การประยุกต์หลักพุทธธรรมเพื่อการบริหารจัดการน้ำของผู้บริหารท้องถิ่นในองค์การบริหารส่วนตำบลหัวเมือง อำเภอสอง จังหวัดแพร่

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้ มุ่งศึกษาระดับการบริหารจัดการน้ำของผู้บริหารท้องถิ่นในองค์การบริหารส่วนตำบลหัวเมือง อำเภอสอง จังหวัดแพร่ รวมไปถึงความสัมพันธ์ระหว่างหลักพละธรรม 4 กับการบริหารจัดการน้ำของผู้บริหารท้องถิ่น และเสนอแนวทางการประยุกต์หลักพุทธธรรมเพื่อการบริหารจัดการน้ำของผู้บริหารท้องถิ่น การวิจัยเป็นรูปแบบผสานวิธี ด้วยการเก็บข้อมูลเชิงปริมาณจากกลุ่มตัวอย่างที่มีอายุ 18 ปี ขึ้นไป จำนวน 372 คน มีเครื่องมือเป็นแบบสอบถามใช้สถิติเชิงพรรณนาในการวิเคราะห์ข้อมูลคือ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน การวิเคราะห์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน เพื่อหาค่าความสัมพันธ์ระหว่างหลักพละธรรม 4 กับการบริหารจัดการน้ำของผู้บริหารท้องถิ่น และข้อมูลเชิงคุณภาพจากการสัมภาษณ์เชิงลึกกับผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 9 รูปหรือคน

ผลการวิจัยพบว่า ระดับการบริหารจัดการน้ำของผู้บริหารท้องถิ่น โดยรวมอยู่ในระดับมาก ขณะที่หลักพละธรรม 4 มีความสัมพันธ์เชิงบวกกับการบริหารจัดการน้ำของผู้บริหารท้องถิ่นในระดับสูง และแนวทางการประยุกต์หลักพุทธธรรมเพื่อการบริหารจัดการน้ำของผู้บริหารท้องถิ่น ได้แก่ 1) ปัญญาพละ (ความรู้ความสามารถ) ผู้บริหารท้องถิ่นมีความรู้ความสามารถและมีประสบการณ์มีการวางแผนและแก้ไขปัญหาเรื่องน้ำให้ชัดเจนได้ 2) วิริยพละ (ความเพียร) ผู้บริหารท้องถิ่นมีความขยันที่ลงตรวจสอบพื้นที่น้ำในชุมชนอย่างต่อเนื่อง 3) อนวัชชพละ (ความซื่อสัตย์สุจริต) ผู้บริหารท้องถิ่นต้องทำงานการจัดการน้ำด้วยความบริสุทธ์และยุติธรรม 4) สังคหพละ (การสงเคราะห์) ผู้บริหารท้องถิ่นเป็นตัวอย่างที่ดีในการแก้ไขปัญหา เพื่อประโยชน์ส่วนรวมในการบริหารจัดการน้ำ