ภาวะผู้นำตามแนวพระพุทธศาสนาของนักการเมืองท้องถิ่น เพื่อส่งเสริมเศรษฐกิจชุมชนตำบลหัวเมือง อำเภอสอง จังหวัดแพร่
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มุ่งศึกษาระดับภาวะผู้นำตามแนวพระพุทธศาสนาเพื่อส่งเสริมเศรษฐกิจชุมชน รวมไปถึงความสัมพันธ์ระหว่างหลักปาปณิกธรรม 3 กับภาวะผู้นำตามแนวพระพุทธศาสนาเพื่อส่งเสริมเศรษฐกิจชุมชน และนำเสนอภาวะผู้นำตามแนวพระพุทธศาสนาเพื่อส่งเสริมเศรษฐกิจชุมชน อำเภอสอง จังหวัดแพร่ การวิจัยเป็นรูปแบบผสานวิธี ด้วยการเก็บข้อมูลเชิงปริมาณจากกลุ่มตัวอย่างที่มีอายุ 18 ปี ขึ้นไป จำนวน 372 คน มีเครื่องมือเป็นแบบสอบถามใช้สถิติเชิงพรรณนาในการวิเคราะห์ข้อมูลคือ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน การวิเคราะห์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สันเพื่อหาค่าความสัมพันธ์ระหว่างหลักปาปณิกธรรม 3 กับภาวะผู้นำตามแนวพระพุทธศาสนาเพื่อส่งเสริมเศรษฐกิจชุมชน ส่วนการวิจัยเชิงคุณภาพใช้การสัมภาษณ์และการสนทนากลุ่มกับผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 9 รูปหรือคน ซึ่งเป็นการวิเคราะห์ด้วยการตีความเชิงเนื้อหาพรรณนา
ผลการวิจัยพบว่า ระดับการส่งเสริมภาวะผู้นำของนักการเมืองท้องถิ่น เพื่อส่งเสริมเศรษฐกิจชุมชนโดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก ส่วนหลักปาปณิกธรรม 3 มีความสัมพันธ์เชิงบวกกับการส่งเสริมภาวะผู้นำของนักการเมืองท้องถิ่นเพื่อส่งเสริมเศรษฐกิจในระดับมาก และ การนำเสนอการส่งเสริมภาวะผู้นำตามแนวพระพุทธศาสนาของนักการเมืองท้องถิ่น ได้แก่ 1) ภาวะผู้นำด้านจักขุมา มีวิสัยทัศน์ มองเห็นโอกาสพัฒนาชุมชนหลายมิติ ใช้เทคโนโลยีและวางแผนยุทธศาสตร์เพื่อขับเคลื่อนเศรษฐกิจท้องถิ่น 2) ภาวะผู้นำด้านวิธูโร เชี่ยวชาญเฉพาะด้าน ถ่ายทอดความรู้และทักษะจริง ทำงานร่วมกับชุมชนและให้คำแนะนำเชิงวิชาการเพื่อพัฒนาเศรษฐกิจ 3) ภาวะผู้นำด้านนิสสสัมปันโน มีมนุษยสัมพันธ์ดี สร้างความร่วมมือและความไว้วางใจ เปิดรับความคิดเห็นประชาชน นำสู่การพัฒนาชุมชนอย่างยั่งยืน
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
นวภัทร โตสุวรรณ์. (2567). บทบาทของผู้นำชุมชนในการส่งเสริมหมู่บ้านเศรษฐกิจพอเพียง: กรณีศึกษาบ้านเด่นมะขาม ตำบลตลุกกลางทุ่ง อำเภอเมืองตาก จังหวัดตาก. วารสารรัชต์ภาคย์, 18(56), 249-263.
พระครูโกมุทสุวรรณาภรณ์ (บัวลอย กาฬภักดี). (2565). ภาวะผู้นำในทัศนะพุทธศาสนาเถรวาท. วารสารปรัชญาปริทรรศน์, 28(2), 79–89.
พระมหาณัฐพล ปญฺญาพโล. (2565). ภาวะผู้นำเชิงพุทธของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักเขตการศึกษาพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษา เขต 7. (สารนิพนธ์หลักสูตรศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต). บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย.
พระสัภยา สุทฺธสีโล, เบญญาภา อัจฉฤกษ์ และไพวรรณ ปุริมาตร. (2567). การส่งเสริมภาวะผู้นํานักการเมืองท้องถิ่นตามหลักทุติยปาปณิกธรรมสําหรับนักการเมืองท้องถิ่นในเทศบาลตําบลเมืองคง จังหวัดนครราชสีมา. วารสารสหวิทยาการนวัตกรรมปริทรรศน์, 7(6), 31-43
วสันต์ เหลืองประภัสร์ (2547). สารานุกรมการปกครองท้องถิ่นไทย หมวดองค์ประกอบขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น: ความเป็นอิสระ การกำกับดูแล และการตรวจสอบองค์การปกครองส่วนท้องถิ่น. สถาบันพระปกเกล้า: วิทยาลัยพัฒนาการปกครองส่วนท้องถิ่น.
วีระนนท์ จากผา. (2566). ภาวะผู้นำและการมีส่วนร่วมของประชาชนที่มีผลต่อประสิทธิผลการปฏิบัติงานตามหน้าที่ของกำนันและผู้ใหญ่บ้านในเขตอำเภอวานรนิวาส จังหวัดสกลนคร. (วิทยานิพนธ์ปริญญารัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต). บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
ศันสนีย์ คำเงิน หัฏฐกรณ์ แก่นท้าว และธิติวุฒิ หมั่นมี. (2568). การประยุกต์หลักปาปณิกธรรมเพื่อส่งเสริมภาวะผู้นำการบริหารงานของผู้บริหารเทศบาลเมืองลำสามแก้ว อำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี. วารสารพุทธนวัตกรรมและการจัดการ, 8(4), 70-83.
ศิกานต์ อิสสระชัยยศ. (2559). การพัฒนาเศรษฐกิจในท้องถิ่น: ประสบการณ์จากนานาชาติและ ทางเลือกเพื่อพัฒนาท้องถิ่นไทย. วารสารสถาบันพระปกเกล้า, 14(1), 1–20. องค์การบริหารส่วนตำบลหัวเมือง อำเภอสอง จังหวัดแพร่. (2567). แผนพัฒนาท้องถิ่น (พ.ศ. 2556–2570) ฉบับทบทวน. สืบค้นเมื่อ 12 มีนาคม 2568. เข้าถึงได้จาก https://www.hua-muang.go.th/index/load_data/?doc=13223
องอาจ เขียวงามดี, บุญร่วม คำเมืองแสน และกฤตสุชิน พลเสน. (2567). การพัฒนาภาวะผู้นำตามแนวพุทธปรัชญาเถรวาทในองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น จังหวัดสมุทรสาคร. วารสารปรัชญาปริทรรศน์, 29(2), 91–101.
