การบริหารงานตามหลักอิทธิบาท 4 ของผู้บริหารสถานศึกษาศูนย์เครือข่ายที่ 9  อำเภอพิมาย สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครราชสีมา เขต 7

เจนณรงค์ จรมั่งนอก; chamrat  MungfaoKlang

Authors

เจนณรงค์ จรมั่งนอก สปพ.นม.7
อาจารย์ ดร.จำรัส มุ่งเฝ้ากลาง Nakhon Ratchasima College

Keywords:

School Administration, Four Iddhipada Principles

Abstract

The purposes of this research were to study the management based on the Four Iddhipada Principles implemented by school administrators in Network Center 9, Phimai District, under the Nakhon Ratchasima Primary Educational Service Area Office 7, and to compare the opinions toward the management based on the Four Iddhipada Principles of school administrators in the same area classified by position and educational level. The sample group consisted of 156 school administrators and teachers, determined according to Krejcie and Morgan’s sampling table and selected through stratified random sampling. The research instrument was a five-level rating scale questionnaire, which obtained an index of item–objective congruence ranging from 0.67 to 1.00 and a reliability coefficient of 0.80 for the entire instrument. The statistics used for data analysis included frequency, percentage, mean, standard deviation, and t-test.

The research findings revealed that

1.The management based on the Four Iddhipada Principles of school administrators in Network Center 9, Phimai District, under the Nakhon Ratchasima Primary Educational Service Area Office 7, was found to be at a high level overall.

The comparison of management based on the Four Iddhipada Principles of school administrators in Network Center 9, Phimai District, under the Nakhon Ratchasima Primary Educational Service Area Office 7, classified by position and educational level, showed statistically significant differences at the .05 level.

References

โชติกา ศรเพชร, ประจิตร มหาหิง, และ สมปอง ชาสิงห์แก้ว. (2563). กลยุทธ์การบริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐานตามหลักอิทธิบาท 4 สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากาฬสินธุ์ เขต 2. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์การศึกษาไทย.

บุญชม ศรีสะอาด. (2554). การวิจัยเบื้องต้น. พิมพ์ครั้งที่ 9. กรุงเทพฯ: บริษัทสุวีริยาสาส์น จำกัด.

บุญมี แท่นแก้ว และคณะ. (2563). ความหมายและองค์ประกอบของหลักอิทธิบาท 4. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: บริษัทสุวีริยาสาส์น จำกัด.

บุญมี แท่นแก้ว และคณะ. (2563). ประวัติและผลงานนักจริยธรรมไทย. กรุงเทพฯ: โอเดียนสโตร์.

พระอภินันท์ กนฺตสีโล (สิงมาดา), สุนทร สายคา, และ เจ้าอธิการบุญช่วย โชติวโส. (2563). การบริหารสถานศึกษาตามหลักอิทธิบาท 4 ในสถานศึกษาขั้นพื้นฐานอำเภอนาดูน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษามหาสารคาม เขต 2. Journal of Modern Learning Development, 5(4) (กรกฎาคม–สิงหาคม), 62–70.

เมย์ อำนวยพันธ์วิไล. (2563). วิธีการบริหารโรงเรียนขนาดเล็กตามหลักอิทธิบาท 4 ของกลุ่มโรงเรียนขาณุวรลักษณ์ อำเภอขาณุวรลักษบุรี จังหวัดกำแพงเพชร. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์วิจัยศึกษา.

ราชกิจจานุเบกษา. (2542). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พุทธศักราช 2542. เล่ม 116 ตอนที่ 74 ก, 19 สิงหาคม 2542.

ราชกิจจานุเบกษา. (2560). รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560. เล่ม 134 ตอนที่ 40 ก, 6 เมษายน 2560, หน้า 14.

ว. วชิรเมธี. (2564). คนสำราญ งานสำเร็จ. พิมพ์ครั้งที่ 20. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์อมรินทร์.

วรภาส ประสมสุข และ นิพนธ์ กินาวงศ์. (2565–2566). “หลักการบริหารการศึกษาตามแนวพุทธธรรม.” วารสารศึกษาศาสตร์, 18(2), 65.

สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ป.อ. ปยุตโต). (2565). พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลธรรม. พิมพ์ครั้งที่ 34. กรุงเทพฯ: การศึกษาเพื่อสันติภาพพระธรรมปิฎก มูลนิธิ.

สุภาภรณ์ หงส์หิรัญ. (2567). การศึกษาหลักอิทธิบาท 4 ในการบริหารของผู้บริหารสถานศึกษาตามทัศนะของครูผู้สอน กลุ่มเครือข่ายสถานศึกษาอำเภอเถิน สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาลำปาง เขต 2. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์การจัดการศึกษา.

Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607–610.