การพัฒนารูปแบบการดูแลช่วยเหลือและคุ้มครองนักเรียนในยุคดิจิทัลโดยใช้บริบทชุมชน เขตบริการเป็นฐาน เพื่อยกระดับคุณภาพผู้เรียน โรงเรียนบ้านหนองไทรวิทยา สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาบุรีรัมย์ เขต 1

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. เพื่อศึกษาข้อมูลพื้นฐานเกี่ยวกับการดูแลช่วยเหลือและคุ้มครองนักเรียนในยุคดิจิทัลของโรงเรียนบ้านหนองไทรวิทยา สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาบุรีรัมย์ เขต 1 2. เพื่อสร้างรูปแบบการดูแลช่วยเหลือและคุ้มครองนักเรียนในยุคดิจิทัลโดยใช้บริบทชุมชนเขตบริการเป็นฐาน เพื่อยกระดับคุณภาพผู้เรียนโรงเรียนบ้านหนองไทรวิทยา สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาบุรีรัมย์ เขต 1 3. เพื่อทดลองใช้ ปรับปรุงและใช้จริงรูปแบบการดูแลช่วยเหลือและคุ้มครองนักเรียนในยุคดิจิทัลโดยใช้บริบทชุมชนเขตบริการเป็นฐาน เพื่อยกระดับคุณภาพผู้เรียนโรงเรียนบ้านหนองไทรวิทยา สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาบุรีรัมย์ เขต 1 4. เพื่อประเมินผลรูปแบบการดูแลช่วยเหลือและคุ้มครองนักเรียนในยุคดิจิทัลโดยใช้บริบทชุมชนเขตบริการเป็นฐาน เพื่อยกระดับคุณภาพผู้เรียนโรงเรียนบ้านหนองไทรวิทยา สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาบุรีรัมย์ เขต 1 ดำเนินการวิจัย 4 ระยะ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ร้อยละ ดัชนีความต้องการจำเป็น (PNI ) และการวิเคราะห์เนื้อหา

ผลการวิจัยพบว่า 1) สภาพปัญหาที่สำคัญคือ ผู้เรียนมีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน ทักษะชีวิตและความปลอดภัยทางดิจิทัลต่ำกว่าเป้าหมาย 2) รูปแบบที่พัฒนาขึ้นมี 6 องค์ประกอบ ได้แก่ หลักการ วัตถุประสงค์ สาระสำคัญ กระบวนการดำเนินงาน เงื่อนไขความสำเร็จ และการประเมินผล 3) ผลการประเมินรูปแบบพบว่า มีความเหมาะสมในการนำไปใช้จริงและมีความเป็นไปได้ในการนำไปปฏิบัติอยู่ในระดับมากที่สุด หลังการใช้รูปแบบผู้เรียนมีความสามารถในการดำรงชีวิตอย่างปลอดภัยในยุคดิจิทัล ผู้เรียนมีทักษะชีวิตและคุณภาพทางการเรียนสูงขึ้น ผู้เกี่ยวข้องมีความพึงพอใจต่อรูปแบบอยู่ในระดับมากที่สุด