The Student Care System for Learning Quality in School Education and Expand Educational Opportunities Under Yasothon Primary EducationalService Area Office 2
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research aimed to 1) study the student support system to improve the learning quality of students in schools providing expanded educational opportunities, and 2) study guidelines for developing the student support system to improve the learning quality of students in schools providing expanded educational opportunities under the Yasothon Primary Educational Service Area Office 2. The sample consisted of 223 teachers. The research instrument was a 5-level Likert scale questionnaire with an Index of Content Validity (IOC) between 0.67–1.00, item discrimination values between 0.43–0.65, and a reliability coefficient of 0.97. Statistical analyses included frequency, percentage, mean, and standard deviation. Semi-structured interviews were also conducted. Qualitative data analysis was performed using content analysis.
The research findings were as follows: The overall effectiveness of the student support system in improving the learning quality of students in schools providing expanded educational opportunities under the Yasothon Primary Educational Service Area Office 2 is high. The aspect with the highest average score is the development and promotion of students to cultivate desirable characteristics, while the aspect with the lowest average score is referral for improving academic achievement. The three key approaches to developing the student support system to improve learning quality in these schools are: 1) getting to know students individually to improve academic achievement; 2) screening students to improve academic achievement; and 3) preventing and resolving problems to develop desirable characteristics.
Downloads
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กระทรวงศึกษาธิการ. (2562). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 และที่แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2562. กรุงเทพฯ : กระทรวงศึกษาธิการ.
จตุภูมิ เขตจัตุรัส. (2560). วิธีการและเครื่องมือประเมินการเรียนรู้. ขอนแก่น: มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
ทิศนา แขมมณี. (2561). ศาสตร์การสอน องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ (พิมพ์ครั้งที่ 22). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ประวิต เอราวรรณ์. (2561). การพัฒนาคุณลักษณะอันพึงประสงค์และวินัยเชิงบวกในสถานศึกษา. วารสารคุรุสภาวิทยาจารย์, 2(1), 111-114.
วิชัย วงษ์ใหญ่ และ มารุต พัฒผล. (2562). การพัฒนาผู้เรียนอย่างสร้างสรรค์. กรุงเทพฯ. ศูนย์ผู้นำนวัตกรรมหลักสูตรและการเรียนรู้.
วิจารณ์ พานิช. (2562). การสร้างการเรียนรู้สู่ศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ: มูลนิธิสยามกัมมาจล.
ศิริชัย กาญจนวาสี. (2561). การประเมินเพื่อการเรียนรู้. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สมชาย วงษ์วิเศษ. (2562). แนวทางการดำเนินงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนในสถานศึกษาขั้นพื้นฐานสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากรุงเทพมหานคร. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา). มหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี.
สุวิมล ว่องวาณิช. (2562). การวิจัยประเมินความต้องการจำเป็นเพื่อการพัฒนาผู้เรียนและสถานศึกษา. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษายโสธร เขต 2. (2567). รายงานข้อมูลสถิติและการพัฒนาคุณภาพการศึกษาในสังกัด. ยโสธร: สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษายโสธร เขต 2.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2559). แนวทางการดำเนินงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนในสถานศึกษา (ฉบับปรับปรุง). กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2561). คู่มือการดำเนินงานระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียน. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2563). คู่มือระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียน. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560–2579. กรุงเทพฯ: พริกหวานกราฟฟิค.
สำนักงานโครงการส่วนพระองค์สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี. (2563). คู่มือการดำเนินงานโครงการพัฒนาเด็กและเยาวชนในถิ่นทุรกันดารตามพระราชดำริประจำปีการศึกษา 2563. กรุงเทพฯ: สำนักงานโครงการส่วนพระองค์ฯ.
อาภรณ์ ใจเที่ยง. (2553). หลักการสอน. กรุงเทพฯ: โอเดียนสโตร์.
Trilling, B., & Fadel, C. (2009). 21st century skills: Learning for life in our times. San Francisco.
UNESCO. (2015). Education 2030: Incheon Declaration and Framework for Action for the Implementation of Sustainable Development Goal 4. UNESCO.จาก https://unesdoc.unesco.org/ark:/48223/pf0000245656.
