การสังเคราะห์งานวิจัยเกี่ยวกับวิธีการจัดการเรียนรู้ที่ส่งผลต่อทักษะการเชื่อมโยงทางคณิตศาสตร์ ของนักเรียนระดับมัธยมศึกษา
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีความมุ่งหมายเพื่อ 1) ศึกษาคุณลักษณะงานวิจัย 2) ประเมินคุณภาพงานวิจัย 3) เปรียบเทียบค่าขนาดอิทธิพลของวิธีการจัดการเรียนรู้ที่ส่งผลต่อทักษะการเชื่อมโยงทางคณิตศาสตร์ของนักเรียนระดับมัธยมศึกษา จำแนกตามคุณลักษณะงานวิจัย จากงานวิจัย จำนวน 50 เรื่อง โดยใช้แบบประเมินคุณภาพงานวิจัย และแบบบันทึกคุณลักษณะงานวิจัย วิเคราะห์ด้วยสถิติเชิงบรรยายและการวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว (One way ANOVA) ผลการวิจัยพบว่า
1. งานวิจัยที่นำมาสังเคราะห์ส่วนใหญ่เป็นงานวิจัยที่ตีพิมพ์ในปี 2560 จากมหาวิทยาลัยบูรพา และมหาวิทยาลัยนเรศวร (จาก 16 มหาวิทยาลัย) ในคณะศึกษาศาสตร์ สาขาคณิตศาสตร์ศึกษา ใช้วิธีการจัดการเรียนรู้แบบแนะให้รู้คิด (CGI) และแบบใช้ปัญหาเป็นฐาน (PBL) ส่วนมากเป็นชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ทุกเรื่องใช้ระยะเวลาในการทดลอง 1 ภาคเรียน ประเภทของการเชื่อมโยงทางคณิตศาสตร์ คือ การเชื่อมโยงในรายวิชา สาระในวิชาคณิตศาสตร์ที่ใช้มากที่สุด คือ สาระที่ 1 จำนวนและพีชคณิต แบบแผนการวิจัยที่ใช้มากที่สุด คือ แบบแผนการวิจัยแบบกลุ่มเดียววัดผลหลังการทดลอง, แบบกลุ่มเดียววัดผลก่อนการทดลองและหลังการทดลอง และแบบสองกลุ่มมีกลุ่มควบคุมวัดผลก่อนและหลังการทดลอง เครื่องมือที่ใช้มากที่สุด คือ ชุดกิจกรรมหรือ แผนการสอน และแบบทดสอบ
ใช้การสุ่มตัวอย่างแบบกลุ่มมากที่สุด จำนวนกลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยที่มากที่สุดอยู่ในช่วง 40 – 49 คน ใช้การตรวจสอบคุณภาพด้วยความเที่ยงตรงมากที่สุด ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานเป็นสถิติที่ใช้มากที่สุด และ t-test เป็นสถิติทดสอบสมมติฐานที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลมากที่สุด
2. ผลการประเมินคุณภาพงานวิจัย พบว่า ในภาพรวมมีผลการประเมินอยู่ในระดับดีมาก
3. ผลการเปรียบเทียบค่าขนาดอิทธิพล พบว่า ค่าขนาดอิทธิพลไม่แตกต่างกันทั้ง 9 ตัวแปร
Downloads
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กรรณิการ์ แก่นเกษ. (2562). การสังเคราะห์งานวิจัยด้านการเรียนการสอนเพื่อพัฒนาการเขียนภาษาไทยในระดับประถมศึกษา : การวิเคราะห์อภิมาน. วิทยานิพนธ์, มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, กศ.ม., มหาสารคาม.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). ตัวชี้วัดและสาระการเรียนรู้แกนกลาง กลุ่มสาระการเรียนรู้คณิตศาสตร์ (ฉบับปรับปรุง พ.ศ.2560) ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. พิมพ์ครั้งที่ 1. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
กฤษฎา วรพิน. (2563). การศึกษาปัญหาในการแก้โจทย์ปัญหาคณิตศาสตร์ ของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนต้น. Technical Education Journal : King Mongkut’s University of Technology North Bangkok, 10(3), 62. เข้าถึงได้จาก เว็บไซต์ : http://journal.fte.kmutnb.ac.th/download/v10n3/journalFTE-Fulltext-2019-10-3-6.pdf
มลุลี เป็นสุข. (2564). การสังเคราะห์งานวิจัยเกี่ยวกับวิธีการจัดการเรียนรู้ที่ส่งผลต่อความสามารถในการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ ระดับมัธยมศึกษา. วิทยานิพนธ์, มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, กศ.ม., มหาสารคาม.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ. (2552). รายงานการสังเคราะห์งานวิจัยเกี่ยวกับคุณภาพการศึกษาไทย : การวิเคราะห์อภิมาน (Meta-analysis). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. สถาบันทดสอบทางการศึกษาแห่งชาติ (สทศ). (24 เมษายน 2566). เข้าถึงได้จาก เว็บไซต์ สถาบันทดสอบทางการศึกษาแห่งชาติ (สทศ) : https://www.niets.or.th/th/catalog/view/3121
สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี (สสวท.). (2555ก). ครูคณิตศาสตร์มืออาชีพ เส้นทางสู่ความสำเร็จ. พิมพ์ครั้งที่ 1. กรุงเทพฯ: บริษัท 3-คิว มีเดีย จำกัด.
สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี (สสวท.). (2555ข). ทักษะและกระบวนการทางคณิตศาสตร์. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพฯ: บริษัท 3-คิว มีเดีย จำกัด.
Cohen Jacob. (1988). Statistical Power Analysis for the Behavioral Sciences. New York. doi:https://doi.org/10.4324/9780203771587
Gene V Glass. (November 1976). Primary, Secondary, and Meta-Analysis of Research. Educational Researcher, 5(10), 3-8.
