แนวทางการประชาสัมพันธ์เพื่อความมั่นคง ของพระพุทธศาสนาในประเทศไทย
คำสำคัญ:
แนวทางการประชาสัมพันธ์, ความมั่นคงของพระพุทธศาสนา, พระพุทธศาสนาบทคัดย่อ
บทความวิชาการนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาแนวทางการประชาสัมพันธ์เพื่อความมั่นคงของพระพุทธศาสนา ซึ่งพบว่า การประชาสัมพันธ์ในพระพุทธศาสนาหมายถึงการใช้หลักธรรมคำสอนของพระพุทธเจ้าในรูปแบบของเทศนาวิธี มีการแสดงธรรม การสนทนา การประทานโอวาท เป็นต้น และในรูปแบบของกิจกรรมมีการบำเพ็ญพุทธกิจ เป็นต้น เพื่อสัมพันธ์กับกลุ่มเป้าหมายภายในมีพระภิกษุเป็นต้น และกลุ่มเป้าหมายที่เป็นพุทธศาสนิกชนทั่วไป จากการศึกษาเบื้องต้น ได้พบปัญหาความมั่นคงแห่งพระพุทธศาสนา 5 อย่าง ได้แก่ 1) ปัญหาความไม่เป็นเอกภาพของคณะสงฆ์ 2) ปัญหาการไม่รักษาพระธรรมวินัยอย่างตรงไปตรงมา 3) ปัญหาการสูญเสียพื้นที่สื่อหรือสถานะความผู้นำทางสังคม 4) ปัญหาการจัดการศึกษาที่ล้าสมัยและไม่ได้รับการสนับสนุนอย่างจริงจัง และ 5) ปัญหาการถูกรุกราน ลิดรอน ทำให้สูญเสียเสรีภาพในการประกาศพระพุทธศาสนา
สำหรับแนวทางการประชาสัมพันธ์เพื่อสร้างความมั่นคงแห่งพระพุทธศาสนา แบ่งออกเป็น 4 ส่วน ได้แก่ 1) ผู้ส่งสารประกอบด้วยคณะสงฆ์ อุบาสก อุบาสิกา รวมถึงพุทธศาสนิกชนทั่วไป จะต้องเป็นผู้ดำรงอยู่ในคุณธรรม ตามหลักไตรสิกขา 2) สาร คือหลักธรรมสำหรับการประชาสัมพันธ์ 3 ระดับ ประกอบด้วยระดับการดำรงวิถีชีวิตด้วยคุณธรรมคือศีล ระดับการพัฒนาจิตใจให้มั่งคงต่อหน้าที่การงานและต่อการบำเพ็ญกุศลธรรมมีสมาธิภาวนาเป็นต้น และระดับการหยั่งรู้กฎแห่งธรรมชาติหรือสัจธรรม ด้วยวิปัสสนาภาวนาเป็นต้น 3) ผู้รับสาร คือบุคลากรทั้งภายในและภายนอกองค์กรคณะสงฆ์ เป็นผู้ที่ต้องพัฒนาให้มีองค์ความรู้ในพระพุทธศาสนาที่เหมาะสม และสามารถเผยแผ่หลักธรรมไปยังบุคลากรอื่นๆ ในสังคมอีกด้วย และ 4) ช่องทางหรือเครื่องมือในการประชาสัมพันธ์ ซึ่งคณะสงฆ์จะต้องใช้เครื่องมือที่มีอยู่ในรูปแบบเทศนาวิธีต่างๆ ให้มีประสิทธิภาพและพัฒนาเครื่องมือสื่อสารสมัยใหม่มีการสื่อสารผ่านช่องทางออนไลน์เป็นต้น ให้มีคุณภาพ เพื่อสะดวกแก่การนำเสนอข้อมูลได้อย่างรวดเร็ว กว้างขวาง และเข้าถึงกลุ่มเป้าหมายได้มากยิ่งขึ้น
เอกสารอ้างอิง
ข่าวสดรายวัน. “อบรมพระอุปัชฌาย์หวังคัดสงฆ์”. สืบค้นเมื่อ. (25 กุมภาพันธ์ 2559). แหล่งที่มา: http://daily. khaosod.co.th.
ชิณญ์ ทรงอมรสิริ. (2557) “วิจารณ์บทความเรื่องแนวทางการเผยแผ่พระพุทธศาสนาด้วยวิธีทางการตลาด”. วารสารพุทธศาสน์ศึกษาจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. ปีที่ 21 ฉบับที่ 1 (มกราคม-เมษายน 2557).
ไทยรัฐออนไลน์. “เครือข่ายรณรงค์บัญญัติพุทธฯในรัฐธรรมนูญจี้กรธ.แจงเหตุผลไม่บรรจุ”. สืบค้นเมื่อ. (26 กุมภาพันธ์ 2559). แหล่งที่มา: http://www.matichon.co.th/news/2384.
ไทยรัฐออนไลน์. “นายกฯ ปัดตอบเลิกม.44 ผบ.ทบ.ยัน ทหารยังตรึงกำลังรอบวัดพระธรรม กาย”. สืบค้นเมื่อ. แหล่งที่มา: http://www.thairath.co.th/content/883910.
พระธรรมปิฎก. (2540). (ประยุทธ์ ปยุตฺโต). พระพุทธศาสนาในอาเซีย. กรุงเทพมหานคร: ธรรมสภา.พระราชธรรมนิเทศ (ระแบบ ฐิตญาโณ). (2542). ประวัติศาสตร์พระพุทธศาสนา. พิมพ์ครั้งที่4. กรุงเทพมหานคร: มหามกุฏราชวิทยาลัย.
มติชนออนไลน์. “ความเห็นฝ่ายหนุน-ค้านปิดล้อมธรรมกายหลังดีเอสไอแถลงยุติค้นธรรมกาย”. สืบค้นเมื่อ. (11 มีนาคม 2560). แหล่งที่มา: http://www.matichon.co.th/news/491611.
มติชนออนไลน์. “เครือข่ายรณรงค์บัญญัติพุทธฯในรัฐธรรมนูญจี้ กรธ. แจงเหตุผลไม่บรรจุ”. สืบค้นเมื่อ. (14 มกราคม 2559) แหล่งที่มา: http://www.matichon.co.th/news/2384>.
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2535). พระไตรปิฎกภาษาบาลีฉบับมหาจุฬาเตปิฏกํ 2500. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
มูลนิธิวัดพระธรรมกาย. (2558). ธรรมบทภาคที่ 6 แปลโดยพยัญชนะ ฉบับสองภาษา (ไทย-บาลี). พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพมหานคร: เลี่ยงเชียง.
รังษี สุทนต์. (2549). พุทธกิจ : กิจที่พระพุทธเจ้าทรงทำ คู่มือศึกษาเนื้อหาพระไตรปิฎกเบื้องต้น.กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ราชกิจจานุเบกษา. “พระราชบัญญัติคณะสงฆ์ (ฉบับที่ 2) พ.ศ.2535”. สืบค้นเมื่อ. (19 พฤษภาคม 2552). แหล่งที่มา: http://law.longdo.com/law/177/rev304.
สำนักทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์. (2557). โครงการหมู่บ้านรักษาศีล 5. กรุงเทพมหานคร: สำนักทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
Copyright and Licensing:
Current Applied Science and Technology treasures copyright protection and licensing to secure author’s rights. The appropriate dissemination of articles is exercised to ensure openness, accessibility, and attribution. Authors retain copyright ownership, and articles are published under a Creative Commons Attribution License (CC BY-NC-ND license, http://creativecommons.org/licenses/by-nc-nd/4.0/), which allows sharing, and proper attribution. These policies foster an environment of collaboration and openness as well as responsible sharing, benefiting authors and the research community while intellectual property rights are honored.