รูปแบบการบริการสาธารณะในยุคดิจิทัลด้วย e-Service ขององค์การบริหารส่วนตำบลในจังหวัดนครสวรรค์
คำสำคัญ:
รูปแบบ, บริการสาธารณะ, บริการอิเล็กทรอนิกส์, องค์การบริหารส่วนตำบลบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) วิเคราะห์องค์ประกอบการบริการสาธารณะในยุคดิจิทัลด้วย e-Service ขององค์การบริหารส่วนตำบลในจังหวัดนครสวรรค์ (2) พัฒนารูปแบบการบริการสาธารณะผ่านระบบ e-Service และ (3) ประเมินคุณภาพของรูปแบบที่พัฒนาขึ้น การวิจัยใช้ระเบียบวิธีแบบผสานวิธีหลายระยะ แบ่งเป็น 3 ระยะ ได้แก่ การวิเคราะห์องค์ประกอบ การสร้างรูปแบบ และการประเมินรูปแบบ ประชากรและกลุ่มตัวอย่างประกอบด้วย ผู้ให้ข้อมูลสำคัญจำนวน 19 คนที่คัดเลือกแบบเจาะจง กลุ่มตัวอย่างสำหรับการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงสำรวจจำนวน 847 คนจากองค์การบริหารส่วนตำบล 121 แห่งของจังหวัดนครสวรรค์ และผู้ประเมินรูปแบบจำนวน 30 คน เครื่องมือวิจัยประกอบด้วยแบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้าง แบบสอบถามมาตราส่วนประมาณค่า และแบบประเมินรูปแบบการบริการสาธารณะ การวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพใช้การวิเคราะห์เนื้อหาแบบผสม ส่วนข้อมูลเชิงปริมาณใช้สถิติเชิงพรรณนาและการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงสำรวจ
ผลการวิจัยพบว่า องค์ประกอบการบริการสาธารณะด้วย e-Service มี 6 ด้าน ได้แก่ (1) วิสัยทัศน์และนโยบาย (2) การพัฒนาระบบ (3) ความสะดวกและรวดเร็ว (4) คุณภาพบริการ (5) ความโปร่งใสและความปลอดภัย และ (6) การสร้างวัฒนธรรมดิจิทัล รูปแบบการบริการที่พัฒนาขึ้นประกอบด้วย 3 ส่วน คือ ส่วนนำ เนื้อหาและแนวทางการดำเนินงาน และเงื่อนไขความสำเร็จ โดยผลประเมินจากผู้เชี่ยวชาญและผู้ปฏิบัติงานพบว่ารูปแบบมีความถูกต้อง
ความเหมาะสม ความเป็นไปได้ และความเป็นประโยชน์ในระดับมากที่สุดทุกด้าน องค์ความรู้ใหม่จากการวิจัยนี้ คือ รูปแบบการบริการสาธารณะในยุคดิจิทัลด้วย e-Service ที่สังเคราะห์จากแนวคิด ทฤษฎี ข้อมูลเชิงประจักษ์ และการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงสำรวจ สามารถใช้เป็นต้นแบบในการพัฒนาและยกระดับการให้บริการสาธารณะขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในบริบทต่าง ๆ ได้อย่างเหมาะสมและเป็นระบบ
เอกสารอ้างอิง
กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น กระทรวงมหาดไทย. (2567). ประกาศกรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น เรื่อง ผลการคัดเลือกองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่มีผลการปฏิบัติงานดีเด่น ประจำปี พ.ศ. 2566. สืบค้นเมื่อ 5 พฤศจิกายน 2567, จาก https://www.dla.go.th/upload/document/type2/2566/11/30299_2_1699339080864.pdf
กัญญกาญจน์ ซื่อสัตย์, กมลพร กัลยาณมิตร, สถิตย์ นิยมญาติ และทัศนีย์ ลักขณาภิชนชัช. (2568). ภาวะผู้นำท้องถิ่นต่อการนำเทคโนโลยีมาใช้ในการบริหารงานของกลุ่มเทศบาลเมืองในพื้นที่จังหวัดปทุมธานี. วารสารวิทยาลัยสงฆ์นครลำปาง, 14(3), 252–267.
ภานุกร เตชะชุณหกิจ. (2562). อิทธิพลการยอมรับเทคโนโลยีและคุณภาพบริการอิเล็กทรอนิกส์ที่ส่งผลต่อการใช้งานระบบการจัดซื้อจัดจ้างภาครัฐด้วยวิธีการทางอิเล็กทรอนิกส์. Journal of the Association of Researchers, 24(3), 306-321.
ภาวัชรุจา ฉันท์, พรปวีน์ มานะสาคร และมธุริน รุจาฉันท์. (2568). การบริหารภาครัฐในยุคดิจิทัล: โอกาส ความท้าทาย และการปรับตัวของหน่วยงานราชการไทย. วารสารโพธิศาสตร์ปริทัศน์, 5(1), 113–122.
วรรณมาฆะ เกษรดอกไม้ และณัฐชัย นิ่มนวล. (2564). แนวทางการพัฒนาศักยภาพขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ในการจัดบริการสาธารณะทางอิเล็กทรอนิกส์ (e-Public service) ให้แก่ประชาชนในเขตจังหวัดนครสวรรค์. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์ มจร, 9(5), 2064-2073.
ศุภชัย ตั้งวงศ์เจริญ. (2562). การประยุกต์ใช้ทฤษฎี Technology Acceptance Model (TAM) ในการศึกษาการยอมรับการใช้ e-Service ของประชาชนในเขตเทศบาลนครนครสวรรค์. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์, 14(2), 55-68.
สนธยา วงษ์เอี่ยม, วิทวัส พงศ์กรเกียรติ และเวนสุธีริธ ซัม. (2568). กลยุทธ์การบริหารภาครัฐแนวใหม่. วารสารสหวิทยาการนวัตกรรมปริทรรศน์, 8(3), 321–334.
สำนักงานพัฒนารัฐบาลดิจิทัล (องค์การมหาชน). (2566). แผนพัฒนารัฐบาลดิจิทัลของประเทศไทย พ.ศ. 2566–2570. สืบค้นเมื่อ 5 พฤศจิกายน 2567, จาก https://www.dga.or.th/policy-standard/policy-regulation/dga-019/dga-027/dg-plan-2566-2570/
Borras, J. (2004). International technical standards for e-government. Retrieved December 5, 2024, from https://www.researchgate.net/publication/228490519_International_technical_standards_for_e-Government
Comrey, A. L. & Lee, H. B. (1992). A First Course in Factor Analysis. 2nd ed. Hillsdale, NJ: Lawrence Erlbaum.
Denhardt, J. V. & Denhardt, R. B. (2000). The new public service: Serving, not steering. Public Administration Review, 60(6), 549–559.
Djatmiko, G. H., Sinaga, O. & Pawirosumarto, S. (2024). Digital transformation and social inclusion in public services. Sustainability, 16(7), Article 2908.
Hair, J. F., Black, W. C., Babin, B. J. and Anderson, R. E. (2010). Multivariate data analysis. 7th ed. New Jersey: Pearson Prentice Hall.
Heeks, R. (2006). Implementing and Managing eGovernment: An International Text. London & Thousand Oaks, CA: SAGE Publications.
Indahsari, C. L. & Raharja, S. U. J. (2020). New public management (NPM) as an effort in governance. Jurnal Manajemen Pelayanan Publik, 3(2), 73-81.
Kaiser, H.F. (1958). The Varimax Criterion for Analytic Rotation in Factor Analysis. Psychometrika, 23, 187-240.
Kuhlmann, S. & Heuberger, M. (2021). Digital transformation going local: Implementation, impacts and constraints from a German perspective. Public Money & Management, 41(6), 422–430.
OECD. (2002). OECD Good Practice Principles for Public Service Design and Delivery in the Digital Age. Retrieved December 5, 2024, from https://www.oecd.org/en/publications/oecd-good-practice-principles-for-public-service-design-and-delivery-in-the-digital-age_2ade500b-en.html
OECD. (2020). Digital government strategies for transforming public services in the welfare areas. OECD Publishing. Retrieved December 4, 2024, from https://www.oecd.org/gov/digital-government-strategies-for-transforming-public-services.htm
Sang, S., Lee, J. D., & Lee, J. (2009). E-government adoption in ASEAN: the case of Cambodia. Internet Research, 19(5), 517-534.
Scriven, M. (1991). Evaluation thesaurus. 4thed. Newbury Park, CA: Sage Publications.
The ASEAN Secretariat. (2020). ASEAN guidelines on public service delivery. Retrieved December 5, 2024, from https://asean.org/wp-content/uploads/2021/08/ASEAN-Guidelines-on-Public-Service-Delivery_Final_19Feb2021.pdf
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารสันติสุขปริทรรศน์
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
