Development of an Individual Tourist Attraction Recommendation System
Keywords:
Tourists, Individual Tourist Attractions Recommendation System, Travel Route, How to Get ThereAbstract
The purpose of this study paper is to create an individual tourist attraction recommendation system and to allow travellers to view travel routes, modes of transportation, and opening and closing times of particular attractions. This study's sample group consisted of tourists. Ten persons between the ages of 20 and 60 were able to access our website for two months after we selected a specific sample group and used a questionnaire to collect data for statistical analysis such as frequency, percentage, arithmetic mean, and standard deviation. For the research experiment, two dimensions of satisfaction with the individual tourist attraction recommendation system were examined. 1) the aesthetic aspect of the individual tourist attraction recommendation system and 2) the satisfaction of the tourist attraction recommendation system. The results showed that using the algorithm to recommend individual attractions in terms of aesthetics was highly satisfying, with a 4.48 mean and 0.72 standard deviations. Meanwhile, satisfaction with the individual tourist attraction recommendation system is equally excellent, with a mean of 4.38 and a standard deviation of 0.74.
References
ความหมายและความสำคัญของอุตสาหกรรมท่องเที่ยว. (ม.ป.ป.). Tourism of world. https://tourismatbuu.wordpress.com/อุตสาหกรรมการท่องเที่ย/ความหมายและความสำคัญขอ/
ณฐาพัชร์ วรพงศ์พัชร์, สุริยะ วชิรวงศ์ไพศาล และพงษ์ศักดิ์ ผกามาศ. (2564). การพัฒนาแพลตฟอร์มดิจิทัลรายวิชาเศรษฐศาสตร์ธุรกิจโดยใช้รูปแบบการจัดการเรียนรู้แบบใช้ปัญหาเป็นฐานสำหรับผู้เรียนระดับปริญญาตรีคณะบริหารธุรกิจ. วารสารศิลปศาสตร์และอุตสาหกรรมบริการ, 4(2), 427-442.
ธรา อั่งสกุล และจิติมนต์ อั่งสกุล. (2557). ระบบแนะนำสถานที่ท่องเที่ยวรายบุคคลโดยใช้เทคนิคการจัดกลุ่มและกระบวนการลำดับชั้นเชิงวิเคราะห์. วารสารเทคโนโลยีสุรนารี, 8(2), 87-109.
ธิดารัตน์ เผือกมูล และสุวรรณา ชะงอรัมย์. (2562). แอปพลิเคชันแนะนำสถานที่ท่องเที่ยวจังหวัดบุรีรัมย์. สาขาวิชาคอมพิวเตอร์ธุรกิจ คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์.
นฤมล อินทิรักษ์. (2561). รายงานการวิจัยเรื่องการพัฒนาแอปพลิเคชันเพื่อส่งเสริมแหล่งท่องเที่ยวจังหวัดมหาสารคามโดยใช้เทคโนโลยีเสมือนจริง. มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
นาฎลดา เรืองชาญ, จินตนา จันทนนท์ และชนัญกาญจน์ แสงประสาน. (2561). ศึกษาการใช้สมาร์ตโฟนเพื่อการศึกษาของนักศึกษา คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏสกัลนคร. วารสารวิชาการสถาบันเทคโนโลยีแห่งสุวรรณภูมิ (สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์), 4(2), 294-303.
นิมิต ซุ้นสั้น และศศิวิมล สุขบท. (2563). ความสัมพันธ์เชิงสาเหตุระหว่างภาพลักษณ์แหล่งท่องเที่ยวความผูกพันกับสถานที่ ความพึงพอใจโดยรวม และความตั้งใจเชิงพฤติกรรมของนักท่องเที่ยวชาวตะวันตกในจังหวัดภูเก็ต. จุฬาลงกรณ์ธุรกิจปริทัศน์, 42(1), 68-83.
วนารัตน์ จุฬพันธ์ทอง และไกรศักดิ์ เกษร. (2558). ระบบแนะนำสถานที่ท่องเที่ยวโดยใช้ข้อมูลจากเครือข่ายสังคม. วารสารวิทยาศาสตร์บูรพา, 20(1), 209-226.
อภิชาติ คำปลิว, ชนินทร เฉลิมสุข และเกรียงศักดิ์ เชื่อมสมบัติ. (2561). การพัฒนาแอปพลิเคชันแนะนำสถานที่ท่องเที่ยวในประเทศไทยด้วยเทคโนโลยีความเป็นจริงเสมือน. ใน การประชุมวิชาการระดับชาติ UTCC Academic Day ครั้งที่ 2 ประจำปีการศึกษา 2560. (น. 1873-1885). มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย.
เอกชัย แน่นอุดร และวิชา ศิริธรรมจักร์. (2551). การเขียนโปรแกรมบนอินเตอร์เน็ต. อภิชาติการพิมพ์.