การพัฒนาปู่จ๋ารย์กับการสื่อธรรมในสังคมล้านนา
คำสำคัญ:
ปู่จ๋ารย์, การสื่อธรรม, สังคมล้านนาบทคัดย่อ
บทความวิชาการนี้ พบว่า สังคมไทยมีความเป็นวัตถุนิยมให้ความสำคัญกับศีลธรรมและวัฒนธรรมที่ดีงามลดลง คุณสมบัติของมัคนายก ปราชญ์ชาวบ้าน ปู่จ๋ารย์ ผู้เป็นศาสนพิธีกรที่เป็นบุคคลากรรุ่นเก่าเริ่มถูกลดทอนบทบาทลงไปเรื่อยๆ การเพิ่มความเข้มแข็งและพัฒนาบทบาทของการพัฒนาคน เพื่อให้เกิดการยอมรับความแตกต่างของความหลากหลายทางวัฒนธรรมที่ลดปัญหาความขัดแย้งทางความคิด และสร้างความเป็นเอกภาพในสังคม แนวทางการพัฒนาปู่จ๋ารย์ ในเขตอำเภอเมือง จังหวัดลำปาง ผู้นำปู่จ๋ารย์ต้องเป็นบุคคลที่มีความรอบรู้งาน รู้จุดมุ่งหมายของงาน มีความเข้าใจตนเอง รู้จักความพอดี รู้จักบริหารเวลา มีมนุษย์สัมพันธ์ และเข้ากับเพื่อนร่วมงานได้เป็นอย่างดี เพื่อที่จะสามารถนำพาองค์การหรือพิธีกรรมพัฒนาก้าวหน้าไปได้อย่างยั่งยืน และมั่นคง ท่ามกลางสภาพของการแข่งขันที่รุนแรงเฉกเช่นในปัจจุบัน ภาวะผู้นำปู่จ๋ารย์เชิงพุทธ จึงเป็นคุณลักษณะหรือคุณสมบัติของผู้นำปู่จ๋ารย์ที่รู้เท่าทันสถานการณ์ปัจจุบัน และสามารถตอบสนองต่อความต้องการขององค์การหรือพิธีกรรมในปัจจุบันได้เป็นอย่างดียิ่ง
เอกสารอ้างอิง
เปล่ง ชื่นกลิ่นธูป. (2531). ตำราพิธีกรรม พิมพ์ที่ระลึก อนุสรณ์งานวันอดีตเจ้าอาวาสวัดสัมพันธวงศาราม ปีที่ 71. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ห้างหุ้นส่วนจำกัด ป.สัมพันธ์พาณิชย์.
พระมหาราชครูฯ. (2511). ประเพณีไทย ฉบับพระมหาราชครู. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ลูกส.ธรรมภักดี.
มณี พยอมยงค์. (2525). ประวัติและวรรณคดีลานนา. กรุงเทพมหานคร: องค์การค้าของคุรุสภา.
________. (2539). สารานุกรมวัฒนธรรมไทยภาคเหนือ ฉบับต้นแบบ. กรุงเทพมหานคร : มูลนิธิสารานุกรมวัฒนธรรมไทย. ธนาคารไทยพาณิชย์.
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.กรุงเทพมหานคร: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ราชบัณฑิตยสถาน. (2546). พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542. กรุงเทพมหานคร: นานมีบุ๊คส์พับลิเคชันส์.
วศิน อินทสระ. (2533). การเผยแผ่พระพุทธศาสนาในสมัยพุทธกาล. กรุงเทพมหานคร: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
อนุ เนินหาด. (2547). ผีปู่ย่า พระสงฆ์ ปู่จ๋าน ป่าเฮี่ยว และสัปเหร่อ. เชียงใหม่: นพบุรีการพิมพ์.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
Copyright and Licensing:
Current Applied Science and Technology treasures copyright protection and licensing to secure author’s rights. The appropriate dissemination of articles is exercised to ensure openness, accessibility, and attribution. Authors retain copyright ownership, and articles are published under a Creative Commons Attribution License (CC BY-NC-ND license, http://creativecommons.org/licenses/by-nc-nd/4.0/), which allows sharing, and proper attribution. These policies foster an environment of collaboration and openness as well as responsible sharing, benefiting authors and the research community while intellectual property rights are honored.
