พุทธจริยศาสตร์กับการวิเคราะห์ปัญหาเด็กและเยาวชนร่วมสมัย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์ คือ 1) เพื่อวิเคราะห์สาเหตุและลักษณะของปัญหาเด็กและเยาวชนในสังคมไทยร่วมสมัย 2) เพื่อเสนอแนวทางการแก้ปัญหาดังกล่าวโดยประยุกต์ใช้หลักธรรมทางพระพุทธศาสนา และ 3) เพื่ออธิบายบทบาทของพระพุทธศาสนาในฐานะกรอบคิดทางจริยศาสตร์สังคมที่สามารถยกระดับการแก้ปัญหาจากเชิงศีลธรรมรายบุคคลสู่ระดับโครงสร้างทางวัฒนธรรม
บทความนี้ชี้ให้เห็นว่าปัญหาเด็กและเยาวชนมิได้เป็นเพียงพฤติกรรมเฉพาะบุคคล หากแต่สะท้อนภาวะวิกฤตของระบบสังคม เศรษฐกิจ และครอบครัวที่ขาดสมดุล หลักธรรมสำคัญ เช่น ศีล 5 พรหมวิหาร 4 อิทธิบาท 4 และฆราวาสธรรม 4 สามารถใช้เป็นแนวทางบ่มเพาะคุณธรรมและสร้างภูมิคุ้มกันทางจิตใจแก่เยาวชน ขณะเดียวกันยังช่วยเสริมสร้างจิตสำนึกแห่งความรับผิดชอบต่อสังคมผ่านกรอบคิด “พุทธจริยศาสตร์แห่งความเมตตา” ซึ่งมุ่งให้มนุษย์ตระหนักถึงความสัมพันธ์เชิงเหตุปัจจัยระหว่างตนกับผู้อื่น หากทุกภาคส่วนร่วมบูรณาการหลักธรรมดังกล่าวไว้ในครอบครัว โรงเรียน และชุมชน จะช่วยลดพฤติกรรมเสี่ยงและเสริมสร้างพลเมืองคุณภาพที่ยึดมั่นในศีลธรรม ส่งผลให้สังคมเกิดความสงบสุขและยั่งยืนในระยะยาว
Article Details
เอกสารอ้างอิง
Aristotle. (2000). Nicomachean ethics (R. Crisp, Trans.). Cambridge University Press.
Dalai Lama. (2001). Ethics for the new millennium. Riverhead Books.
Harvey, P. (2000). An introduction to Buddhist ethics: Foundations, values and issues. Cambridge University Press.
Kant, I. (1996). The metaphysics of morals (M. Gregor, Ed. & Trans.). Cambridge University Press.
Keown, D. (2005). Buddhist ethics: A very short introduction. Oxford University Press.
Koetmisap, S. (2022). Youth and the contemporary moral crisis in Thai society. Journal of Social Sciences, Srinakharinwirot University, 28(2), 45-60.
National Office of Buddhism. (2021). Statistical report of monks and temples in Thailand 2021. National Office of Buddhism.
National Office of Buddhism. (2022). Moral teaching monk project 2022. National Office of Buddhism.
Phra Brahmagunabhorn (P. A. Payutto). (2003). Dictionary of Buddhism: Dhamma edition (11th ed.). Mahachulalongkornrajavidyalaya University Press.
Phra Brahmagunabhorn (P. A. Payutto). (2009). Buddhist ethics. Mahachulalongkornrajavidyalaya University Press.
Phra Dhammapiṭaka (P. A. Payutto). (2005). Dhamma and life. Mahachulalongkornrajavidyalaya University Press.
Phra Dharmakosacarya (Buddhadasa Bhikkhu). (2007). Man’s manual. Dhammadana Foundation.
Phramaha Nopporn Akkhadhammō. (2021). Youth and moral identity in the digital age. Journal of Buddhist Studies, 28(1), 33-48.
Phramaha Chokchai Therawatthano. (2018). Dhamma principles and youth potential development. Journal of Education, 16(3), 112-125.
Sangha Supreme Council. (2020). Report on the implementation of the Five Precepts Village Project 2020. Office of National Buddhism.
