กระบวนการสลายกำแพงไซโลเพื่อเสริมสร้างการสื่อสารและความร่วมมือในองค์กร: กรณีศึกษาบริษัทอุตสาหกรรมบรรจุภัณฑ์

โอภาส กิจกำแหง

ผู้แต่ง

โอภาส กิจกำแหง คณะบริหารธุรกิจ วิทยาลัยเทคโนโลยีสยาม

คำสำคัญ:

การทำงานแบบไซโล, ไซโลในองค์กร, การสื่อสารในองค์กร, ความร่วมมือในองค์กร

บทคัดย่อ

การวิจัยเรื่องกระบวนการสลายกำแพงไซโลเพื่อเสริมสร้างการสื่อสารและความร่วมมือในองค์กร: กรณีศึกษาบริษัทอุตสาหกรรมบรรจุภัณฑ์ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) วิเคราะห์ปัญหาและผลกระทบของการทำงานแบบไซโลต่อประสิทธิภาพการสื่อสารและความร่วมมือในองค์กร และ 2) เสนอแนวทางในการพัฒนาการสื่อสารและการทำงานร่วมกันผ่านกระบวนการสลายกำแพงไซโล การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพโดยใช้แนวทางการศึกษาแบบกรณีศึกษา ผู้ให้ข้อมูลสำคัญ ได้แก่ ผู้บริหาร หัวหน้างาน และพนักงานจากหลายหน่วยงานในบริษัทอุตสาหกรรมบรรจุภัณฑ์ จำนวน 40 คน ซึ่งได้มาจากการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล ได้แก่ การสัมภาษณ์เชิงลึก การสนทนากลุ่ม และการวิเคราะห์เอกสาร วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เชิงเนื้อหา

ผลการวิจัยพบว่า การทำงานแบบไซโลส่งผลให้เกิดการสื่อสารที่ไม่เชื่อมโยง ข้อมูลคลาดเคลื่อน การประสานงานล่าช้า และการทำงานซ้ำซ้อน ส่งผลให้ความร่วมมือระหว่างหน่วยงานลดลงและกระทบต่อประสิทธิภาพโดยรวมขององค์กร ทั้งนี้ แนวทางสำคัญในการสลายกำแพงไซโลประกอบด้วย การพัฒนาระบบการสื่อสารภายในองค์กร การกำหนดเป้าหมายร่วม การส่งเสริมวัฒนธรรมความร่วมมือ และบทบาทของผู้นำในการสนับสนุนการทำงานข้ามหน่วยงาน องค์ความรู้ใหม่จากการวิจัยชี้ให้เห็นว่า การสลายกำแพงไซโลจำเป็นต้องดำเนินควบคู่ทั้งด้านระบบและด้านพฤติกรรมองค์กร เพื่อสร้างการทำงานแบบบูรณาการ เพิ่มประสิทธิภาพการสื่อสาร และเสริมสร้างความร่วมมืออย่างยั่งยืน

เอกสารอ้างอิง

กฤษดา เชียรวัฒนสุข, มรกต จันทร์กระพ้อ และอนันต์ชัย คงจันทร์. (2568). คุณภาพและบรรยากาศการสื่อสารภายในองค์กรเพื่อการเพิ่มประสิทธิภาพของทีมงาน. วารสารเกษมบัณฑิต, 26(2), 65-81.

กิตติ วิสารกาญจน. (2566). กรอบแนวคิดในการวิเคราะห์ปัญหาการไม่ประสานงานกันและไซโลซินโดรม, รัฐศาสตร์นิเทศ, 9(2), 51–84.

พลภัทร บริรักษ์ธนกุล, ภูมิภควัธจ์ ภูมพงศ์คชศร, ณัฏฐ์ ตั้งปรีชาพาณิชย์, ไกร บุญบันดาล, ณรงค์ ศรีชัยบุญสูง, อธิสิทธิ์ นุชเนตร และสุทธิพงษ์ จุลเจริญ. (2568). กลยุทธ์การสื่อสารที่มีประสิทธิภาพในการเสริมสร้างวัฒนธรรมองค์กร. วารสารสหศาสตร์การพัฒนาสังคม, 3(2), 468–485.

ศศิธร สุชัยยะ, สมนึก คีรีโต, และสรพงษ์ เรือนมณี. (2565). ตัวแบบการควบรวมดาต้าไซโลแบบมีโครงสร้างด้วยทะเลสาบข้อมูล. วารสารวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 50(1), 58–68.

ศานสันต์ รักแต่งาม, นงลักษณ์ โพธิ์ไพจิตร, ปวีณา สปิลเลอร์ และวิโรจน์ เจษฎาลักษณ์. (2568). กรอบแนวคิดการจัดการความขัดแย้งในยุคดิจิทัล: ปัจจัยเชิงสาเหตุ ปัจจัยแทรกและผลลัพธ์ต่อประสิทธิภาพการทำงานเป็นทีม. วารสารศรีวนาลัยวิจัย, 15(1), 115–128.

สุภาภรณ์ คำหวาน และทองฟู ศิริวงศ์. (2568). ความสมดุลระหว่างชีวิตกับการทำงานและความผูกพันในองค์กรที่มีผลต่อประสิทธิภาพในการทำงานของพนักงานบริษัทการสื่อสารและประชาสัมพันธ์องค์กรแห่งหนึ่งในเขตสาทร. วารสารส่งเสริมและพัฒนาวิชาการสมัยใหม่, 3(5), 843–861.

Bento, F., Tagliabue, M. & Lorenzo, F. (2020). Organizational silos: A scoping review informed by a behavioral perspective on systems and networks. MDPI Journal Societies, 10(3), 56.

De Waal, A., & van den Berg, R. (2025). Increasing collaboration through silo-busting: A case study. Schmalenbach Journal of Business Research. 77, 817-845.

Mohapeloa, T. (2017). Effects of silo mentality on corporate ITC’s business model. In Proceedings of the International Conference on Business Excellence, 11(1), 1000-1019.

Vatanpour, H., Khorramnia, A. & Forutan, N. (2013). Silo effect: A prominence factor to decrease efficiency of pharmaceutical industry. Iranian Journal of Pharmaceutical Research, 12(Supplment.), 207–216.