การบริหารงานกิจกรรมลูกเสือของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร

ผู้แต่ง

  • อัศม์เดช จารุโสภณ ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยนอร์ท–เชียงใหม่
  • เสกชัย ชมภูนุช ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยนอร์ท–เชียงใหม่
  • ธีระภัทร ประสมสุข ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยนอร์ท–เชียงใหม่

คำสำคัญ:

การบริหารงานกิจกรรมลูกเสือ, ผู้บริหารสถานศึกษา, สำนักงานเขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการบริหารงานกิจกรรมลูกเสือ และแนวทางการพัฒนาการบริหารงานของผู้บริหารสถานศึกษาในสังกัดสำนักงานเขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสมผสาน กลุ่มตัวอย่างได้แก่ ผู้บริหารและครูผู้สอนจำนวน 103 คน และผู้บริหารที่มีผลงานดีเด่นด้านกิจกรรมลูกเสือ จำนวน 6 คน ซึ่งได้รับการคัดเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถาม และแบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้าง การวิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณใช้สถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ข้อมูลเชิงคุณภาพวิเคราะห์ด้วยวิธีวิเคราะห์เนื้อหา

ผลการวิจัยพบว่า การบริหารงานกิจกรรมลูกเสือของผู้บริหารสถานศึกษาโดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด โดยเฉพาะในด้านการวางแผน การประเมินผล และการให้แรงจูงใจ รองลงมาคือการประสานงาน และด้านที่มีระดับต่ำกว่าคือการจัดสรรทรัพยากร ทั้งนี้สะท้อนถึงจุดแข็งในการบริหารด้านยุทธศาสตร์และภาวะผู้นำของผู้บริหาร แต่ยังมีข้อจำกัดด้านงบประมาณและเครื่องมือสนับสนุนสำหรับแนวทางการพัฒนา พบว่า ควรมีการวางแผนและจัดสรรทรัพยากรที่เหมาะสมกับบริบทของสถานศึกษา มีการสำรวจความต้องการของครูผู้สอนก่อนดำเนินงาน มีการวางแนวทางร่วมกันระหว่างผู้บริหาร ครู และผู้เกี่ยวข้อง เพื่อให้การดำเนินกิจกรรมลูกเสือเกิดประสิทธิภาพสูงสุด อีกทั้งควรส่งเสริมการมีส่วนร่วมจากชุมชน และกำหนดเกณฑ์การประเมินที่ชัดเจนและสอดคล้องกับสภาพจริงของการดำเนินกิจกรรม

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงศึกษาธิการ. (2542). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ คุรุสภา.

คุณากร มะหัด และกฤษกนก ดวงชาทม. (2566). แนวทางการพัฒนากิจการลูกเสือสามัญของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษามหาสารคาม เขต 2. วารสารวิชาการรัตนบุศย์, 5(2), 418–434.

ชูชาติ สกุณาคีรี. (2556). แนวทางการบริหารกิจกรรมลูกเสือในสถานศึกษา. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์ การศึกษาไทย.

ประวิทย์ เถลิงกิจ. (2555). การวางแผนกิจกรรมลูกเสือในศตวรรษที่ 21. ขอนแก่น:มหาวิทยาลัยขอนแก่น.

พรทิพย์พา คล้ายกมล. (2554). การประเมินผลกิจกรรมลูกเสือระดับสถานศึกษา. นครปฐม: มหาวิทยาลัยศิลปากร.

พระปลัดเขต ขันธ์คนงานดี และศักดิ์ดา งานหมั่น. (2567). การบูรณาการหลักคำสอนทางพระพุทธศาสนาเพื่อพัฒนาทักษะแห่งการจัดการเรียนรู้. วารสารนวัตกรรมการจัดการศึกษาและการวิจัย, 6(3), 579–590.

โยษิตา อุ่นเป็ง. (2559). ภาวะผู้นำทางวิชาการกับการพัฒนากิจกรรมลูกเสือในสถานศึกษา. นนทบุรี: สถาบันการศึกษาพัฒนา.

วันดี ขันแก้ว, สายัณห์ อินนันใจ และสมจิต ขอนวงค์. (2567). การประยุกต์หลักพุทธธรรมเพื่อพัฒนาภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารท้องถิ่นในการพัฒนาชุมชนองค์การบริหารส่วนตำบลพลงตาเอี่ยม อำเภอวังจันทร์ จังหวัดระยอง. วารสารสังคมศาสตร์และศาสตร์รวมสมัย, 5(2), 66–80.

ศิรชัช สุทธิชาติ. (2557). การสร้างเครือข่ายความร่วมมือเพื่อพัฒนากิจกรรมลูกเสือในโรงเรียน. เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

สรรพสิทธิ์ ศรีระวรรณ. (2562). การบริหารกิจกรรมลูกเสือในโรงเรียนมัธยมศึกษา. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560–2579. กรุงเทพฯ: พริกหวานกราฟฟิค.

วารสารสันติสุขปริทรรศน์

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2025-12-15

รูปแบบการอ้างอิง

จารุโสภณ อ., ชมภูนุช เ., & ประสมสุข ธ. (2025). การบริหารงานกิจกรรมลูกเสือของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร . วารสารสันติสุขปริทรรศน์, 6(2), 57–67. สืบค้น จาก https://so09.tci-thaijo.org/index.php/JPP/article/view/6238