The Development of Mathematics Learning Activities on Sequence and Series Using Constructivist Theory for Students in Mattayom 5
Main Article Content
Abstract
This study employed a quasi-experimental research design with the primary objectives of: (1) developing mathematics learning activities on the topic of sequences and series for Mathayom 5 students based on constructivist theory, aiming to meet an efficiency standard of 80/80; (2) comparing students’ academic achievement before and after participating in the constructivist-based instructional activities; and (3) examining students’ satisfaction with the developed learning activities.
The sample group consisted of 55 Mathayom 5 students from two classrooms at The Demonstration School of Ramkhamhaeng University, Academic Year 2024. The participants were selected using a cluster random sampling method, with the classroom serving as the sampling unit. The research instruments comprised: (1) seven lesson plans on sequences and series designed according to constructivist principles; (2) a 30-item multiple-choice achievement test, with a reliability coefficient of 0.83, difficulty indices (p) ranging from 0.25 to 0.72, and discrimination indices (r) ranging from 0.22 to 0.53; and (3) a 10-item questionnaire to assess students’ satisfaction with the constructivist-based learning management in the topic of sequences and series. The statistical methods employed for data analysis were percentage, mean and standard deviation. The findings revealed the following: (1) The learning activities demonstrated an effectiveness score of 86.79/80.06, exceeding the predetermined standard of 80/80. (2) Students’ academic achievement after the implementation of the constructivist-based instruction was significantly higher than before the instruction, at the .01 level of statistical significance. (3) Students expressed a high level of satisfaction with the learning activities, with an overall mean score of 3.93.
Downloads
Article Details

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กิรณา จิรโชติเดโช นพพร แหยมแสง และวรนุช แหยมแสง. (2562). การศึกษาผลสัมฤทธิ์และความพึงพอใจที่มีต่อการจัดการเรียนรู้วิชาคณิตศาสตร์ตามแนวคิดทฤษฎีสร้างองค์ความรู้ด้วยตนเอง เรื่อง ความน่าจะเป็น ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6. วารสารครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 47(3), 64-81.
จิราพร อักษรทิพย์. (2564). ผลการใช้ชุดกิจกรรมการเรียนรู้วิชาคณิตศาสตร์ตามแนวคิดทฤษฎีคอนสตรัคติวิสต์ เรื่อง เซต ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนองค์การบริหารส่วนจังหวัดสุราษฏร์ธานี ๑ (ดอนสักผดุงวิทย์). วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี, สุราษฎร์ธานี.
เจริญชัย วันศรี. (2565). การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้ตามแนวคิดทฤษฎีของคอนสตรัคติวิสต์ร่วมกับสื่อ DLIT ที่ส่งเสริมทักษะ ในการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ เรื่อง ความน่าจะเป็นสำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5. ปริญญาวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, มหาสารคาม.
ชัยวัฒน์ สุทธิรัตน์. (2561). 80 นวัตกรรมการจัดการเรียนรู้ที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ (พิมพ์ครั้งที่ 8). นนทบุรี: พี บาลานซ์ดีไซด์แอนปริ้น.
นพพร แหยมแสง และอุไร ซิรัมย์. (2564). พฤติกรรมการสอนคณิตศาสตร์ 1 (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
บุษรา กล่อมเย็น. (2564). ผลการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ตามทฤษฎีการสร้างองค์ความรู้ด้วยตนเองต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและความสามารถในการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตร์มหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์, กรุงเทพมหานคร.
ปิยะพร นิตยารส. (2562). การพัฒนาการจัดการเรียนรู้คณิตศาสตร์ตามแนวคิดทฤษฎีคอนสตรัคติวิสต์ที่ส่งเสริมทักษะการแก้ปัญหา เรื่อง อสมการ ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3. ปริญญาวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, มหาสารคาม.
ผกาพรรณ วะนานาม. (2564). การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนคณิตศาสตร์ตามทฤษฎีการสร้างความรู้ ด้วยตนเองโดยการสร้างสรรค์ชิ้นงาน ในรายวิชาการสร้างสื่อการเรียนรู้ คณิตศาสตร์ สำหรับนักศึกษาหลักสูตรครุศาสตรบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร. ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร, สกลนคร.
พัชรี เรืองสวัสดิ์. (2562). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้ตามแนวคิดทฤษฎีคอนสตรัคติวิสต์ที่ส่งเสริมความเข้าใจทางคณิตศาสตร์ เรื่อง ความน่าจะเป็น ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาทักษิณ, สงขลา.
โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยรามคำแหง (ฝ่ายมัธยม) คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง. (2565). รายงานประจำปี 2564. กรุงเทพมหานคร.
วีรยุทธ ด้วงใย. (2565). ผลการพัฒนาการเรียนรู้คณิตศาสตร์ตามทฤษฎีการสร้างความรู้(Constructivist) ผ่านการเรียนรู้เชิงรุก (Active Learning) สำหรับนักศึกษาเอกคณิตศาสตร์หลักสูตรครุศาสตรบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร. Journal of Modern Learning Development, 7(7), 13-29.
สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. (2560). คู่มือการใช้หลักสูตรกลุ่มสาระการเรียนรู้คณิตศาสตร์ (ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2560) ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพมหานคร.
เสรี คำอั่น และสมจิตรา เรืองศรี. (2567). การพัฒนาการเรียนรู้คณิตศาสตร์ ตามทฤษฎีการสร้างความรู้สำหรับนักศึกษาปริญญาบัณฑิต วิชาเอกคณิตศาสตร์. วารสารวิชาการและวิจัยสังคมศาสตร์, 19(2), 173-186.
Piaget, J. (1972). Intellectual evolution for adolescence to adulthood. Human Development, 19, pp.1-12.