The Study and Standard Recipe of Met Khanun Product Using Water Chestnut and Winter Melon Substituted Mung Bean from Bann Suankhing Community Wisdom, Suphanburi Province

Main Article Content

Natcha Phantuwong
Akkarapol Waichiangkha
Ittipon Anekthanasup

Abstract

The objectives of this research were 1) to study the way of making Kanom Med Khanun from the wisdom of Ban Suan Khing Community, 2) to create a standard formula for Kanom Med Khanun from Ban Suan Khing Community wisdom, and 3) to increase product value and promote occupational creation and inherited wisdom from generation to generation of Ban Suan Khing community. From this research, it was found that the way of life of wisdom in making traditional Thai desserts, Kanom Med Khanum, was replaced mung beans by water chestnut and winter melon. It has been passed on to the housewives of the Ban Suan Khing community from the past to the present. Making this dessert had been inherited from making desserts in merit-making events. Starting from how to choose raw materials, production process and combinations with new methods of application, equipment and procedures which retains the same quality, taste and appearance. The sensory evaluation for the standard formulation of Kanom Med Khanon from water chestnut and winter melon showed very favorable scores in terms of appearance, color, odor, taste, texture and overall liking. In addition, Kanom Med Khanon added value in terms of packaging and are accepted. This not only adds value to the product, but also gains knowledge and wisdom that can be used to create careers and develop into businesses in the community.

Article Details

How to Cite
Phantuwong, N. ., Waichiangkha, A. ., & Anekthanasup, I. . (2022). The Study and Standard Recipe of Met Khanun Product Using Water Chestnut and Winter Melon Substituted Mung Bean from Bann Suankhing Community Wisdom, Suphanburi Province . Journal of Sustainable Home Economics and Culture, 4(2), 75–90. retrieved from https://so09.tci-thaijo.org/index.php/hecrmutp/article/view/912
Section
Research Article

References

กัลยดา ชุ่มอินทรจักร. (2553). ผักพื้นบ้านอาหารและยา. แสนสิริ

จินตา อุสมาน ตายูดิน อุสมาน นาอีมะห์ เจะนิครู และ มารียัม มะเก๊ะ. (2554). รายงานการวิจัยศึกษาสถานการณ์ผู้รู้และภูมิปัญญาด้านอาหารและขนมพื้นบ้านของชาวไทยมุสลิมเชื้อสายมลายูในจังหวัดนราธิวาส. สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.

ชวาลา ละวาทิน ทิพย์สุคนธ์ ไตรต้นวงศ์. (2558). อาหารและขนมไทยพื้นบ้านโบราณ หมู่บ้านคลองขนมหวาน อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี. วารสารวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์. 10(1), 142-155.

ไพบูรณ์ คงสุวรรณ. (2564, 18 มีนาคม). ปราชญ์ชาวบ้าน. ชุมชนบ้านสวนขิง. สัมภาษณ์.

มหาวิทยาลัยสวนดุสิต. (2564). เอกสารประกอบการเรียนวิชาขนมไทยดั้งเดิม. โรงเรียนการเรือน มหาวิทยาลัยสวนดุสิต.

สมคิด สว่างศรี. (2564, 18 มีนาคม). ปราชญ์ชาวบ้าน. ชุมชนบ้านสวนขิง. สัมภาษณ์.

สิริปรียา แสงทอง และธีรวัฒน์ จันทึก. (2560). รายงานการวิจัยการศึกษาและการสืบสานวิธีการทำขนมไทยไข่ปลาสูตรโบราณของวัยรุ่นที่สืบทอดมาจากผู้สูงอายุ ร้านขนมคุณยายผ่องศรีตลาดร้อยปีสามชุก จังหวัดสุพรรณบุรี. สาขาวิชาการจัดการธุรกิจทั่วไป คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยศิลปากร วิทยาเขตสารสนเทศเพชรบุรี.

สำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ. (2556). ท้าวทองกีบม้าเจ้าตำรับขนมไทยสำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ. กระทรวงวัฒนธรรม.