การพัฒนารูปแบบหลักสูตรศึกษาศาสตรมหาบัณฑิตและหลักสูตรศึกษาศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา  มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตล้านนา

Montri Wichaiwong; Chatchai Sirikulpan; Chalee Pakdee

Authors

Montri Wichaiwong Educational Administration Program, Mahamakut Buddhist University, Lanna Campus
Chatchai Sirikulpan Educational Administration Program, Mahamakut Buddhist University, Lanna Campus
Chalee Pakdee Educational Administration Program, Mahamakut Buddhist University, Lanna Campus

Keywords:

Curriculum Model Development, Master of Education and Doctor of Education Curriculum, Educational Administration

Abstract

This research aimed to (1) examine the current conditions, problems, and obstacles in the management and administration of educational administration curricula; (2) develop a Master of Education and Doctor of Education curriculum model with appropriate design; and (3) evaluate the implementation of the developed curriculum model in terms of appropriateness, feasibility, and effectiveness in educational management. The study employed a research and development (R&D) approach. The population and samples were selected through purposive sampling and consisted of 8 administrators and instructors involved in the curriculum, 3 experts in curriculum and educational administration, and 9 stakeholders participating in focus group discussions. The research instruments included document analysis, semi-structured interviews, an evaluation form for the appropriateness of the curriculum model, and focus group discussion guidelines. Quantitative data were analyzed using descriptive statistics, including percentages, means, and standard deviations, together with content analysis for qualitative data.

The findings revealed that: (1) the overall level of curriculum management and administration was at a moderate level, while learning support resources and student-related aspects were at a high level; (2) the developed curriculum model was evaluated as being highly appropriate and strongly aligned with educational policies and the contemporary social context; and (3) the overall evaluation of the curriculum model implementation after the trial was at a high level, indicating that the model was appropriate, feasible for practical application, and positively contributed to the effectiveness of educational management. The new knowledge derived from this research is an integrated graduate-level curriculum development model that systematically combines situational analysis, educational policy alignment, and curriculum management processes. This model can serve as a conceptual framework and a practical guideline for developing educational administration curricula in other higher education institutions.

References

เกศริน บินสัน และพัสร เบศวณ์เวชวิริยะสกุล. (2568). การวิเคราะห์เปรียบเทียบแนวโน้มการพัฒนาหลักสูตรฐานสมรรถนะในระดับการศึกษาขั้นพื้นฐานของประเทศไทยและต่างประเทศ. วารสารสังคมพัฒนศาสตร์, 8(11), 272–285.

จุไรรัตน์ วรรณยิ่ง, พรทิพย์ เจริญธรรมานนท์ และนาตยา อารยเขมกุล. (2568). การสังเคราะห์เชิงระบบเพื่อเสนอแนวทางการพัฒนาการบริหารทรัพยากรมนุษย์ในสถานศึกษาไทย. วารสารโพธิศาสตร์ปริทัศน์, 5(2), 95–108.

ฐพล ธนเชวงสกุล และเอกพรรณ ธัญญาวินิชกุล. (2564). บทวิจารณ์หนังสือ อุดมศึกษาเชิงประจักษ์สู่อนาคต. วารสารครุศาสตร์อุตสาหกรรม, 20 (3), B1-B6

ธรัช อารีราษฎร์ และวรปภา อารีราษฎร์. (2562). รูปแบบการจัดกิจกรรมการเรียนรู้เพื่อส่งเสริมความคิดสร้างสรรค์เชิงนวัตกรรมสำหรับนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตามกรอบแผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560-2579 สู่การจัดการศึกษา 4.0. มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.

นัทกาญจน์ รัตนวิจิตร, พีระ รัตนวิจิตร, ระเบียบ สิทธิชัย และวิทธยา บริบูรณ์ทรัพย์. (2568). การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมเรื่องการจัดการเรียนรู้ตามแนวปฏิรูปการเรียนรู้. วารสารของสมาคมนักวิจัย, 30(4), 21–42.

ปฏิภาณ ตระการ. (2561). การบริหารและการจัดการหลักสูตรที่สอดคล้องกับการศึกษาไทย 4.0 ของโรงเรียนบ้านม่วงชุม อำเภอฝาง จังหวัดเชียงใหม่. (การศึกษาอิสระปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย, เชียงราย.

ภัทร ชัยปานดี และบุญจันท์ สีสันต์. (2567). การประเมินความต้องการจำเป็นของครูต่อการบริหารการจัดการเรียนการสอนออนไลน์สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาปทุมธานี. วารสารศิลปากรศึกษาศาสตร์วิจัย, 16(1), 167–178.

ลูกขวัญ อินทร์คล้าย. (2559). แนวทางการพัฒนากระบวนการพัฒนาหลักสูตรของมหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม ตามกรอบมาตรฐานคุณวุฒิระดับอุดมศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2552 และเกณฑ์มาตรฐานหลักสูตรระดับอุดมศึกษา พ.ศ. 2558. (วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยราชภัฎพิบูลสงคราม, พิษณุโลก.

วลิดา อุ่นเรือน และอังคณา อ่อนธานี. (2566). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้ตามแนวทฤษฎีการสร้างความรู้ด้วยการปฏิสัมพันธ์ทางสังคมร่วมกับแนวคิดการเรียนรู้ตามสภาพจริง เพื่อส่งเสริมความสามารถในการจัดการเรียนรู้ที่เน้นความแตกต่างระหว่างบุคคลสำหรับนักศึกษาครู. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 25(1), 222–237.

วีรนุช ดรุณสนธยา. (2564). รูปแบบการบริหารจัดการบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่ตามเกณฑ์มาตรฐานหลักสูตรระดับบัณฑิตศึกษา พ.ศ. 2558 (รายงานการวิจัย). เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่.

ศศิธร ลุนศิลา. (2562). การพัฒนารูปแบบการบริหารจัดการหลักสูตรสถานศึกษาสังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัด (นครชัยบุรินทร์). (วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต). มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสาคาม, มหาสาคาม.

สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2560). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 12 (พ.ศ.2560 - 2564). สืบค้นเมื่อ 21 มีนาคม 2568, จาก https://www.nesdc.go.th/ewt_dl_ link.php?nid=6422

สำนักงานเลขาธิการคุรุสภา. (2564). ยุทธศาสตร์การพัฒนาครูและบุคลากรทางการศึกษา. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.

สำนักงานเลขาธิการคุรุสภา. (2564). รายงานผลการพัฒนาครูและบุคลากรทางการศึกษาตามกรอบมาตรฐานวิชาชีพ. กรุงเทพฯ: คุรุสภา.

อธิภู ลาแก้ว และประทุมทอง ไตรรัตน์. (2567). แนวทางการบริหารสถานศึกษาตามแนวคิดการบริหารทรัพยากรมนุษย์ในศตวรรษที่ 21. วารสารวิชาการสถาบันการอาชีวศึกษาภาคใต้ 1, 9(2), 1–15.

อารีรัตน์ ปฐมชัยวัลย์, ศิริวิทย์ ปฐมชัยวัลย์, ทศพร เพ่งดี, ชนสิทธิ์ สิทธิ์สูงเนิน และมาเรียมนิลพันธุ์. (2568). การพัฒนาหลักสูตรเพื่อส่งเสริมการเรียนรู้แบบพึ่งพาตนเอง: กรณีศึกษาหลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิตสาขาวิชาหลักสูตรและการสอน คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา, 20(1), 88–98.

Asae, S. & Wannapairo, S. (2025). Challenges and Approaches to the Development of Administrative Practices for the Intensive Islamic Studies Curriculum in Public Primary Schools in Thailand’s Southern Border Provinces. Leadership Educational Administration Development Journal, Ramkhamhaeng University, 2(1), LEADRU0201e1232