ภูมิปัญญาท้องถิ่นในการผลิตน้ำพริกปลานิลสมุนไพรของชุมชนคนรักวังตะเคียน
Main Article Content
บทคัดย่อ
ภูมิปัญญาการทำน้ำพริกสัมพันธ์กับวิถีชีวิตและอาชีพชุมชน แต่การใช้ความชำนาญส่วนบุคคลในการผลิตโดยขาดตำรับมาตรฐานส่งผลกระทบต่อความสม่ำเสมอของผลิตภัณฑ์ งานวิจัยนี้ เป็นงานวิจัยเชิงคุณภาพด้วยวิธีปรากฏการณ์วิทยา มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาบริบททางสังคมและวัฒนธรรมเกี่ยวข้องกับภูมิปัญญาการผลิตน้ำพริกปลานิลสมุนไพร ศึกษา ภูมิปัญญาท้องถิ่นและกระบวนการผลิตน้ำพริกปลานิลสมุนไพร และนำเสนอแนวทางการพัฒนาผลิตภัณฑ์น้ำพริกปลานิลสมุนไพรโดยบูรณาการภูมิปัญญาท้องถิ่นกับแนวคิดการจัดการและนวัตกรรมในกระบวนการผลิต ผู้ให้ข้อมูลหลักคือสมาชิกวิสาหกิจชุมชนคนรักวังตะเคียนและผู้บริโภครวม 10 คน ใช้แนวคำถามแบบกึ่งโครงสร้างในการสัมภาษณ์เชิงลึก และการวิเคราะห์แก่นสาระ ผลการวิจัยพบว่า 1) บริบทชุมชนประกอบด้วย 5 แก่นสาระ ได้แก่ ประวัติศาสตร์และอัตลักษณ์ ทรัพยากรธรรมชาติ อาชีพ การรวมกลุ่ม และการสืบทอด ภูมิปัญญาการทำน้ำพริกเป็นการแก้ปัญหาผลผลิตที่เหลือจากการจำหน่ายนำมาแปรรูปเพื่อสร้างมูลค่าเพิ่ม 2) การผลิตน้ำพริกประกอบด้วย 6 ขั้นตอน ได้แก่ การเตรียมอุปกรณ์ การเตรียมเนื้อปลา การทอด การปรุงรส การทำให้เย็น และการบรรจุ 3) แนวทางการพัฒนาน้ำพริกปลานิลสมุนไพร ประกอบด้วย 4 แนวทาง ได้แก่ พัฒนาตำรับมาตรฐานเพื่อยกระดับคุณภาพผลิตภัณฑ์ คัดเลือกวัตถุดิบเพื่อให้ได้รสชาติและคุณค่าทางอาหาร ปรุงประกอบอย่างมีคุณภาพเพื่อคงเอกลักษณ์ของรสชาติสมุนไพร รักษากระบวนการผลิตให้ได้มาตรฐานและพัฒนาสู่เชิงพาณิชย์
Article Details
เอกสารอ้างอิง
จักรินทร์ ตรีอินทอง และปิยะฉัตร วิริยะอำไพวงศ์. (2566). การพัฒนาผลิตภัณฑ์น้ำพริกปลานิลเค็ม. วารสารเกษตรพระวรุณ, 20(2), 151-159.
จิระประภา คำราช, ฐิฏิกานต์ สุริยะสาร, กาญจนา คุมา และเบญจวรรณ เลาลลิต. (2568). การเพิ่มมูลค่าของผลิตภัณฑ์น้ำพริกลาบเพื่อสร้างความได้เปรียบในการแข่งขันของกลุ่มวิสาหกิจชุมชนน้ำพริกลาบบ้านน้ำจำ ตำบลวอแก้ว อำเภอห้างฉัตร จังหวัดลำปาง. วารสารการพัฒนาชุมชนและคุณภาพชีวิต, 13(2), 196-205.
ชเนตตี พิพัฒนางกูร, นงนาท นพคุณ, ประพันธ์ แก้วคำ, Chen, Y., จีระรัตน์ โพธิกระจ่าง, Bin,Q. และอรพรรณ สุวภาพ. (2568). การพัฒนากลุ่มอาชีพน้ำพริกเห็ดสู่วิสาหกิจชุมชนโดยการมีส่วนร่วมของชุมชน: กรณีศึกษาชุมชนพูนทรัพย์ เขตสายไหม กรุงเทพมหานคร. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ร่มพฤกษ์, 43(2), 221-236.
ชินีเพ็ญ มะลิสุวรรณ และมีนา ระเด่นอาหมัด. (2564). การสื่อสารวัฒนธรรมอาหารพื้นบ้านชายแดนใต้ของไทย. วารสารปัญญาภิวัฒน์, 13(2), 177-189.
นุชเนตร ตาเย๊ะ, จริยา สุขจันทรา, คืนจันทร์ ณ นคร และรุสนี กาแมแล. (2565). การพัฒนาผลิตภัณฑ์น้ำพริกปลาส้มปลานิล. วารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มรย., 7(3), 1-8.
นันธวัช นุนารถ. (2560). ภูมิปัญญาท้องถิ่น คุณค่าแห่งวิถีชีวิต วัฒนธรรม เพื่อการศึกษาที่ยั่งยืน. วารสารวิชาการและวิจัยสังคมศาสตร์, 12(34), 17-26.
บุษกร เชี่ยวจินดากานต์. (2561). เทคนิคการวิจัยเชิงคุณภาพแบบกรณีศึกษา. วารสารศิลปศาสตร์ปริทัศน์. 13(25), 103-118.
ประไพพิมพ์ สุธีวสินนนท์ และประสพชัย พสุนนท์. (2559). กลยุทธ์การเลือกตัวอย่างสำหรับการวิจัยเชิงคุณภาพ. วารสารปาริชาต มหาวิทยาลัยทักษิณ. 29(2), 31-48.
พิเชษฐ เนตรสว่าง และฉัตรชัย นิยะบุญ. (2565). การสืบทอดภูมิปัญญาในการทำขนมไทย (ทองหยอด ฝอยทอง และเม็ดขนุน) เพื่อพัฒนาเป็นธุรกิจ ของกลุ่มแม่บ้าน ชุมชนบ้านจีน ตำบลวัดยม อำเภอบางบาล จังหวัดพระนครศรีอยุธยา. วารสารวิชาการอยุธยาศึกษา, 14(1), 87-101.
วีรยุทธ เปลี่ยนสำโรง, ศิวพร ยิ้มแต้, จารุวรรณ เนตรบุตร, กนกวรรณ เตียศิริ และจุฑามาศ พีรพัชระ. (2568). ภูมิปัญญาการทำน้ำพริกปลาส้มคั่วสมุนไพร การพัฒนาผลิตภัณฑ์เพื่อความยั่งยืนของชุมชน. วารสารคหกรรมศาสตร์และวัฒนธรรมอย่างยั่งยืน, 7(1), 134-147.
สิริน ฉกามานนท์. (2563). แนวทางการสืบสานคุณค่าและอัตลักษณ์ร่วมทางวัฒนธรรม: น้ำพริกแห่งอุษาคเนย์. วารสารกระแสวัฒนธรรม, 23(43), 34-45.
Braun, V. & Clarke, V. (2006). Using thematic analysis in psychology. Qualitative Research in Psychology, 3(2), 77-101. https://doi.org/10.1191/1478088706qp063oa
Heotis, E. (2020). Phenomenological research methods: Extensions of Husserl and Heidegger. International Journal of School and Cognitive Psychology, 7(2), 221-231.
Langdridge, D. (2007). Phenomenological Psychology: Theory, Research and Method. Pearson Education.
Nastasi, B. K. & Schensul, S. L. (2005). Contributions of qualitative research to the validity of intervention research, Journal of School Psychology, 43(3), 177-195. https://doi.org/10.1016/j.jsp.2005.04.003
Trott, P. (2021). Innovation management and new product development (7th ed.). Pearson.