ปัจจัยในการตัดสินใจเลือกเรียนต่อของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายสังกัดสำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชนจังหวัดปัตตานี
FACTORS INFLUENCING THE DECISION TO PURSUE HIGHER EDUCATION AMONG SENIOR HIGH SCHOOL STUDENTS UNDER THE OFFICE OF THE PRIVATE EDUCATION COMMISSION, PATTANI PROVINCE
คำสำคัญ:
ปัจจัยการตัดสินใจ, การเลือกเรียนต่อ, สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชนจังหวัดปัตตานีบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับปัจจัยในการตัดสินใจเลือกเรียนต่อ 2) เปรียบเทียบปัจจัยในการเลือกเรียนต่อ ตามตัวแปร เพศ ระดับชั้น รายได้ของครอบครัวและความสนใจศึกษาต่อ ซึ่งในงานวิจัยนี้เน้นนักเรียนในพื้นที่มีข้อจำกัดด้านภูมิศาสตร์และวัฒนธรรม ซึ่งเป็นปัจจัยส่วนบุคคลมีอิทธิพลสูงกว่าปัจจัยอื่น ๆ กลุ่มตัวอย่างในการวิจัยครั้งนี้ คือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายสังกัดสำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชนจังหวัดปัตตานี จำนวน 268 คน กำหนดขนาดด้วยโปรแกรม G*Power และสุ่มตัวอย่างแบบกลุ่ม เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ คือ แบบสอบถามปัจจัยในการตัดสินใจเลือกเรียนต่อลักษณะเป็นมาตรประมาณค่า 5 ระดับ มีค่าดัชนีความสอดคล้อง 0.80-1.00 และมีค่าความเชื่อมั่น 0.958 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน Independent Samples t-test และ One-way ANOVA (f-test)
ผลการวิจัยพบว่า 1) ปัจจัยในการตัดสินใจเลือกเรียนต่อโดยรวมอยู่ในระดับมาก ( =3.98, S.D.= 0.94) เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่า ด้านเหตุผลส่วนบุคคลมีค่าเฉลี่ยสูงสุดโดยเฉพาะปัจจัยย่อยที่สะท้อนถึง ความต้องการและความถนัดของผู้เรียน ความสนใจในสาขาวิชาที่เลือกเรียน และความคาดหวังต่อโอกาสในการประกอบอาชีพในอนาคต ขณะที่ปัจจัยด้านครอบครัวมีค่าเฉลี่ยต่ำที่สุด 2) ปัจจัยในการเลือกเรียนต่อของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย มีความแตกต่างกันเมื่อพิจารณาตามเพศ ระดับชั้น รายได้ของครอบครัว และลักษณะการเลือกเรียนต่อ โดยนักเรียนเพศหญิงได้รับอิทธิพลจากปัจจัยด้านครอบครัวมากกว่าเพศชายอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .05 ขณะที่นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 มีค่าเฉลี่ยด้านครอบครัวสูงกว่าระดับชั้นอื่นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 ด้านเหตุผลส่วนบุคคล และด้านทัศนคติมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ในส่วนของรายได้ครอบครัวที่มีรายได้สูงกว่า 50,000 บาทสูงกว่ากลุ่มที่มีรายได้น้อยกว่า 10,000 บาทโดยระดับปัจจัยด้านทัศนคติอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 ด้านเหตุผลส่วนบุคคล ด้านหลักสูตรการเรียนการสอน และด้านครอบครัวมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และเมื่อตรวจสอบตามลักษณะของการเรียนต่อ นักเรียนที่มีแนวโน้มเลือกเรียนต่อสายอาชีพสูงกว่าสายสามัญโดยในด้านครอบครัวอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 และในด้านเหตุผลส่วนบุคคล และด้านทัศนคติอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 เปรียบเทียบปัจจัยในการตัดสินใจเลือกเรียนต่อของนักเรียน พบว่านักเรียนที่มีความสนใจศึกษาต่อต่างกันมีความคิดเห็นต่อปัจจัยในการตัดสินใจเลือกเรียนต่อแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ โดยเฉพาะด้านเหตุผลส่วนบุคคล ด้านทัศนคติ และด้านครอบครัว ซึ่งผลการวิเคราะห์ความแปรปรวน(One-way ANOVA) พบค่า F อยู่ในช่วง 3.77-5.191 และมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01
เอกสารอ้างอิง
กิตติวินท์ สำเภาทอง และมังกรหริรักษ์. (2567, มีนาคม-เมษายน). ปัจจัยที่ส่งผลต่อความตั้งใจในการเข้าศึกษาต่อระดับประกาศนียบัตริชาชีพชั้นสูง (ปวส.) วิยาลัยภาครัฐในสำนักงานอาชีศึกษาจังหวัดนครปฐม. นวัตกรรมการจัดการศึกษาและการวิจัย, 6 (2), 329-338.
จิรศักดิ์ กิ่งจันทร์, บุญธรรม ราชรักษ์ และตรีนุช ไพชยนต์วิจิตร. (2566, เมษายน-มิถุนายน). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการตัดสินใจศึกษาต่อในระดับปริญญาตรีของผู้เรียนในระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย ในสังกัดสำนักงานส่งเสริมการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัย. สุทธิปริทัศน์, 37 (2), 42–56.
จุไรรัตน์ ศิริมั่งมูล. (2562). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการตัดสินใจเลือกเข้าศึกษาในมหาวิทยาลัยขอนแก่น ประเภทโควตาภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ปีการศึกษา 2562. สำนักบริหารและพัฒนาวิชาการ, มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
จำลอง นามูลตรี. (2561). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการเลือกศึกษาต่อของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย. วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช .
ไพโรจน์ เลิศกิจเจริญผล, และมังกร หริรักษ์. (2567, มกราคม-เมษายน). ปัจจัยในการตัดสินใจเข้าศึกษาต่อของนักเรียนที่วิทยาลัยเทคโนโลยีภาคตะวันออก (อี.เทค). วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชพฤกษ์, 11(1), 311–325.
ภัคชุดา เสรีรัตน์. (2560). ปัจจัยจำแนกการตัดสินใจศึกษาต่อระดับอาชีวศึกษาของนักเรียนในกลุ่มจังหวัดภาคใต้ฝั่งอ่าวไทย. วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยหาดใหญ่.
ยุพา ไทยพิทักษ์. (2560). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจศึกษาต่ออาชีวศึกษาเอกชน ระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ ณ วิทยาลัยอาชีวศึกษาศาสนบริหารธุรกิจ หนองจอก กรุงเทพมหานคร. งานวิจัยสถาบัน วิทยาลัยอาชีวศึกษาศาสนบริหารธุรกิจ.
วันวิสา ชมพูวิเศษ. (2563). ปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสอนใจเลือกเรียนต่อสถาบันอุดมศึกษาในจังหวัดมหาสารคาม. วิทยานิพนธ์ปริญญารัฐประศาสนศาสตร์ สาขารัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
สุไบซะ จำนงลักษณ์. (2564). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการเข้าศึกษาต่อระดับปริญญาตรีคณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี. งานวิจัยคณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.
สุพรรษา ร่มลำดวน. (2563). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการเข้าศึกษาต่อระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูงวิทยาลัยเทคโนโลยีฐานเทคโนโลยี จังหวัดสมุทรสาคร. สารนิพนธ์ปริญญาบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต วิทยาลัยบริหารธุรกิจนวัตกรรมและการบัญชี มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.
Boateng, C., Ackon, F., & Nyarko, I. K. (2024). Factors Influencing Students’ Choice of Technical and Vocational Education and Training (TVET) Pathway in the Central Region of Ghana. African Journal of Empirical Research, 5(4), 1826–1838.https://doi.org/10.51867/ajernet.5.4.152
Liu, H., Wonglek, P., Rungruang, P., & Chen, W-K. (2024). The Factors Affecting Student’s Careers Decision-Making: Case Study – Weifang Vocational Colleges, China. International Journal of Development Administration Research, 7(1), 138–153.
Rahdiyanta, D., Syauqi, K., & Arifin, A. (n.d.). Internal factors that are influencing in determining the selection of expertise programs in vocational high school. Jurnal Pendidikan Vokasi. https://doi.org/10.21831/jpv.v12i2.50923
