การพัฒนารูปแบบการจัดกิจกรรมการเรียนการสอนเพื่อส่งเสริมสมรรถนะ การสร้างเครื่องมือวัดและประเมินผล ของนักศึกษาวิชาชีพครูในบริบทพหุวัฒนธรรม (PAC-VR Model)

เตชาเมธ เพียรชนะ; พิบูลย์ ตัญญบุตร

ผู้แต่ง

เตชาเมธ เพียรชนะ หลักสูตรศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน วิทยาลัยครูสุริยเทพ มหาวิทยาลัยรังสิต
พิบูลย์ ตัญญบุตร หลักสูตรศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน วิทยาลัยครูสุริยเทพ มหาวิทยาลัยรังสิต

คำสำคัญ:

พหุวัฒนธรรม, รูปแบบ PAC-VR, วัฏจักรความถูกต้อง, สมรรถนะการสร้างเครื่องมือวัดผล

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนารูปแบบการจัดกิจกรรมการเรียนการสอน PAC-VR Model 2) ประเมินคุณภาพและความเหมาะสมของรูปแบบและคู่มือการจัดการเรียนรู้ 3) ศึกษาประสิทธิผลของรูปแบบที่มีต่อสมรรถนะ K-S-A-A ของนักศึกษา และ 4) ศึกษาความพึงพอใจของนักศึกษา กลุ่มเป้าหมายคือ กลุ่มนักศึกษาวิชาชีพครูระดับบัณฑิตศึกษา จำนวน 23 คน (นักศึกษาไทย 13 คน และนักศึกษาต่างชาติ 10 คน) ได้มาโดยวิธีการสุ่มแบบกลุ่ม การวิจัยนี้ได้รับการรับรองจริยธรรมการวิจัยในคน เลขที่ RSU-ERB2025/209 เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย รูปแบบการจัดการเรียนรู้ PAC-VR Model คู่มือการจัดการเรียนรู้ฉบับสองภาษา แบบประเมินสมรรถนะ K-S-A-A และแบบสอบถามความพึงพอใจ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่าที (t-test dependent) และการวิเคราะห์พัฒนาการสัมพัทธ์

ผลการวิจัยพบว่า 1) รูปแบบ PAC-VR Model ประกอบด้วยขั้นตอนการเรียนรู้ 5 ขั้นตอน ได้แก่ ขั้นเตรียมความพร้อม (P) ขั้นสร้างความรู้เชิงรุก (A) ขั้นปฏิบัติการสร้างสรรค์ (C) ขั้นตรวจสอบและยืนยันความถูกต้อง (V) และขั้นสะท้อนคิด (R) 2) คุณภาพของรูปแบบและคู่มืออยู่ในระดับมากที่สุด (M=4.86, SD=0.23) 3) ประสิทธิผลของรูปแบบพบว่า นักศึกษามีคะแนนสมรรถนะหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 โดยมีพัฒนาการสัมพัทธ์ในภาพรวมอยู่ในระดับสูง (0.80) และกลุ่มนักศึกษาต่างชาติมีพัฒนาการโดดเด่นสูงสุด (0.86) 4) นักศึกษามีความพึงพอใจต่อรูปแบบในระดับมากที่สุด (M=4.93, SD=0.17) องค์ความรู้ใหม่คือสถาปัตยกรรมการเรียนรู้เชิงสมรรถนะ ที่ใช้วัฏจักรความถูกต้องเป็นกลไกชี้ขาดมโนทัศน์ ซึ่งช่วยลดอุปสรรคทางภาษาและสร้างความมั่นใจในวิชาชีพครูได้อย่างเป็นรูปธรรม

เอกสารอ้างอิง

พิบูลย์ ตัญญบุตร. (2568). การพัฒนากระบวนการฝึกอบรมเพื่อเสริมสร้างสมรรถนะการสร้างเครื่องมือวิจัย ของนักศึกษาหลักสูตรศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน มหาวิทยาลัยรังสิต. วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ในพระบรมราชูปถัมภ์, 19(3 ฉบับพิเศษ), 189-203.

สำนักงานเลขาธิการคุรุสภา. (2563). ประกาศคณะกรรมการคุรุสภา เรื่อง รายละเอียดความรู้และประสบการณ์วิชาชีพครู ตามข้อบังคับคุรุสภาว่าด้วยมาตรฐานวิชาชีพ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2562. กรุงเทพฯ: สำนักงานเลขาธิการคุรุสภา.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). รายงานสภาวะการศึกษาไทย พ.ศ. 2560/2561: ฐานข้อมูลกับการบรรลุเป้าหมายการศึกษาแห่งชาติ. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.

American Educational Research Association [AERA]. (2020). Standards for educational and psychological testing. Washington, DC: Author.

Bandura, A. (1997). Self-efficacy: The exercise of control. New York: W.H. Freeman.

Beziat, T. L. R. & Coleman, B. K. (2015). Classroom assessment literacy: Evaluating pre-service teachers. The Researcher, 27(1), 25-30.

Black, P. & Wiliam, D. (1998). Assessment and classroom learning. Assessment in Education: Principles, Policy & Practice, 5(1), 7-74.

Black, P. & Wiliam, D. (1998). Inside the black box: Raising standards through classroom assessment. Phi Delta Kappan, 80(2), 139-144.

Hake, R. R. (1998). Interactive-engagement versus traditional methods: A six-thousand-student survey of mechanics test data for introductory physics courses. American Journal of Physics, 66(1), 64-74.

Joyce, B., Weil, M. & Calhoun, E. (2015). Models of teaching. 9th ed. Boston: Pearson.

Knowles, M. S. (1980). The modern practice of adult education: From pedagogy to andragogy. Englewood Cliffs: Prentice Hall/Cambridge.

Kvale, S. (1996). Interviews: An introduction to qualitative research interviewing. Thousand Oaks, CA: Sage.

Lawshe, C. H. (1975). A quantitative approach to content validity. Personnel Psychology, 28(4), 563-575.

Patton, M. Q. (2002). Qualitative research and evaluation methods. 3rded. Thousand Oaks, CA: Sage.

Piaget, J. (1972). The psychology of the child. New York: Basic Books.

Sotardi, V. A. & Dutton, H. (2022). Developing time management competencies for first-year university students through technology-enhanced experiential learning. Research and Practice in Technology Enhanced Learning, 17(1), 7.

Vygotsky, L. S. (1978). Mind in society: The development of higher psychological processes. Cambridge, MA: Harvard University Press.

Wiggins, G. & McTighe, J. (2005). Understanding by design. 2nd ed. Alexandria, VA: ASCD.