โคขาวลำพูน: พระโคแรกนาขวัญ การพัฒนาสินค้าที่ระลึกเพื่อการอนุรักษ์เชิงประวัติศาสตร์และการท่องเที่ยวจังหวัดลำพูน
คำสำคัญ:
โคขาวลำพูน, พระโคแรกนาขวัญ, การพัฒนาสินค้าที่ระลึก, การอนุรักษ์เชิงประวัติศาสตร์, การท่องเที่ยวบทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) อัตลักษณ์โคขาวลำพูนที่ถูกคัดเลือกเป็นพระโค 2) ถอดแบบอัตลักษณ์โคขาวลำพูนสู่การพัฒนาสินค้าที่ระลึก และ3) ประเมินผลการพัฒนาสินค้าที่ระลึก ใช้ระเบียบวิจัยแบบผสมผสาน เก็บข้อมูลเชิงคุณภาพจากการสัมภาษณ์ผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 20 รูป/คน ใช้แบบสัมภาษณ์ และการวิจัยเชิงปฏิบัติการในกลุ่มเป้าหมายจำนวน 30 คน ใช้แบบประเมินผล วิเคราะห์ข้อมูลเชิงปฏิบัติการใช้สถิติ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน
ผลการวิจัยพบว่า 1) อัตลักษณ์ของโคขาวลำพูนที่ถูกคัดเลือกเป็นพระโคแรกนาขวัญประกอบด้วยความพอดี 3 ด้าน คือความพอดีด้านรูปร่าง ความพอดีด้านอารมณ์ และความพอดีด้านลักษณะ 2) การถอดแบบอัตลักษณ์โคขาวลำพูนมีองค์ประกอบสำคัญ ได้แก่ การออกแบบที่สื่อประวัติศาสตร์ ภูมิปัญญาชุมชน ราคา ความงาม บรรจุภัณฑ์สมัยใหม่ ช่องทางการจัดจำหน่ายหลากหลาย พกพาสะดวก การใช้วัสดุและแรงงานในท้องถิ่น การพัฒนาสินค้าที่ระลึกจากอัตลักษณ์โคขาวลำพูนแบ่งเป็นการพัฒนาเป็นภาพวาดดิจิทัล และการปักลวดลาย 3) การประเมินผลสินค้าที่พัฒนา โดยรวมมีคุณค่าอยู่ในระดับมากถึงมากที่สุด ทั้งในด้านคุณค่าของสินค้าที่ระลึกและด้านคุณค่าการอนุรักษ์เชิงประวัติศาสตร์ สินค้าที่ได้รับคะแนนสูงสุด ได้แก่ กระเป๋าผ้าสกรีนลาย รองลงมาคือ โปสการ์ด กระเป๋าผ้าปักเครื่อง และพวงกุญแจอะคริลิก การส่งเสริมการใช้ประโยชน์และการจำหน่ายสินค้าที่ระลึกจากอัตลักษณ์โคขาวลำพูน ใช้ช่องทางจำหน่ายทั้งแบบออฟไลน์ และออนไลน์ สินค้าล้วนได้รับความสนใจจากผู้บริโภคเนื่องจากเป็นสินค้าแปลกใหม่ที่บอกเล่าเรื่องราวทางประวัติศาสตร์ ผลตอบรับจากตลาดแสดงให้เห็นว่าสินค้ามีศักยภาพทั้งในแง่ของการสร้างรายได้ให้ชุมชน การยกระดับคุณค่าทางวัฒนธรรม และการสืบสานพระราชพิธีพืชมงคลจรดพระนังคัลแรกนาขวัญ องค์ความรู้ใหม่ที่ได้ คือ “White Model” เป็นโมเดลการพัฒนาการท่องเที่ยวและเศรษฐกิจบนฐานอัตลักษณ์โคขาว
เอกสารอ้างอิง
กรมศิลปากร. (2565). พระราชพิธีพืชมงคลจรดพระนังคัลแรกนาขวัญ: การเปลี่ยนผ่านจากอดีตสู่ปัจจุบัน. กรุงเทพฯ: สำนักวรรณกรรมและประวัติศาสตร์.
กระทรวงเกษตรและสหกรณ์. พระราชพิธีพืชมงคลจรดพระนังคัลแรกนาขวัญ. สืบค้นเมื่อวันที่ 13 มีนาคม 2568, จาก https://www.moac.go.th/royal-ploughing-cow
กิตติกรณ์ บำรุงบุญ และปิยลักษณ์ โพธิวรรณ์. (2564). การพัฒนาผลิตภัณฑ์ของที่ระลึกที่สะท้อนอัตลักษณ์ท้องถิ่นจังหวัดมหาสารคามเพื่อยกระดับมูลค่าทางเศรษฐกิจ. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 40(2), 7–24.
จักรพงษ์ คำบุญเรือง. (2561, 7 พฤศจิกายน). รู้จัก “โคขาวลำพูน” ต้นกำเนิดสายพันธุ์ “พระโคแรกนาขวัญ”. เชียงใหม่นิวส์. สืบค้นเมื่อวันที่ 13 มีนาคม 2568, จาก https://www.chiangmainews.co.th/page/archives/837764
จังหวัดลำพูน. (2567). แผนพัฒนาจังหวัดลำพูน พ.ศ. 2566–2570 (ฉบับทบทวน พ.ศ. 2567). จังหวัดลำพูน.
จันทิมา ปกครอง, ไสยเพ็ญ เฉิดเจิม, จาตุรันต์ จริยารัตนกูล, ประดิพัทธ์ วิรามร, ณัฐวุฒิ ขันโพธิ์น้อยและชาริสร์ เสนาป่า. (2565). การพัฒนาผลิตภัณฑ์ชุมชนและงานศิลปกรรมร่วมสมัยเพื่อเป็นสินค้าที่ระลึกการท่องเที่ยวโดยชุมชน ตำบลคอรุม จังหวัดอุตรดิตถ์. วารสารศิลปกรรมและการออกแบบแห่งเอเชีย, 3(1), 27.
ทรงพล อุปชิตกุล, พยุงศิลป์ เปศรี และเพ็ญประภา เพชระบูรณิน. (2558). การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ด้านการผลิตสินค้าของที่ระลึกชุมชนเพื่อรองรับการท่องเที่ยวชายแดน : กรณีศึกษา จังหวัดมุกดาหาร (รายงานการวิจัย). ขอนแก่น: มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
พยุงศักดิ์ อินต๊ะวิชา และชยุต ดงปาลีธรรม์. (2562). ลักษณะขวัญและความสัมพันธ์กับน้ำหนักตัวของโคขาวลำพูน. วารสารวิจัยและส่งเสริมวิชาการเกษตร, 36(3), 1–11.
พิเศษ ปิ่นเกตุ. (2563). ความสืบเนื่องของพระราชพิธีในกฎมณเฑียรบาลสมัยอยุธยาจนถึงสมัยรัตนโกสินทร์. วารสารวิชาการอยุธยาศึกษา, 12(1), 7–8.
workpointTODAY. พระโคพอ–พระโคเพียง ฝาแฝดสายพันธุ์โคขาวลำพูน พระโคแรกนาขวัญ ปี 61. สืบค้นเมื่อวันที่ 13 มีนาคม 2568, จาก https://workpointtoday.com
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารสันติสุขปริทรรศน์

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.