การใช้เทคโนโลยีในยุคดิจิทัลเพื่อช่วยยกระดับการบริหารงานวิชาการ ของโรงเรียนพื้นที่ชายขอบ อำเภอสังขละบุรี
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อนำเสนอแนวทางการยกระดับการบริหารงานวิชาการของโรงเรียนในพื้นที่ชายขอบ อำเภอสังขละบุรี จังหวัดกาญจนบุรี ด้วยการประยุกต์ใช้เทคโนโลยีดิจิทัลอย่างเป็นระบบ ผลการศึกษา พบว่า บริบทของพื้นที่มีข้อจำกัดด้านภูมิศาสตร์ โครงสร้างพื้นฐานทางเทคโนโลยี ความหลากหลายทางชาติพันธุ์ และความแตกต่างด้านภาษา ซึ่งส่งผลโดยตรงต่อโอกาสและคุณภาพทางการศึกษา ผลการศึกษา พบว่า การบริหารงานวิชาการในยุคดิจิทัลควรปรับบทบาทของเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารจาก เครื่องมือ ไปสู่ ระบบปฏิบัติการ ของการบริหารงานวิชาการที่เชื่อมโยงกระบวนการบริหารทั้งหมดอย่างครบวงจร ครอบคลุมการพัฒนาหลักสูตร การจัดการเรียนรู้ การวัดและประเมินผล และการนิเทศการสอน โดยใช้ระบบสารสนเทศ เช่น ระบบการจัดการเรียนการสอนออนไลน์, ระบบสารสนเทศเพื่อการจัดการศึกษา และระบบประเมินผลอิเล็กทรอนิกส์ เพื่อสนับสนุนการบริหารจัดการข้อมูลและการตัดสินใจเชิงนโยบาย นอกจากนี้ ยังต้องส่งเสริมภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหาร พัฒนาสมรรถนะดิจิทัลของครู และบูรณาการภูมิปัญญาท้องถิ่นร่วมกับเทคโนโลยีสมัยใหม่ เพื่อให้การจัดการศึกษาสอดคล้องกับบริบททางสังคมและวัฒนธรรมของผู้เรียน ดังนั้น การประยุกต์ใช้เทคโนโลยีดิจิทัลอย่างเหมาะสมและมีธรรมาภิบาล จะเป็นกลไกสำคัญในการลดความเหลื่อมล้ำทางการศึกษา และสร้างความเข้มแข็งให้กับโรงเรียนในพื้นที่ชายขอบได้อย่างยั่งยืนต่อไป
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม. (2560). แผนพัฒนาดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม. กรุงเทพฯ: กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). นโยบายและมาตรฐานการพัฒนาเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารเพื่อการศึกษา. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2565). แผนพัฒนาการศึกษาแห่งชาติ ระยะยาว พ.ศ. 2566–2580. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.
เกษม สุวรรณกุล. (2564). การบริหารงานวิชาการในสถานศึกษา. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
บุญมี ศรีสุวรรณ. (2563). การบริหารวิชาการโรงเรียนสู่ความเป็นเลิศ. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศรี
นครินทรวิโรฒ.
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560. (2560). ราชกิจจานุเบกษา, เล่ม 134 ตอนที่ 40 ก. กรุงเทพฯ: สำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ. (2545). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 และที่แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2545. กรุงเทพฯ: พริกหวานกราฟฟิค.
สำนักงานส่งเสริมการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัย. (2565). แนวทางการใช้เทคโนโลยีดิจิทัลเพื่อพัฒนาคุณภาพการศึกษาในพื้นที่ห่างไกล. สืบค้นเมื่อ 20 กรกฎาคม 2568, จาก https://www.nfe.go.th
Fullan, M., & Quinn, J. (2016). Coherence: The right drivers in action for schools, districts, and systems. Thousand Oaks, CA: Corwin.
OECD. (2021). Digital education outlook 2021: Pushing the frontiers with AI, blockchain and robots. Paris: OECD Publishing.
UNESCO. (2022). Reimagining our futures together: A new social contract for education. Paris: UNESCO.
United Nations. (2015). Transforming our world: The 2030 agenda for sustainable development. New York, NY: United Nations.
Van Dijk, J. (2020). The digital divide. Cambridge, UK: Polity Press.