Applying Sappaya 7 Principle in Spiritual Tourism
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
Sappaya 7 principle contributes and promotes the Buddhist practice, related to spiritual development progress and support the meditation. There are 7 principles of Sappaya principle: 1) Suitable abode 2) Suitable Resort 3) Suitable speech 4) Suitable person 5) Suitable food 6) Suitable climate
7) Suitable posture. The Sappaya 7 Principle promotes an understanding of suitable things; things favorable to spiritual development.
The applying of the seven principles of Sappaya in the 5 components of tourism for spiritual tourism management: 1) Attraction 2) Accessibility 3) Amenities 4) Accommodation 5) Activities, to increase the potential of service providers and tourists achieve the tourismís objectives which is spiritual
development, balanced and related to good physical health and mental health where tourists will perceive from the feeling of comfort to the level of learning and practice to raise the mind and spirituality.
Article Details
References
เกษิณี เฉลิมติระกูล. (2540). คู่มือวิปัสสนา. กรุงเทพมหานคร: บริษัท สหธรรมิก จำกัด.
โครงการวัดบันดาลใจ สถาบันอาศรมศิลป์. (2564). แนวคิดการทำงาน. [ออนไลน์]. แหล่งที่มา: https://watbundanjai.org/about [6 ตุลาคม 2564].
ตันติกร โคตรชารี. (2555). พฤติกรรมนักท่องเที่ยวชาวไทยในการศึกษาเชิงศาสนา พระธาตุประจำวันเกิด จังหวัดนครพนม. รายงานการศึกษาอิสระปริญญาบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สาขาการจัดการการท่องเที่ยว. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
ประเวศ วะสี. (2552). จิตวิญญาณในสังคมไทย. หมอชาวบ้าน. [ออนไลน์]. แหล่งที่มา: https://www.doctor.or.th/article/detail/8865 [8 พฤศจิกายน 2564].
พร รัตนสุวรรณ. (2514). คู่มือการฝึกอานาปานสติสมาธิ. กรุงเทพมหานคร: สำนักค้นคว้าทางวิญญาณ.
พระเทพวิสุทธิกวี (พิจิตร ฐิตวณฺโณ). (2543). การบริหารจิต. กรุงเทพมหานคร: มหามกุฏราชวิทยาลัย.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป. อ. ปยุตฺโต). (2551). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม, พิมพ์ครั้งที่ 17. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พิสิฐ เจริญสุข. (2542). คู่มือการอบรมสมาธิ. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์กรมการศาสนา.
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ศิริศักดิ์ นันตี. (2556). ศึกษาวิเคราะห์สัปปายะที่มีผลต่อการปฏิบัติธรรม. สารนิพนธ์พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาพระพุทธศาสนา. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
สมเด็จพระพุฒาจารย์ (อาจ อาสภมหาเถร). (2547). คัมภีร์วิสุทธิมรรค พระพุทธโฆสเถระ รจนา. พิมพ์ครั้งที่ 5. กรุงเทพมหานคร: บริษัท ประยูรวงศ์พริ้นท์ติ้ง จำกัด.
สรัญพร สุรวิชัย และสุวารี นามวงศ์. (2562). การพัฒนาจุดหมายปลายทางแหล่งท่องเที่ยวเชิงจิตวิญญาณกับพฤติกรรมนักท่องเที่ยวในจังหวัดเชียงใหม่. วารสารวิทยาลัยดุสิตธานี. [ออนไลน์]. แหล่งที่มา: https://bit.ly/3ig7P3p [30 กันยายน 2564].
สำนักงานปลัดกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2564). การท่องเที่ยวเชิงจิตวิญญาณ (Spiritual Tourism) : เทรนด์ท่องเที่ยวที่ไม่ตกยุค. รายงานภาวะเศรษฐกิจท่องเที่ยว. 2(1), 56.
สำนักงานปลัดกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2559). หน้าเปิดเรื่อง รายงานภาวะเศรษฐกิจท่องเที่ยว. 4(2), 2.
สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.(2566). ระบบทะเบียนวัด. [ออนไลน์]. แหล่งที่มา: http://binfo.onab.go.th/Temple/Dashboard.aspx [31 กรกฎาคม 2566].
อรชร มณีสงฆ์ และพัชรา ตันติประภา. (2561). ความพึงพอใจต่อบรรยากาศการตลาดกับความตั้งใจในการมาซ้ำของผู้มาเยือนแหล่งท่องเที่ยวแบบพำนักระยะยาวในจังหวัดเชียงใหม่. วารสารวิชาการการท่องเที่ยวไทยนานาชาติ. 14(1), 63.
Atthawet Prougestaporn.(2018) Examining the Structural Relationship of Destination Image, Tourist Experience and Tourist Loyalty: An Integrated Approach. A Dissertation of Philosophy in Hospitality and Tourism Management. Graduate School of Business: Assumption University of Thailand.
Jaeyeon Choe (2021). WELLNESS AND SPIRITUAL TOURISM AFTER COVID-19. [Online]. Available from: https://atig.americananthro.org/wellness-and-spiritual-tourism-after-covid-19/ [9 November 2021].
M.S. Rao (2020). Spiritual Tourism: Tourists First, Tour Operators Second, And Destinations Third. The World Financial Review.[Online]. Available from: https://worldfinancialreview.com/spiritual-tourism-tourists-first-tour-operators-second-and-destinations-third/ [9 November 2020].
UNWTO. (2013) INTERNATIONAL CONFERENCE ON SPIRITUAL TOURISM FOR SUSTAINABLE DEVELOPMENT. [Online]. Available from: https://www.unwto.org/ archive/global/event/international-conference-spiritual-tourismsustainable-development [29 October 2021].
