วิเคราะห์พฤติกรรมการบริจาคเชิงพุทธพาณิชย์ กับแนวคิดจริยศาสตร์ของพุทธศาสนิกชนไทย

Main Article Content

รณฤทธิ์ มณีสงฆ์
อรชร มณีสงฆ์

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อศึกษาพฤติกรรมการบริจาคของพุทธศาสนิกชนไทยและผลกระทบจากส่วนประสมทางการตลาดในบริบทของพุทธพาณิชย์ 2) เพื่อวิเคราะห์คุณค่าและผลประโยชน์ที่ผู้บริจาคคาดหวังจากการบริจาค โดยอ้างอิงกรอบแนวคิดจริยศาสตร์ ได้แก่ จริยศาสตร์หน้าที่ จริยศาสตร์ประโยชน์นิยม และพุทธจริยศาสตร์ การวิจัยใช้ระเบียบวิธีเชิงคุณภาพ โดยคัดเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเฉพาะเจาะจง จากพุทธศาสนิกชนในจังหวัดเชียงใหม่ จำนวน 15 คน ซึ่งมีอายุ 50 ปีขึ้นไป และมีประสบการณ์การบริจาคบ่อยครั้งในระดับค่อนข้างสูง


ผลการวิจัยพบว่าพฤติกรรมการบริจาคสามารถจำแนกออกเป็น 3 กลุ่มหลัก ได้แก่ กลุ่มที่บริจาคเพื่อโครงการขนาดใหญ่ กลุ่มที่บริจาคสม่ำเสมอในกิจกรรมทางศาสนา และกลุ่มที่บริจาคในกิจกรรมระดับชุมชน แรงจูงใจสำคัญในการบริจาค ได้แก่ ความเชื่อในบุญกุศล ความผูกพันกับชุมชน และความรู้สึกทางจิตใจ เช่น ความกตัญญูและความเมตตา ส่วนอิทธิพลจากกลยุทธ์ทางการตลาดเชิงพุทธพาณิชย์มีผลต่อการตัดสินใจบริจาคในระดับปานกลางถึงต่ำ


การวิเคราะห์ตามกรอบจริยศาสตร์พบว่า.ผู้ให้ข้อมูลมีแนวคิดสอดคล้องกับจริยศาสตร์เชิงหน้าที่ของอิมมานูเอล คานท์ พุทธจริยศาสตร์ และแนวคิดประโยชน์นิยมของจอห์น สจวร์ต มิลล์ โดยเน้นการให้โดยไม่หวังผลตอบแทนส่วนตน และมุ่งหวังการสืบทอดพระพุทธศาสนาอย่างยั่งยืน ข้อค้นพบนี้สะท้อนแนวทางส่งเสริมการบริจาคที่ตั้งอยู่บนพื้นฐานของคุณธรรม ความโปร่งใส และการสร้างประโยชน์ต่อสังคมและพระพุทธศาสนาอย่างแท้จริง

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
มณีสงฆ์ ร., & มณีสงฆ์ อ. . (2025). วิเคราะห์พฤติกรรมการบริจาคเชิงพุทธพาณิชย์ กับแนวคิดจริยศาสตร์ของพุทธศาสนิกชนไทย . วารสารปรัชญาอาศรม, 7(1), 13–24. สืบค้น จาก https://so09.tci-thaijo.org/index.php/jpar/article/view/6325
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

ธีระพร อุวรรณโณ. (2567, เมษายน 19). พฤติกรรมการช่วยเหลือ และพฤติกรรมเอื้อต่อสังคม. The Active. https://theactive.net/read/people-raise-funds/

นภัสสร คำพวง, & กิตติพงษ์ สาครเสถียร. (2567). อิทธิพลของความเชื่อส่วนบุคคลและส่วนประสมการตลาด 7P’s ต่อการตัดสินใจซื้อวัตถุมงคลผ่าน Facebook. ใน การประชุมวิชาการระดับชาติ ครั้งที่ 19 (หน้า 224 - 233). สถาบันวิชาการป้องกันประเทศ และสมาคมผู้ให้บริการโลจิสติกส์ไทย.

พระอธิการประทีป ปิยสีโล (ศรีภิรมย์), & เสรี ศรีงาม. (2567, กุมภาพันธ์ 20). การศึกษาเปรียบเทียบแนวคิดเรื่องศีลธรรมของพุทธปรัชญาเถรวาทกับศีลธรรมของอิมมานูเอล คานท์. https://nkr.mcu.ac.th/gs/wp-content/uploads/2018/06.pdf

รณฤทธิ์ มณีสงฆ์. (2567). หลักพุทธธรรมกับความเชื่อในการบริจาคทานของพุทธศาสนิกชนในประเทศไทย. วารสารปรัชญาอาศรม, 6 (1), 73 - 88.

ศักดิ์ชาย สายสิงห์. (2564). วัด: จากพุทธศรัทธาสู่พาณิชย์ กรณีศึกษาการจัดการพุทธสถาน [รายงานวิจัย]. โครงการวิจัยทำนุบำรุงศาสนา.

สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2567, เมษายน 16). รวมธรรมะ สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ป.อ. ปยุตฺโต). https://www.payutto.net/

เมธา หริมเทพาธิป. (2567, เมษายน 16). หลักจริยธรรมในปรัชญาของจอห์น สจ๊วต มิลล์ (John Stuart Mill).

https://www.gotoknow.org/posts/710645#google_vignette

Keown, D., & Kinsey, J. (2005) Buddhist Ethics: A very Short Introduction Teaching Philosophy, 44 (1), 101 - 104.

Kotler, P. (1984). Marketing management: Analysis, planning and control. Prentice-Hall.

Kotler, P. (1997). Marketing management: Analysis, planning implementation and control. (9th ed.). Asimmon & Schuster.