Buddhish Integration for the Competency Development of Mae Taeng Subdistrict Municipality, Mae taeng District, Chiang Mai Province
Main Article Content
Abstract
This research aims to study: 1) the application of the Four Right Efforts Principle (Ittibat 4) in developing the competencies of personnel; 2) the relationship between the administration based on the Four Right Efforts Principle and the development of personnel competencies; and 3) to propose strategies for enhancing the competencies in administration based on the Four Right Efforts Principle at Mae Taeng Subdistrict Municipality, Mae Taeng District, Chiang Mai Province. The research uses a mixed-methods approach, which includes: 1) quantitative research using a questionnaire survey from a sample of 370 participants, analyzed using statistical methods such as frequency, percentage, mean, and standard deviation; and 2) qualitative research involving in-depth interviews with 9 key informants, analyzed through content analysis.
The findings of the study reveal that: 1) the application of the Four Right Efforts Principle in the development of personnel competencies was rated at a high level; 2) there is a strong positive relationship between the application of the Four Right Efforts Principle and the development of competencies (R=.955), which is statistically significant at the 0.01 level; and 3) the proposed strategies for developing administrative competencies based on the Four Right Efforts Principle include: 1) Chanda (intention) – setting clear goals and methods; 2) Viriya (effort) – maintaining perseverance and motivation; 3) Citta (mindfulness) – focusing attention and mindfulness in work; and 4) Vimamsa (investigation) – applying discernment and careful judgment to improve work performance.
Article Details

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กนกนุช นิยนันท์, สุริยา รักษาเมือง และพงศ์พัฒน์ จิตตานุรักษ์. (2567). การประยุกต์ใช้หลักอิทธิบาท 4 เพื่อพัฒนาสมรรถนะบุคลากรขององค์การบริหารส่วนตำบลคลองหก อำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี. วารสารพุทธนวัตกรรมและการจัดการ, 7(3), 1-13
โกวิทย์ พวงงาม. (2550). การปกครองท้องถิ่นไทย. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพฯ: บริษัทสำนักพิมพ์วิญญูชนจำกัด.
จิรวัฒน์ รจนาวรรณ. (2546). ปฏิรูปการเมืองและระบบราชการ. กรุงเทพฯ: พึ่งตน.
จิรัตติกาล สุขสิงห์. (2565). การประยุกต์ใช้หลักอิทธิบาท 4 เพื่อพัฒนาประสิทธิภาพการปฏิบัติงาน ของบุคลากรในองค์กร. วารสารสหวิทยาการนวัตกรรมปริทรรศน์, 5(1), 211-219
ช่อลดา ห้วงน้ำ. (2545). การสร้างจิตสำนึกของการให้บริการภาครัฐ (ผลงานลำดับที่ 2). ประจวบคีรีขันธ์: สำนักงานจัดหางานจังหวัดประจวบคีรีขันธ์.
ชูวงศ์ ฉายะบุตร. (2539). การปกครองท้องถิ่นไทย. กรุงเทพฯ: พิฆเนศพริ้นติ้งเซ็นเตอร์ จำกัด.
ติน ปรัชญพฤทธิ์. (2560). ศัพท์รัฐประศาสนศาตร์. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
แทนพันธุ์ โกสุวินทร์ และกฤษฎิ์กิตติฐานัส. (2567). ภาวะผู้นำเชิงกลยุทธ์ของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อการระดมทรัพยากรเพื่อการศึกษาในโรงเรียนสังกัดองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น จังหวัดสมุทรสาคร. วารสารสังคมศาสตร์และศาสตร์รวมสมัย, 5(1), 30-43.
ผกาสรณ์ ศรีสว่างวงศ์ และอาริยา ป้องศิร. (2567). แนวทางการพัฒนาสมรรถนะของบุคลากรขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น กรณีศึกษาเทศบาลตำบลนาจารย์ อำเภอเมืองกาฬสินธุ์ จังหวัดกาฬสินธุ์. วารสารการบริหารปกครอง มหาวิทยาลัยกาฬสินธุ์, 13(1), 187-205.
พระปลัดสถิตย์ โพธิญาโณ. (2567).การพัฒนาคุณภาพชีวิตการปฏิบัติงานของบุคลากรเทศบาลในจังหวัดเชียงใหม่. วารสารพุทธนวัตกรรมและการจัดการ, 7(5), 153-166.
พระมหาวิเศษ กนฺตธมฺโม. (2564).การพัฒนาสมรรถนะการบริหารงานเทศบาลตามหลักอิทธิบาท 4. วารสาร มจร เลย ปริทัศน์, 2(2), 213-219.
พระอุทัย จารุธมฺโม (แก่นจำปา). (2564). การพัฒนาสมรรถนะการบริหารงานตามหลักอิทธิบาท 4 ขององค์การบริหารส่วนตำบลพลับพลาไชย อำเภออู่ทอง จังหวัดสุพรรณบุรี. (สารนิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, พระนครศรี อยุธยา.
สมคิด บางโม. (2561). องค์การและการจัดการ. กรุงเทพฯ: บริษัทวิทยพัฒน์ จำกัด.
Yamane, Taro. (1973). Statistics an introductory analysis. New York: Harper & Row.