ภาษา ภาพและความเกลียดชัง: การวิเคราะห์วาทกรรมสื่อไทยในสถานการณ์ชายแดนไทย กัมพูชา

บทคัดย่อ

บทความนี้ศึกษาการสร้างวาทกรรมความเกลียดชังในสื่อไทยบริเวณชายแดนไทย–กัมพูชา โดยใช้แนวคิด การวิเคราะห์วาทกรรมเชิงวิพากษ์ และสัญศาสตร์สังคมในการวิเคราะห์ภาษาและภาพที่สร้างให้เป็นผู้อื่น และ การกันไปสู่ชายขอบ ของกลุ่มชาติพันธุ์ฝ่ายตรงข้าม ผลการวิจัยพบว่ากลวิธีภาษา เช่น การใช้คำเปรียบเปรย เสียดสี และการระบุชาติพันธุ์ รวมถึงภาพและสัญลักษณ์ เช่น สีเข้ม รูปภาพความรุนแรง และมีมเชิงเสียดสี ช่วยเสริมอารมณ์เชิงลบและ ตอกย้ำแบบแผนเดิมของฝ่ายตรงข้าม การประเมินผลกระทบต่อผู้รับสารเผยให้เห็นว่าข้อความและภาพเหล่านี้ส่งผลต่อ ทัศนคติและพฤติกรรมของประชาชนชายแดน ลดความเชื่อมโยงของชุมชน และเพิ่มความตึงเครียดระหว่างไทย–กัมพูชา การวิเคราะห์เชิงเปรียบเทียบกับบริบทสากลชี้ว่า กลวิธีทางภาษาและ การประมวลผลหลากรูปแบบ มีลักษณะร่วมกับต่างประเทศ แต่สะท้อนบริบทประวัติศาสตร์และสังคมของชายแดนไทย–กัมพูชา บทความเสนอข้อเสนอเชิงนโยบายเพื่อจัดการ คำพูดที่แสดงความเกลียดชัง ได้แก่ การสร้างกรอบการสื่อสารที่เป็นกลาง การจัดการภาพและสัญลักษณ์ในสื่อ การพัฒนาความรู้ด้านสื่อแก่ประชาชนชายแดน การออกแบบมาตรการร่วมระหว่างรัฐ และการติดตามผลอย่างต่อเนื่อง บทความนี้ชี้ให้เห็นว่า การจัดการ คำพูดที่แสดงความเกลียดชัง ผ่านภาษาและภาพเป็นกุญแจสำคัญในการสร้างความเข้าใจ ลดผลกระทบทางสังคม และเสริมสร้างความสัมพันธ์ชายแดนไทย–กัมพูชาอย่างยั่งยืน