การพัฒนากลยุทธ์การประกันคุณภาพภายในสู่ความเป็นเลิศ (SQAEM) ของโรงเรียนพิบูลมังสาหาร จังหวัดอุบลราชธานี
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research aims to 1) study and synthesize the structural and mechanical components of an internal quality assurance system appropriate to the context of Phibun Mangsahan School, Ubon Ratchathani Province; 2) develop and design an internal quality assurance and excellence strategy (SQAEM) for Phibun Mangsahan School, Ubon Ratchathani Province, using the research and development process; 3) evaluate the effectiveness of the developed internal quality assurance and excellence strategy (SQAEM) for Phibun Mangsahan School, Ubon Ratchathani Province; and 4) study the level of acceptance and satisfaction of administrators, teachers, personnel, and stakeholders towards the internal quality assurance and excellence strategy (SQAEM) of Phibun Mangsahan School, Ubon Ratchathani Province.
The research employed a research and development (R&D) methodology, comprising document and related research analysis, in-depth interviews with experts and administrators, a survey of teachers and personnel's opinions, and expert review of the suitability of the components. The sample consisted of 155 people, including administrators, teachers, personnel, students, and school committee members. The research instruments included document analysis forms, interview forms, questionnaires, and acceptance and satisfaction evaluation forms. Data were analyzed using descriptive statistics and content analysis. And the Expert Consistency Index (IOC).
The research found that the Internal Quality Assurance for Excellence (SQAEM) strategy consists of 5 main components: (1) empirical context and environmental analysis, (2) defining the vision, mission, and strategic goals according to the SMART principle, (3) strategic planning and integration into action plans and indicators, (4) implementation and monitoring with a participatory supervision system, and (5) evaluation and continuous improvement according to the CQI concept and the PDCA cycle. All components have a Consistency Index value between 0.67–1.00, which is at an appropriate level in all aspects. The effectiveness evaluation results show that the school has clearly improved its internal quality assurance system in terms of strategic management, student achievement, and monitoring and evaluation system. Administrators, teachers, and personnel have a high to very high level of acceptance and satisfaction with the strategy, while external stakeholders have a high level of acceptance and believe that it can be expanded to other educational institutions. The research concludes that the SQAEM strategy is appropriate, practical, and helps to sustainably strengthen the holistic quality system of the educational institution.
Downloads
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กระทรวงศึกษาธิการ. (2561). ระบบประกันคุณภาพการศึกษา: แนวทางการดำเนินงานของสถานศึกษา. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
คณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2564). แนวทางการประกันคุณภาพภายในสถานศึกษา. กรุงเทพฯ: สำนักพัฒนาระบบบริหารงานคุณภาพ.
จารุวรรณ เกิดสมุทร. (2564). การพัฒนารูปแบบการบริหารคุณภาพสถานศึกษาตามแนวคิด PDCA. วารสารการบริหารการศึกษา, 18(2), 45–60.
กิตติยา ภูวิภาค. (2563). การบริหารเชิงกลยุทธ์เพื่อยกระดับคุณภาพการศึกษา. วารสารครุศาสตร์, 48(1), 89–104.
ณรงค์ วิชัยพัฒน์. (2562). การประกันคุณภาพภายในกับการพัฒนาสถานศึกษาอย่างยั่งยืน. วารสารวิจัยทางการศึกษา, 14(3), 1–15.
สุจิตรา วงษ์โพธิ์. (2562). ทักษะการคิดและการตัดสินใจ. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สำนักงานรับรองมาตรฐานและประเมินคุณภาพการศึกษา (องค์การมหาชน). (2566). กรอบการประเมินคุณภาพภายนอกระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน. กรุงเทพฯ: สมศ.
อัญชลี ศรีสุข. (2565). การมีส่วนร่วมในการบริหารสถานศึกษากับคุณภาพการจัดการศึกษา. วารสารศึกษาศาสตร์, 23(1), 112–128.
Deming, W. E. (1986). Out of the crisis. Cambridge, MA: MIT Press.
Juran, J. M., & Godfrey, A. B. (1999). Juran’s quality handbook (5th ed.). New York, NY: McGraw-Hill.
Oakland, J. S. (2014). Total quality management and operational excellence (4th ed.). London: Routledge.
Sallis, E. (2014). Total quality management in education (3rd ed.). London: Routledge.
Hoy, W. K., & Miskel, C. G. (2013). Educational administration: Theory, research, and practice (9th ed.). New York, NY: McGraw-Hill.
Bush, T. (2011). Theories of educational leadership and management (4th ed.). London: Sage.
Fullan, M. (2016). The new meaning of educational change (5th ed.). New York, NY: Teachers College Press.
Creswell, J. W. (2014). Research design: Qualitative, quantitative, and mixed methods approaches (4th ed.). Thousand Oaks, CA: Sage.
Borg, W. R., & Gall, M. D. (2007). Educational research: An introduction (8th ed.). Boston, MA: Pearson.
UNESCO. (2017). Quality assurance in education: Global perspectives. Paris: UNESCO Publishing.
European Association for Quality Assurance in Higher Education. (2015). Standards and guidelines for quality assurance in the European higher education area. Brussels: ENQA.
