การถ่ายทอดภูมิปัญญาศิลปะประดิษฐ์แบบไทยจากใบไม้ ดอกไม้ ผ่านสื่อดิจิทัลเพื่อบูรณาการ ในการจัดการเรียนรู้กลุ่มสาระการเรียนรู้การงานอาชีพ
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาและรวบรวมข้อมูลวัตถุดิบในศิลปะประดิษฐ์แบบไทยจากใบไม้ ดอกไม้ ที่นำมาใช้เพื่ออนุรักษ์ภูมิปัญญาไทยของจังหวัดสุพรรณบุรี และ 2) พัฒนาสื่อดิจิทัลสำหรับการถ่ายทอดภูมิปัญญาศิลปะประดิษฐ์แบบไทยจากใบไม้ ดอกไม้ สำหรับการจัดการเรียนรู้กลุ่มสาระการเรียนรู้การงานอาชีพ เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ เก็บรวบรวมข้อมูลจากการศึกษาเอกสาร การสัมภาษณ์เชิงลึก การสังเกตแบบมีส่วนร่วม และการจัดประชุมกลุ่มย่อย จากผู้ให้ข้อมูลสำคัญ 15 คน และใช้การวิเคราะห์ข้อมูลโดยการวิเคราะห์เนื้อหา
ผลการวิจัยพบว่า 1) วัตถุดิบที่นิยมใช้ในงานศิลปะประดิษฐ์แบบไทย จำนวน 31 ชนิด แบ่งเป็นใบไม้และดอกไม้หลากหลายชนิด มีเทคนิคการทำงาน 7 วิธีหลัก ได้แก่ การพับและการม้วน การมัดและการสาน การร้อย การเย็บแบบ การติดแบบ การเรียงแบบ และการกรอง รวมถึงเทคนิคพิเศษ เช่น การต่อก้านและการย้อมสี 2) การพัฒนาสื่อดิจิทัลจำนวน 20 เรื่อง ครอบคลุมงานศิลปะประดิษฐ์หลากหลายรูปแบบ เช่น เครื่องแขวน แจกันดอกไม้ กระเช้า ดอกไม้ประดิษฐ์ และบายศรี ผลการวิจัยนี้จะเป็นประโยชน์ต่อการอนุรักษ์ภูมิปัญญาท้องถิ่นและการจัดการเรียนการสอนในยุคดิจิทัล
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
สำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ. (2563). มรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมของชาติ. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์องค์การสงเคราะห์ทหารผ่านศึก.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2564). รายงานสภาวะการศึกษาไทย ปี 2563-2564. กรุงเทพมหานคร: พริกหวานกราฟฟิค.
สำนักงานวัฒนธรรมจังหวัดสุพรรณบุรี. (2563). รายงานประจำปี 2563: การส่งเสริมและอนุรักษ์ภูมิปัญญาท้องถิ่นจังหวัดสุพรรณบุรี. สุพรรณบุรี: สำนักงานวัฒนธรรมจังหวัดสุพรรณบุรี.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560-2579. กรุงเทพมหานคร: พริกหวานกราฟฟิค.
ไกรวิทย์ สุขวิน และนัฏฐิกา สุนทรธนผล. (2565). การเข้าถึงสื่อการเรียนรู้เพื่อประสิทธิผลในการจัดการเรียนรู้ออนไลน์. วารสารวิชาการสังคมมนุษย์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช. 12(1). 91–109.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551 (ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2560). กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
รจนา จันทราสา และภานุ พัฒนปณิธิพงศ์. (2562). ดอกไม้สู่ศิลปะสร้างสรรค์: สัมพันธภาพระหว่างดอกไม้กับวัฒนธรรมและการออกแบบผลิตภัณฑ์. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.).
พรยุพรรณ พรสุขสวัสดิ์. (2561). วิจิตรการกรองร้อยมวลมาลี เย็บร้อย ค่อยจีบ ประดิษฐ์ใบตอง ระดับชาติ ครั้งที่ 1-8. (หนังสือที่ระลึกในงานประกวด เย็บร้อย ค่อยจีบ ประดิษฐ์ใบตอง ระดับชาติ ครั้งที่ 8). กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยสวนดุสิต.
ศิริธร สุตตานนท์. (2563). การสืบทอดคุณค่างานช่างดอกไม้สดแบบราชสำนัก. ปริญญาครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาพัฒนศึกษา ภาควิชานโยบายการจัดการและความเป็นผู้นำทางการศึกษา คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Syauqi K., Munadi S. and Triyono Mochamad B. (2020). Students' perceptions toward vocational education on online learning during the COVID-19 pandemic. International Journal of Evaluation and Research in Education. 9(4). 881–886.