V. and Morgan, D.W. (1970). Determining Sample Size for Research Activities. Journal of Education and Psy Chological Measurement. 30(3), 607-610.

Riina Vourikari. (2016). DigComp 2.0: The Digital Competence Framework for Citizens. Update Phase 1: the Conceptual Reference Model.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-03-01

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย