การใช้เทคโนโลยีสารสนเทศที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพการบริหารงานบุคคลของสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากรุงเทพมหานคร เขต 2
THE USE OF INFORMATION TECHNOLOGY AFFECTING THE EFFICIENCY OF PERSONNEL ADMINISTRATION IN EDUCATIONAL SCHOOL UNDER THE SECONDARY EDUCATIONAL SERVICE AREA OFFICE BANGKOK 2
คำสำคัญ:
การใช้เทคโนโลยีสารสนเทศ, การบริหารงานบุคคล, ประสิทธิภาพการบริหารงานบุคคลบทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศบริหารงานบุคคลของสถานศึกษาศึกษา 2) ศึกษาระดับประสิทธิภาพการบริหารงานบุคคลของสถานศึกษา 3) ศึกษาความสัมพันธ์การใช้เทคโนโลยีสารสนเทศกับประสิทธิภาพการบริหารงานบุคคลของสถานศึกษา และ 4) ศึกษาการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพการบริหารงานบุคคลของสถานศึกษา กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ผู้อำนวยการสถานศึกษา รองผู้อำนวยการสถานศึกษา และครู ในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากรุงเทพมหานคร เขต 2 รวมผู้ให้ข้อมูลทั้งสิ้นจำนวน 364 คน เครื่องมือวิจัยคือแบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน และการถดถอยพหุคูณแบบขั้นตอน
ผลการวิจัยพบว่า 1) ระดับการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศในการบริหารงานบุคคลอยู่ในระดับมาก โดยครอบคลุมการใช้ระบบสารสนเทศเพื่อการบริหารทรัพยากรบุคคล การวิเคราะห์ข้อมูลขนาดใหญ่เพื่อการบริหารงานบุคคล การใช้ระบบการจัดการเรียนรู้ผ่านเทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อพัฒนาบุคลากร การจัดการข้อมูลบุคลากรด้วยระบบฐานข้อมูล การบูรณาการข้อมูลสารสนเทศภายในองค์กร และการใช้เทคโนโลยีเพื่อเสริมสร้างความโปร่งใส 2) ระดับประสิทธิภาพการบริหารงานบุคคลของสถานศึกษาอยู่ในระดับมาก ทั้งด้านความรวดเร็ว ความถูกต้อง ความคุ้มค่า ความปลอดภัย และความพึงพอใจของผู้ใช้ระบบ 3) การใช้เทคโนโลยีสารสนเทศมีความสัมพันธ์ทางบวกในระดับสูงกับประสิทธิภาพการบริหารงานบุคคลอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.1 โดยมีค่าสหสัมพันธ์ระหว่าง .849–.865 และ 4) ปัจจัยด้านเทคโนโลยีสารสนเทศที่มีอิทธิพลต่อประสิทธิภาพการบริหารงานบุคคล ได้แก่ การจัดการข้อมูลบุคลากรด้วยระบบฐานข้อมูล การบูรณาการข้อมูลสารสนเทศภายในองค์กร การใช้ระบบสารสนเทศเพื่อการบริหารทรัพยากรบุคคล การใช้เทคโนโลยีเพื่อเสริมสร้างความโปร่งใส การวิเคราะห์ข้อมูลขนาดใหญ่เพื่อการบริหารงานบุคคล และการใช้ระบบการจัดการเรียนรู้ผ่านเทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อพัฒนาบุคลากร โดยโมเดลถดถอยสามารถอธิบายความแปรปรวนของประสิทธิภาพการบริหารงานบุคคลได้ร้อยละ 95.30
ผลการวิจัยสะท้อนว่าการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศที่มีโครงสร้างข้อมูลที่เป็นระบบ ความถูกต้องของข้อมูล การประมวลผลที่รวดเร็ว และความสามารถในการสื่อสารอย่างโปร่งใส มีบทบาทสำคัญต่อการยกระดับประสิทธิภาพการบริหารงานบุคคลในสถานศึกษา ซึ่งช่วยสนับสนุนการวางแผน การพัฒนา การประเมิน และการตัดสินใจเชิงบริหารให้มีความทันสมัยและมีประสิทธิภาพยิ่งขึ้น
เอกสารอ้างอิง
ภานุมาต พงษ์เส็ง. (2566). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการบริหารงานบุคคลของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากรุงเทพมหานคร เขต 1. การศึกษาค้นคว้าด้วยตนเอง กศ.ม. (การบริหารการศึกษา), มหาวิทยาลัยพะเยา.
สาวิตตรี สุมามาลย์. (2564). การบริหารจัดการระบบสารสนเทศเพื่อบริหารการศึกษาของโรงเรียนสบโป่งวิทยา อำเภอแม่แตง จังหวัดเชียงใหม่. การค้นคว้าอิสระหลักสูตรครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา, บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากรุงเทพมหานคร เขต 2. (2564). ประวัติสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา. สืบค้นจาก https://www.sesao2.go.th
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2564). แนวทางการบริหารเทคโนโลยีในสถานศึกษา. OBEC.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2566). คู่มือการปฏิบัติงานบุคคล (ฉบับปรับปรุง). สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2567). แผนพัฒนาการศึกษาขั้นพื้นฐาน พ.ศ. 2566–2570. สำนักนโยบายและแผนการศึกษาขั้นพื้นฐาน. https://www.bopp-obec.info
สุชาดา คำพิทูรณ์. (2565). การบริหารงานบุคคลในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาชัยภูมิ เขต 3. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย.
สุภาวดี ใจดี. (2564). ปัจจัยเชิงสาเหตุที่มีอิทธิพลต่อการยอมรับและใช้งานระบบสารสนเทศเพื่อการบริหารทรัพยากรมนุษย์ของสถาบันอุดมศึกษา. (ปริญญานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต, สาขาวิชาการบริหารการศึกษา, มหาวิทยาลัยบูรพา).
เสาวนิต แก้วกระจ่าง, & พรเทพ รู้แผน. (2567). แนวทางพัฒนาการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อการบริหารงานงบประมาณของโรงเรียนขนาดเล็กสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุพรรณบุรี เขต 1. วารสารสิรินธรปริทรรศน์, 25(2), 499–501.
Chukwuemeka-Nworu, S., Ugwu, G. C., & Nwafor, B. (2024).Digitalizing personnel management practices in public secondary schools: Implications for developing economies. International Journal of Educational Management and Policy, 36(2), 155–173.
Hinkle, D. E., Wiersma, W., & Jurs, S. G. (1998). Applied Statistics for the Behavioral Sciences (4th ed.). Boston, MA: Houghton Mifflin..
Kavanagh, M. J., Johnson, R. D., & Thite, M. (2021). Human resource information systems: Basics, applications, and future directions (5th ed., pp. 206–207). SAGE Publications.
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607–610.
Laudon, K. C., & Laudon, J. P. (2020). Management information systems: Managing the digital firm (16th ed.). Pearson.
Likert, R. (1961). New patterns of management. McGraw-Hill.
Papaevangelou, O., Syndoukas, D., Kalogiannidis, S., & Kontsas, S. (2023). Information technology and human resource management in educational institutions. Journal of System and Management Sciences, 13(2), 258– 272. https://doi.org /10.33168/JSMS.2023.0218
Rogers, E. M. (2003). Diffusion of innovations (5th ed.). Free Press.
