ทิพยอำนาจในคาถาชินบัญชร
คำสำคัญ:
ทิพยอำนาจ, คาถา, ชินบัญชรบทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์ 2 ข้อคือ 1. เพื่อศึกษาความเป็นมาของคาถาชินบัญชร 2. เพื่อวิเคราะห์ทิพยอำนาจในคาถาชินบัญชร คาถาชินบัญชรมีความเป็นมาที่ยาวนาน แต่งโดยพระสงฆ์ศรีลังกา เข้าสู่ประเทศไทยโดยพระสงฆ์ล้านนา ฉบับมูลมี 14 บท ฉบับลังกามีจำวน 22 บท ของไทย พม่า ล้านนา มีจำนวน 15 บท บทที่เพิ่มเติมเข้ามาเป็นบทอธิษฐาน คาถาชินบัญชร มีทิพยอำนาจด้วยพระพุทธเจ้า 28 พระองค์ พระอริยสงฆ์ 14 รูปและ 80 รูปพระสูตร 7 บท ทั้งหมดเป็นทิพยอำนาจสถิตที่ร่างกาย
เอกสารอ้างอิง
กรมพระยาดำรงราชานุภาพ. (2514). ประชุมพระนิพนธ์เกี่ยวกับตำนานทางพระพุทธศาสนา. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์รุ่งเรืองธรรม.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2551). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลศัพท์. กรุงเทพมหานคร: บริษัท เอส.อาร์ พริ้นติ้ง แมส โรดักส์ จำกัด.
พระอริยคุณาธาร (เส็ง ปุสฺโส). (2493). ทิพยอำนาจ. ขอนแก่น: สำนักบำเพ็ญธรรมเขาสวนกวางจัดพิมพ์.
พระมหาญาณธวัช ญาณทฺธโช. (2553). สูตรมนต์ตั๋นล้านนาฉบับคุลีการ–น่านประยุกต์. ปปท.
พระธัมมานันทมหาเถระฯ. (2534). อัครมหาบัณฑิตานุสรณ์. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2551). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลศัพท์. กรุงเทพมหานคร: บริษัท เอส.อาร์ พริ้นติ้ง แมส โรดักส์ จำกัด.
พระลังกากุมาร. (2552). “เล่าเรื่องเมือง (ศรี) ลังกา คาถาชินบัญชรมาจากไหน?” ในวารสารศิลปวัฒนธรรม ปีที่ 30 ฉบับที่ 5 พ.ศ. 2552.
พระมหาสมบูณ์ วุฑฺฒกโร, วรรณกรรมพุทธศาสนาในสังคมยุคใหม่. สืบค้นเมื่อ. (14 ตุลาคม 2564). แหลงที่มา: http://www.mcu.ac.th.
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
Copyright and Licensing:
Current Applied Science and Technology treasures copyright protection and licensing to secure author’s rights. The appropriate dissemination of articles is exercised to ensure openness, accessibility, and attribution. Authors retain copyright ownership, and articles are published under a Creative Commons Attribution License (CC BY-NC-ND license, http://creativecommons.org/licenses/by-nc-nd/4.0/), which allows sharing, and proper attribution. These policies foster an environment of collaboration and openness as well as responsible sharing, benefiting authors and the research community while intellectual property rights are honored.
