รูปแบบการสร้างความยั่งยืนของชุมชนคุณธรรมจริยธรรมต้นแบบในชุมชนเขาสามสิบหาบ จังหวัดกาญจนบุรี
คำสำคัญ:
ชุมชนคุณธรรม, ความยั่งยืน, พุทธธรรมบูรณาการบทคัดย่อ
งานวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) สังเคราะห์รูปแบบการสร้างความยั่งยืนของชุมชนคุณธรรม 2) พัฒนารูปแบบที่เหมาะสมกับบริบทของชุมชน และ 3) ขับเคลื่อนกระบวนการสร้างความยั่งยืนในพื้นที่จริง เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพแบบมีส่วนร่วม กลุ่มตัวอย่างคือผู้นำชุมชน พระสงฆ์ ครู เยาวชน กลุ่มสตรี และหน่วยงานท้องถิ่น รวม 45 คน เลือกแบบเจาะจง เครื่องมือวิจัย ได้แก่ แบบสัมภาษณ์เชิงลึก การสนทนากลุ่ม การสังเกตแบบมีส่วนร่วม และแบบสอบถามติดตาม วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เชิงเนื้อหาและตรวจสอบแบบสามเส้า
ผลการวิจัยพบว่า (1) รูปแบบการสร้างความยั่งยืนประกอบด้วย 4 มิติ คือ คุณธรรม จิตวิญญาณ สังคม เศรษฐกิจ และสิ่งแวดล้อม วัฒนธรรม (2) ผลการพัฒนารูปแบบนำไปสู่กิจกรรมต้นแบบ 5 ประเภท ได้แก่ ปลูกข้าวเลี้ยงธรรม โรงทานขนมหน่อไม้ ล้อมวงธรรมะข้ามรุ่น เล่าเรื่องธรรมะจากชีวิต และสอนสานตะกร้า ซึ่งสอดคล้องกับหลักธรรมพุทธศาสนาและวิถีชุมชน (3) การขับเคลื่อนด้วยวงจร 6 ขั้นตอน ทำให้ชุมชนมีส่วนร่วมสูง เกิดคณะทำงานและแกนนำเยาวชน กิจกรรมถูกบรรจุในปฏิทินประจำปีและมีทุนสนับสนุนต่อเนื่อง องค์ความรู้ใหม่คือ SĀM Model (Sustainable Ācāra Model) ซึ่งประกอบด้วย S – Setting in Real Life กิจกรรมคุณธรรมเกิดในสถานที่จริงที่คุ้นเคย ทำให้การเรียนรู้เป็นธรรมชาติ Ā – Ānāpana-based Design การออกแบบกิจกรรมบนฐานสติ ทำให้ผู้เข้าร่วมเกิดการตระหนักรู้และซึมซับคุณธรรมขณะปฏิบัติ และ M – Mutual Empowerment การเปิดพื้นที่ให้คนต่างวัยเสริมพลังและแลกเปลี่ยนคุณธรรมร่วมกัน โมเดลนี้เป็นต้นแบบการประพฤติคุณธรรมอย่างยั่งยืน ที่สามารถขยายผลไปสู่ชุมชนอื่นได้
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงวัฒนธรรม กรมการศาสนา. (2560). แนวทางการขับเคลื่อนชุมชนคุณธรรมด้วยพลัง “บวร”. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
กัญจนพรรษณ์ จุพรมณี. (2562). การพัฒนาชุมชนเข้มแข็งเชิงพุทธบูรณาการของหมู่บ้านศาลาเม็ง ตำบลท่าผา อำเภอเกาะคา จังหวัดลำปาง. (วิทยานิพนธ์ปริญญาพุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต). มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, พระนครศรีอยุธยา.
กันยาวรรนธ์ กำเนิดสินธุ์. (2563). ศึกษาชุมชนต้นแบบการจัดการชุมชนเข้มแข็งของชุมชนบางน้ำผึ้ง. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา, 14(1), 199-234.
นิยานันท์ วุฒิพนมศักดิ์, ธีรทัศน์ โรจน์กิจจากุล และธิติวุฒิ หมั่นมี. (2565). การพัฒนาชุมชนคุณธรรมต้นแบบบ้านใหม่พัฒนา อำเภอภูเพียง จังหวัดน่าน. วารสาร มจร.หริภุญชัยปริทรรศน์, 6(2), 96-110.
พระครูโกศลสมาธิวัตร พระณัฏฐ์ธนชัย กลฺยาณธมฺโม ธนรัฐ สะอาดเอี่ยม. (2566). แนวทางการมีส่วนร่วมในการพัฒนาชุมชนคุณธรรมตนแบบอยางยั่งยืน: กรณีศึกษาวัดวังปลัดสามัคคี จังหวัดสุรินทร์ และวัดป่าวังศิลา จังหวัดศรีสะเกษ. วารสารมหาจุฬาคชสาร, 14(1), 212-213.
พระครูประโชติธรรมวงศ์ (เอกพงษ์ หิริธมฺโม). (2561). รูปแบบพุทธพัฒนาชุมชนเข้มแข็งของศูนย์พัฒนาคุณธรรมจังหวัดกาพสินธุ์. (วิทยานิพนธ์ปริญญาพุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต). มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, พระนครศรีอยุธยา.
พระปลัดธนากร สนฺตมโน (เพราะถะ). (2561). รูปแบบการพัฒนาชุมชนแบบมีส่วนร่วมเชิงพุทธของเทศบาลเมืองวังสะพุง จังหวัดเลย. (วิทยานิพนธ์ปริญญาพุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต). มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, พระนครศรีอยุธยา.
ยงจิรายุ อุปเสน. (2566). ชุมชนท้องถิ่นต้นแบบด้านคุณธรรม. สืบค้นเมื่อ 12 ธันวาคม 2568, จาก https://dl.moralcenter.or.th//108-l27-05-64
Chittakhame, L. (2024). Moral communities: A model for solving sustainable social problems: A case study of Ratchasap community, Bang Sue subdistrict, Bang Sue district, Bangkok. Journal of MCU Social Development, 9(1), 422–442.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารสันติสุขปริทรรศน์

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.