ทิศทางการศึกษาไทยกับหลักสูตรฐานสมรรถนะ
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์เหตุผลและความจำเป็นในการปรับเปลี่ยนหลักสูตรการศึกษาของไทย ไปสู่หลักสูตรฐานสมรรถนะ (Competency-Based Curriculum) ที่มุ่งพัฒนาผู้เรียนอย่างรอบด้าน ทั้งความรู้ ทักษะ และคุณลักษณะอันพึงประสงค์ ผลการศึกษา พบว่า การเปลี่ยนแปลงทางเทคโนโลยีดิจิทัล เศรษฐกิจ สังคม และบริบทโลกศตวรรษที่ 21 รวมถึงผลการประเมินคุณภาพผู้เรียนในระดับนานาชาติ สะท้อนให้เห็นถึงข้อจำกัดของหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พ.ศ. 2551 ที่เน้นตัวชี้วัดจำนวนมากและการจดจำเนื้อหา ส่งผลให้ผู้เรียนขาดทักษะการคิดขั้นสูง การสื่อสารและการประยุกต์ใช้ความรู้ในชีวิตจริง หลักสูตรฐานสมรรถนะจึงถูกกำหนดขึ้นเพื่อพัฒนาสมรรถนะหลักที่จำเป็นต่อการดำรงชีวิต การทำงาน และการเรียนรู้ตลอดชีวิต โดยเน้นการจัดการเรียนรู้เชิงรุก การบูรณาการสมรรถนะกับสถานการณ์จริง การประเมินเพื่อพัฒนา และการมีส่วนร่วมของครูและผู้บริหารในการสร้างสภาพแวดล้อมการเรียนรู้ที่เอื้อต่อการพัฒนาผู้เรียน บทความสรุปว่า การขับเคลื่อนหลักสูตรฐานสมรรถนะอย่างเป็นระบบและต่อเนื่อง จะเป็นกลไกสำคัญในการยกระดับคุณภาพการ
ศึกษาไทย สร้างผู้เรียนที่มีความสามารถในการจัดการตนเอง คิดวิเคราะห์ มีภาวะผู้นำ รับผิดชอบต่อสังคม และพร้อมเผชิญการเปลี่ยนแปลงในอนาคต
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
สงัด อุทรานันท์. (2530). ทฤษฎีหลักสูตร. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2563). กรอบสมรรถนะหลักของผู้เรียนไทย. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2564). แนวทางการพัฒนาหลักสูตรฐานสมรรถนะ. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2561). ยุทธศาสตร์ชาติ 20 ปี (พ.ศ. 2561–2580). กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.