การพัฒนาความสามารถในการใช้ภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารในการท่องเที่ยวเชิงเกษตรด้วยการจัดการเรียนรู้โดยใช้บทเรียนท้องถิ่นของนักเรียนโรงเรียนวัดสาวชะโงก

บทคัดย่อ

          การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาการพัฒนาความสามารถในการใช้ภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารในการท่องเที่ยวเชิงเกษตรด้วยการจัดการเรียนรู้โดยใช้บทเรียนท้องถิ่นของนักเรียนโรงเรียนวัดสาวชะโงก และ 2) ศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนโรงเรียนวัดสาวชะโงกในการใช้ภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารในการท่องเที่ยวเชิงเกษตรด้วยการจัดการเรียนรู้โดยใช้บทเรียนท้องถิ่น กลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาชั้นปีที่ 1 และ 2 โรงเรียนวัดสาวชะโงก ตำบลสาวชะโงก อำเภอบางคล้า จังหวัดฉะเชิงเทรา จำนวน 26 คน ภาคการศึกษาที่ 1 ปีการศึกษา 2565 ซึ่งได้มาจากการเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย 1) แผนการจัดการเรียนรู้โดยใช้บทเรียนท้องถิ่น 2) แบบทดสอบวัดความสามารถทางภาษาอังกฤษ และ 3) แบบสอบถามความพึงพอใจต่อการจัดการเรียนรู้โดยใช้บทเรียนท้องถิ่น การวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติพื้นฐาน ได้แก่ ร้อยละ, ค่าเฉลี่ย, ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน, และสถิติการทดสอบค่าที (t-test Dependent )  ผลการวิจัยพบว่า 1) นักเรียนที่ได้รับการสอนภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารในการท่องเที่ยวเชิงเกษตรด้วยการจัดการเรียนรู้โดยใช้บทเรียนท้องถิ่นมีความสามารถในการสื่อสารภาษาอังกฤษเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 และ 2) นักเรียนที่ได้รับการสอนภาษาอังกฤษด้วยการจัดการเรียนรู้โดยใช้บทเรียนท้องถิ่นมีความพึงพอใจอยู่ในระดับมาก โดยภาพรวมมีค่าเฉลี่ย (Mean) เท่ากับ 4.04 และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) เท่ากับ 0.65