การบริหารงานตามหลักอิทธิบาท 4 ของผู้บริหารสถานศึกษาศูนย์เครือข่ายที่ 9  อำเภอพิมาย สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครราชสีมา เขต 7

เจนณรงค์ จรมั่งนอก; จำรัส มุ่งเฝ้ากลาง

ผู้แต่ง

เจนณรงค์ จรมั่งนอก สปพ.นม.7
จำรัส มุ่งเฝ้ากลาง วิทยาลัยนครราชสีมา

คำสำคัญ:

การบริหารสถานศึกษา, อิทธิบาท 4

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาการบริหารงานตามหลักอิทธิบาท 4 ของผู้บริหารสถานศึกษาศูนย์เครือข่ายที่ 9 อำเภอพิมาย สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครราชสีมา เขต 7 2) เปรียบเทียบความคิดเห็นต่อสภาพการบริหารงานตามหลักอิทธิบาท 4 ของผู้บริหารสถานศึกษาศูนย์เครือข่ายที่ 9 อำเภอพิมาย สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครราชสีมา เขต 7 จำแนกตาม ตำแหน่ง ระดับการศึกษา กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย คือ ผูบริหารสถานศึกษาและครูผู้สอน จำนวน 156 คน กำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างตามตารางของเครจซี่และมอร์แกน และสุ่มแบบแบ่งชั้น เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถามแบบมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับได้ค่าดัชนีความสอดคล้องระหว่าง 0.67 -1.00 และมีค่าความเชื่อมั่นของแบบสอบถามทั้งฉบับเท่ากับ 0.80 สถิติที่ใช้การวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่าที

ผลการวิจัยพบว่า

1.การบริหารงานตามหลักอิทธิบาท 4 ของผู้บริหารสถานศึกษาศูนย์เครือข่ายที่ 9 อำเภอพิมาย สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครราชสีมาเขต 7 โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก

2.ผลการเปรียบเทียบการบริหารงานตามหลักอิทธิบาท 4 ของผู้บริหารสถานศึกษาศูนย์เครือข่ายที่ 9 อำเภอพิมาย สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครราชสีมาเขต 7 จำแนกตามตำแหน่งลำจำแนกตามระดับการศึกษา แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05

เอกสารอ้างอิง

โชติกา ศรเพชร, ประจิตร มหาหิง, และ สมปอง ชาสิงห์แก้ว. (2563). กลยุทธ์การบริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐานตามหลักอิทธิบาท 4 สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากาฬสินธุ์ เขต 2. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์การศึกษาไทย.

บุญชม ศรีสะอาด. (2554). การวิจัยเบื้องต้น. พิมพ์ครั้งที่ 9. กรุงเทพฯ: บริษัทสุวีริยาสาส์น จำกัด.

บุญมี แท่นแก้ว และคณะ. (2563). ความหมายและองค์ประกอบของหลักอิทธิบาท 4. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: บริษัทสุวีริยาสาส์น จำกัด.

บุญมี แท่นแก้ว และคณะ. (2563). ประวัติและผลงานนักจริยธรรมไทย. กรุงเทพฯ: โอเดียนสโตร์.

พระอภินันท์ กนฺตสีโล (สิงมาดา), สุนทร สายคา, และ เจ้าอธิการบุญช่วย โชติวโส. (2563). การบริหารสถานศึกษาตามหลักอิทธิบาท 4 ในสถานศึกษาขั้นพื้นฐานอำเภอนาดูน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษามหาสารคาม เขต 2. Journal of Modern Learning Development, 5(4) (กรกฎาคม–สิงหาคม), 62–70.

เมย์ อำนวยพันธ์วิไล. (2563). วิธีการบริหารโรงเรียนขนาดเล็กตามหลักอิทธิบาท 4 ของกลุ่มโรงเรียนขาณุวรลักษณ์ อำเภอขาณุวรลักษบุรี จังหวัดกำแพงเพชร. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์วิจัยศึกษา.

ราชกิจจานุเบกษา. (2542). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พุทธศักราช 2542. เล่ม 116 ตอนที่ 74 ก, 19 สิงหาคม 2542.

ราชกิจจานุเบกษา. (2560). รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560. เล่ม 134 ตอนที่ 40 ก, 6 เมษายน 2560, หน้า 14.

ว. วชิรเมธี. (2564). คนสำราญ งานสำเร็จ. พิมพ์ครั้งที่ 20. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์อมรินทร์.

วรภาส ประสมสุข และ นิพนธ์ กินาวงศ์. (2565–2566). “หลักการบริหารการศึกษาตามแนวพุทธธรรม.” วารสารศึกษาศาสตร์, 18(2), 65.

สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ป.อ. ปยุตโต). (2565). พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลธรรม. พิมพ์ครั้งที่ 34. กรุงเทพฯ: การศึกษาเพื่อสันติภาพพระธรรมปิฎก มูลนิธิ.

สุภาภรณ์ หงส์หิรัญ. (2567). การศึกษาหลักอิทธิบาท 4 ในการบริหารของผู้บริหารสถานศึกษาตามทัศนะของครูผู้สอน กลุ่มเครือข่ายสถานศึกษาอำเภอเถิน สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาลำปาง เขต 2. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์การจัดการศึกษา.

Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607–610.