ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมสร้างนวัตกรรมในการทำงานของอาจารย์โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยในกำกับของรัฐแห่งหนึ่งในกรุงเทพมหานคร
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) ระดับของความเพียร พฤติกรรมการทำงานเชิงรุก การออกแบบงานอย่างสนุกสนาน และพฤติกรรมสร้างนวัตกรรมในการทำงานของอาจารย์โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยในกำกับของรัฐแห่งหนึ่งในกรุงเทพมหานคร 2) อิทธิพลของความเพียร พฤติกรรมการทำงานเชิงรุกและการออกแบบงานอย่างสนุกสนานที่มีต่อพฤติกรรมสร้างนวัตกรรมในการทำงานของอาจารย์โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยในกำกับของรัฐแห่งหนึ่งในกรุงเทพมหานคร กลุ่มตัวอย่างเป็นอาจารย์โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยในกำกับของรัฐแห่งหนึ่งในกรุงเทพมหานคร จำนวน 395 คน ใช้วิธีการสุ่มตามสะดวก (Convenience Sampling) เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย แบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคล แบบวัดความเพียร แบบวัดพฤติกรรมการทำงานเชิงรุก แบบวัดการออกแบบงานอย่างสนุกสนาน และแบบวัดพฤติกรรมสร้างนวัตกรรมในการทำงาน สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การวิเคราะห์สัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์เพียร์สัน และการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณ
ผลการวิจัยพบว่า 1) อาจารย์โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยในกำกับของรัฐแห่งหนึ่งในกรุงเทพมหานครมีระดับความเพียรและพฤติกรรมการทำงานเชิงรุกอยู่ในระดับสูงมาก มีการออกแบบงานอย่างสนุกสนานอยู่ในระดับสูง และมีพฤติกรรมสร้างนวัตกรรมในการทำงานอยู่ในระดับปานกลาง 2) ความเพียร (β = .17, p < .001) พฤติกรรมการทำงานเชิงรุก (β = .28, p < .001) และการออกแบบงานอย่างสนุกสนาน (β = .50, p < .001) สามารถร่วมกันพยากรณ์พฤติกรรมสร้างนวัตกรรมในการทำงานของอาจารย์โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยในกำกับของรัฐแห่งหนึ่งในกรุงเทพมหานคร ได้ร้อยละ 63 (= .63) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .001
Downloads
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กฤษณะ มุขแก้ว, องอาจ นัยพัฒน์, และทวิกา ตั้งประภา. (2567). การวิเคราะห์องค์ประกอบสมรรถนะการทำวิจัยปฏิบัติการในชั้นเรียนของอาจารย์โรงเรียนสาธิต สังกัดสถาบัน อุดมศึกษาในกำกับของรัฐ. Journal of Education and Innovation, 26(4), 105-115.
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. (2562). รายงานการพัฒนาคุณภาพการศึกษาตามมาตรฐานการอุดมศึกษา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ปีการศึกษา 2562. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ไตรรัตน์ สิทธิทูล, รักษ์สิทธิ สิทธิทูล, กิตติมา เจริญหิรัญ และธนิกา เจษฎาวรางกูล. (2566). ประสิทธิภาพของครูไทยด้านการสอนแบบผสมผสานจากการเปลี่ยนแปลงในยุคดิจิทัลของโรงเรียน. Journal of Roi Kaensarn Academi, 8(12), 113–126.
ถนอมขวัญ ทองโปร่ง, กาญจนา สิ่งประสงค์, คณิศร ธีระวิทย์, พัชรินันท์ ยังทรัพย์อนันต์, และภิฑชญา สุนทรกลัมพ์. (2563). การศึกษาสภาพปัญหาการใช้นวัตกรรมการจัดการเรียนการสอนของอาจารย์โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยรามคำแหง (ฝ่ายมัธยม). วารสารศิลปการจัดการ, 4(1), 124-139.
นฤมล เพ็ชรทิพย์, ธนยศ สุมาลย์โรจน์ และสมรรถพงศ์ ขจรมณี. (2565). การพัฒนาและการตรวจสอบคุณภาพมาตรวัดพฤติกรรมสร้างนวัตกรรมในการทำงานของอาจารย์มหาวิทยาลัยในประเทศไทย. วารสารมนุษยศาสตร์ปริทรรศน์, 44(1), 108-128.
บุญใจ ศรีสถิตนรากูร. (2563). ขนาดอิทธิพล การวิเคราะห์อำนาจ การคำนวณขนาดตัวอย่างที่เหมาะสมโดยใช้โปรแกรม GPower*. สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พรรณราย อักษรถึง, อรพินทร์ ชูชม และนำชัย ศุภฤกษ์ชัยสกุล. (2560). การพัฒนาและตรวจสอบเครื่องมือวัดพฤติกรรมการทำงานเชิงรุก. วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 6(2), 115-128.
มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์. (2564). รายงานการประเมินคุณภาพการศึกษาภายใน มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ประจำปีการศึกษา 2564. มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ. (2564). กรอบแผนยุทธศาสตร์ 20 ปี มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ปีพุทธศักราช 2565-2580. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร (ฝ่ายประถม). (2568). รายงานผลการประเมินตนเอง (Self-Assessment Report: SAR) ประจำปีการศึกษา 2568: ระดับปฐมวัยและประถมศึกษา.
ศรัณย์ พิมพ์ทอง. (2564). การพัฒนาเครื่องมือวัดในการวิจัยพฤติกรรมศาสตร์. บุ๊คพลัส พับลิชชิ่ง.
สำนักงานปลัดกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม. (2567). เกณฑ์คุณภาพการศึกษาเพื่อการดำเนินการที่เป็นเลิศ. กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม.
Anderson, N. R., De Dreu, C. K. W., & Nijstad, B. A. (2004). The routinization of innovation research: A constructively critical review of the state-of-the-science. Journal of Organizational Behavior, 25(2), 147-173. https://doi.org/10.1002/job.236
Baig, U. (2024). Innovate playfully: Leading the employees to pursue innovative work behavior through playful work design. Global Management Journal for Academic & Corporate Studies, 14(2), 1-19. https://doi.org/10.59263/gmjacs.14.002.2024.403
Bakker, A. B., Scharp, Y. S., Breevaart, K., & De Vries, J. D. (2020). Playful work design: Introduction of a new concept. The Spanish Journal of Psychology, 23, e19. https://doi.org/10.1017/SJP.2020.17
Bennett, N., & Lemoine, G. J. (2014). What a difference a word makes: Understanding threats to performance in a VUCA world. Business Horizons, 57(3), 311-317. https://doi.org/10.1016/j.bushor.2014.01.001
Cascio, J. (2020, April 30). Facing the age of chaos. Medium. https://medium.com/@cascio/facing-the-age-of-chaos-b00687b1f51d
Crant, J. M. (2000). Proactive behavior in organizations. Journal of Management, 26(3), 435-462.
https://doi.org/10.1177/014920630002600304
De Jong, J. P. J., & Den Hartog, D. N. (2010). Measuring innovative work behaviour. Creativity and Innovation Management, 19(1), 23-36. https://doi.org/10.1111/j.1467-8691.2010.00547.x
Duckworth, A. L., & Quinn, P. D. (2009). Development and validation of the Short Grit Scale (Grit-S). Journal of Personality Assessment, 91(2), 166-174. https://doi.org/10.1080/00223890802634290
Duckworth, A. L., Peterson, C., Matthews, M. D., & Kelly, D. R. (2007). Grit: Perseverance and passion for long-term goals. Journal of Personality and Social Psychology, 92(6), 1087-1101. https://doi.org/10.1037/0022-3514.92.6.1087
Gunawan, C. A., Sumargi, A. M., & Mulya, H. C. (2022). Grit dan innovative work behavior pada anggota organisasi kemahasiswaan pada masa pandemi Covid-19. Psikodimensia: Kajian Ilmiah Psikologi, 21(1), 27-36. https://doi.org/10.24167/psidim.v21i1.4438
Hair, J. F., Black, W. C., Babin, B. J., & Anderson, R. E. (2019). Multivariate Data Analysis (8th ed.). Cengage Learning.
Hair, J., Black, W., Babin, B., & Anderson, R. (2014). Multivariate Data Analysis. (7th ed.). New Jersey: Pearson Educational, Inc.Lachman, & Weaver (1998)
Ham, P. M., & Salendu, A. (2022). Job insecurity and innovative work behavior: Grit's role as a mediator. Jurnal Ilmiah Psikologi Terapan, 10(2), 136-141. https://doi.org/10.22219/jipt.v10i2.20053
Nurjaman, K., Marta, M. S., Eliyana, A., & Kurniasari, D. (2019). Proactive work behavior and innovative work behavior: Moderating effect of job characteristics. Humanities & Social Sciences Reviews, 7(6), 373-379. https://doi.org/10.18510/hssr.2019.7663
Parker, S. K., & Collins, C. G. (2010). Taking stock: Integrating and differentiating multiple proactive behaviors. Journal of Management, 36(3), 633-662. https://doi.org/10.1177/0149206308321554
Parker, S. K., Williams, H. M., & Turner, N. (2006). Modeling the antecedents of proactive behavior at work. Journal of Applied Psychology, 91(3), 636-652. https://doi.org/10.1037/0021-9010.91.3.636
Polit, D. F., Beck, C. T., & Owen, S. V. (2007). Is the CVI an acceptable indicator of content validity? Appraisal and recommendations. Research in Nursing & Health, 30(4), 459–467. https://doi.org/10.1002/nur.20199
Scharp, Y. S., Bakker, A. B., Breevaart, K., Kruup, K., & Uusberg, A. (2023). Playful work design: Conceptualization, measurement, and validity. Human Relations, 76(4), 509-550. https://doi.org/10.1177/00187267211070996
Scott, S. G., & Bruce, R. A. (1994). Determinants of innovative behavior: A path model of individual innovation in the workplace. Academy of Management Journal, 37(3), 580-607.
Trilling, B., & Fadel, C. (2009). 21st century skills: Learning for life in our times. Jossey-Bass.
United Nations. (2015). Transforming our world: The 2030 Agenda for Sustainable Development. United Nations. https://sdgs.un.org/2030agenda
