การพัฒนาทักษะการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์โดยใช้ปัญหาเป็นฐานที่เชื่อมโยงกับบริบทชีวิตจริงของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6

Main Article Content

นครินทร์ นุ่มดี

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) พัฒนาทักษะการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โดยใช้การจัดการเรียนรู้แบบปัญหาเป็นฐาน (Problem-Based Learning: PBL) ที่เชื่อมโยงกับบริบทชีวิตจริงเทียบกับเกณฑ์ร้อยละ 70  (2) ศึกษาการเปลี่ยนแปลงผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนรายวิชาคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โดยใช้การจัดการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐานที่เชื่อมโยงกับบริบทชีวิตจริงระหว่างก่อนเรียนและหลังเรียน กลุ่มตัวอย่างคือ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนบ้านห้วยเขว้า จังหวัดลพบุรี จำนวน 6 คน ได้จากการคัดเลือกแบบเจาะจงตามบริบท (Purposive Sampling) เครื่องมือที่ใช้ ได้แก่ แผนการจัดการเรียนรู้ แบบทดสอบวัดทักษะการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ และแบบทดสอบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และร้อยละ


ผลการวิจัยพบว่า (1) หลังการเรียนด้วยการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐานที่เชื่อมโยงกับบริบทชีวิตจริง โดยนักเรียนมีทักษะการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ในทุกองค์ประกอบผ่านเกณฑ์ร้อยละ 70 (2) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนคณิตศาสตร์หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 แสดงให้เห็นว่าการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐานที่เชื่อมโยงกับบริบทชีวิตจริงสามารถส่งเสริมทั้งทักษะการแก้ปัญหาและผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนได้อย่างมีประสิทธิภาพ

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
นุ่มดี น. (2026). การพัฒนาทักษะการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์โดยใช้ปัญหาเป็นฐานที่เชื่อมโยงกับบริบทชีวิตจริงของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 20(3), 150–164. สืบค้น จาก https://so09.tci-thaijo.org/index.php/JOEMSU/article/view/7824
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กองแก้ว คำภิบาล. (2564). การเปรียบเทียบความสามารถในการแก้ปัญหาคณิตศาสตร์และผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนคณิตศาสตร์ของนักเรียนที่เรียนด้วยการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐานกับการจัดการเรียนรู้แบบปกติ. วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.

ชมนาด เชื้อสุวรรณทวี. (2561). การจัดการเรียนรู้คณิตศาสตร์เพื่อพัฒนาทักษะกระบวนการทางคณิตศาสตร์. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ทวุธ วงค์วงค์. (2565). การจัดการเรียนรู้แบบใช้ปัญหาเป็นฐานและการจัดการเรียนรู้แบบ KWDL Plus บูรณาการการคิดเชิงอภิปัญญา มิติใหม่ของการเรียนรู้แก้โจทย์ปัญหาคณิตศาสตร์. วารสารครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่, 15(2), 45–59.

ธชธร สุทธนะ. (2568). การจัดการเรียนรู้คณิตศาสตร์โดยใช้บริบทชีวิตจริงเป็นฐาน. วารสารวิจัยและพัฒนา, 18(2), 99–1

นพคุณ คุณาชีวะ. (2567). การประยุกต์ใช้การเรียนรู้แบบใช้ปัญหาเป็นฐานกับเนื้อหาคณิตศาสตร์. วารสารวิชาการครุศาสตร์, 22(1), 88–102.

บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพฯ สุวีริยาสาส์น

พรชนก จันพลโท. (2563). การพัฒนาความสามารถในการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โดยใช้การจัดการเรียนรู้แบบใช้ปัญหาเป็นฐาน. วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา.

พีรภัทร มาจอมพล. (2564). การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 โดยใช้การจัดการเรียนรู้แบบปัญหาเป็นฐาน. วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.

โรงเรียนบ้านห้วยเขว้า. (2567). รายงานการประเมินตนเองของสถานศึกษา (SAR) ปีการศึกษา 2567. ลพบุรี: โรงเรียนบ้านห้วยเขว้า สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาลพบุรี เขต 2.

ศิรประภา สุนทรนันท์. (2567). แนวทางการสอนคณิตศาสตร์โดยเชื่อมโยงกับบริบทชีวิตจริงเพื่อส่งเสริมการคิดวิเคราะห์ของผู้เรียน. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 47(1), 112–126.

สุพรรณิกา เอื้อศิลป์. (2559). การพัฒนาความสามารถในการแก้ปัญหาและการให้เหตุผลทางคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ด้วยการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐาน. วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี.

สกุณา เกตนาวี. (2565). การออกแบบโจทย์คณิตศาสตร์ที่สอดคล้องกับบริบทผู้เรียน. วารสารครุศาสตร์ศึกษา, 14(2), 56–70.

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2560). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551 (ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2560). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์ การเกษตรแห่งประเทศไทย.

อรจิรา พลราชม. (2563). การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐาน เรื่องสมการและการแก้สมการ กลุ่มสาระการเรียนรู้คณิตศาสตร์. วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.

วนิดา สารมะโน. (2566). การพัฒนาทักษะการคิดเชิงนามธรรมในวิชาคณิตศาสตร์ระดับประถมศึกษา. วารสารวิจัยการศึกษา, 15(2), 45–60.

ไพศาล วรคำ. (2566). การวิจัยทางการศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 14). มหาสารคาม: ตักสิลาการพิมพ์.

อัจฉราภรณ์ อัศวภูมิ. (2566). การพัฒนาความสามารถในการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ เรื่องการบวก การลบ การคูณ และการหาร โดยใช้การจัดการเรียนรู้แบบใช้ปัญหาเป็นฐาน (PBL) ร่วมกับเกมกระดาน สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2. วิทยานิพนธ์ปริญญาวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.