ผลของการใช้การประเมินเพื่อการเรียนรู้ต่อการพัฒนาทักษะการเขียนเชิงวิชาการของนักศึกษาครูเอกภาษาอังกฤษ มหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิ

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตุประสงค์ 1) เพื่อพัฒนาแบบประเมินตามแนวประเมินเพื่อการเรียนรู้ของนักศึกษาครูเอกภาษาอังกฤษชั้นปีที่ 2 2) เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทักษะการเขียนเชิงวิชาการของนักศึกษาครูเอกภาษาอังกฤษชั้นปีที่ 2 ก่อนและหลังใช้การประเมินเพื่อการเรียนรู้ 3) เพื่อศึกษาความพึงพอใจของนักศึกษาครูเอกภาษาอังกฤษชั้นปีที่ 2 ที่มีต่อการใช้การประเมินเพื่อการเรียนรู้ในการพัฒนาทักษะการเขียนเชิงวิชาการ กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ นักศึกษาชั้นปีที่ 2 สาขาการศึกษา วิชาเอกภาษาอังกฤษ คณะครุศาสตร์และการพัฒนามนุษย์ มหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิ ที่เรียนในรายวิชาการเขียนภาษาอังกฤษเชิงวิชาการ ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2568 จำนวน 45 คน ได้มาโดยการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือวิจัย คือ 1) แบบประเมินเพื่อการเรียนรู้ 2) แบบทดสอบวัดทักษะการเขียนเชิงวิชาการ 3) แบบประเมินทักษะการเขียนเชิงวิชาการ 4) แบบสอบถามความพึงพอใจของผู้เรียน สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ดัชนีความสอดคล้อง และ t-test ผลการวิจัย พบว่า 1) แบบประเมินตามแนวการประเมินเพื่อการเรียนรู้        ที่พัฒนาขึ้นมีความเหมาะสม และสอดคล้องกับวัตถุประสงค์การเรียนรู้ สามารถใช้เป็นเครื่องมือในการส่งเสริมและพัฒนาทักษะการเขียนเชิงวิชาการของผู้เรียนได้อย่างมีประสิทธิภาพ 2) ผลสัมฤทธิ์การเขียนเชิงวิชาการหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 โดยคะแนนเฉลี่ยก่อนเรียนเท่ากับ 8.17 และหลังเรียนเท่ากับ 16.06 และ            3) นักศึกษามีความพึงพอใจต่อการจัดการเรียนการสอนโดยภาพรวมสูงที่สุดอยู่ในระดับมาก (= 4.42, S.D. = 0.16) เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่าความพึงพอใจสูงที่สุด คือ ความพึงพอใจด้านทัศนคติและความมั่นใจต่อการเขียนเชิงวิชาการ (= 4.43, S.D. = 0.82) และด้านที่มีค่าเฉลี่ยน้อยที่สุด คือ ด้านกระบวนการประเมินเพื่อการเรียนรู ้ (= 4.40,           S.D. = 0.76)