ผลการจัดการเรียนรู้โดยใช้โครงงานและการบริการสังคมเป็นฐาน ที่เน้นสมรรถนะทางคณิตศาสตร์ รายวิชาคณิตศาสตร์เพิ่มเติม ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5

Main Article Content

วัลธนีย์ มีโชติ
ณัฐวดี วังสินธ์

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาประสิทธิผลแผนการจัดการเรียนรู้โดยใช้โครงงานและการบริการสังคมเป็นฐาน และ 2) เปรียบเทียบสมรรถนะทางคณิตศาสตร์ของนักเรียนก่อนและหลังได้รับการจัดการเรียนรู้ด้วยโครงงานและการบริการสังคมเป็นฐาน การวิจัยนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลองแบบกลุ่มเดียวทดสอบก่อน-หลังเรียน กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยโดยการสุ่มแบบกลุ่ม เป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5/12 หลักสูตรพิเศษเน้นคณิตศาสตร์ โรงเรียนลือคำหาญวารินชำราบ จำนวน 35 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แผนการจัดการเรียนรู้ PSBL เรื่อง ความน่าจะเป็น จำนวน 6 แผน (12 ชั่วโมง) และแบบทดสอบสมรรถนะทางคณิตศาสตร์แบบเลือกตอบ 20 ข้อ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าดัชนีประสิทธิผล และการทดสอบทีแบบกลุ่มไม่อิสระ ผลการวิจัยพบว่า 1) ประสิทธิผลแผนการจัดการเรียนรู้โดยใช้โครงงานและการบริการสังคมเป็นฐาน มีค่าดัชนีประสิทธิผล เท่ากับ .89 2) ผลการเปรียบเทียบสมรรถนะทางคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 ก่อนและหลังได้รับการจัดการเรียนรู้ด้วยโครงงานและการบริการสังคมเป็นฐาน พบว่า ผู้เรียนมีสมรรถนะทางคณิตศาสตร์หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
มีโชติ ว. ., & วังสินธ์ ณ. (2026). ผลการจัดการเรียนรู้โดยใช้โครงงานและการบริการสังคมเป็นฐาน ที่เน้นสมรรถนะทางคณิตศาสตร์ รายวิชาคณิตศาสตร์เพิ่มเติม ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 20(2), 19–36. สืบค้น จาก https://so09.tci-thaijo.org/index.php/JOEMSU/article/view/7692
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กรวรรณ กมลคุณาเกษม, รัตนาภรณ์ ช่วงสูงเนิน, และธนวัฒน์ ศรีศิริวัฒน์. (2568). ผลการจัดการเรียนรู้วิชาคณิตศาสตร์เรื่อง ทศนิยม โดยใช้การจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือเทคนิค STAD ร่วมกับบอร์ดเกมคณิตศาสตร์ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1. วารสารครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 53(2), 1–15.

เฉลิมขวัญ รวมสุข, ละมนกรณ์ วัฒนทวีกุล. (2560). การพัฒนาทักษะการเชื่อมโยงทางคณิตศาสตร์และทักษะการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ โดยการจัดการเรียนรู้แบบสืบเสาะร่วมกับการจัดการเรียนรู้ แบบโครงงานเป็นฐาน. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี, อุบราชธานี.

ชิษณุชา บุญประสารฤทธิ์, ทรงชัย อักษรคิด และสกล ตั้งเก้าสกุล. (2567). การศึกษาสมรรถนะทางคณิตศาสตร์ เรื่อง ดอกเบี้ยและมูลค่าของเงินของนักเรียน ระดับมัธยมศึกษาตอนปลายที่เรียนรู้ด้วยการสอนผ่านการแก้ปัญหา. Journal of Education and Innovation, 26(4), 116–129.

ณัฐชตะ ใจตรง. (2563). การพัฒนากระบวนการทางคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 ที่ได้รับการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐานร่วมกับเทคนิค KWDL. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, มหาสารคาม.

ณัฐพร เอี่ยมทอง, คมสัน ตรีไพบูลย์, และปริญญา ทองสอน. (2561). การเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนคณิตศาสตร์และความสามารถในการคิดวิเคราะห์ของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 ที่เรียนโดยรูปแบบ Problem-based Learning กับรูปแบบการสอนปกติ. วารสารราชพฤกษ์, 16(2), 53–60.

ณัฐวดี วังสินธ์. (2565). การพัฒนารูปแบบการนิเทศแบบวิจัยเชิงร่วมมือ ในการสร้างเสริมทักษะการจัดการเรียนรู้ โดยใช้โครงงานด้วยการบริการสังคมเป็นฐาน ที่เน้นความเป็นพลโลกของผู้เรียน. วารสารการบริหารและการนิเทศการศึกษา มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 13(3), 56–68.

ณัฐวดี วังสินธ์. (2567). การประเมินผลการเรียนรู้ที่เน้นสมรรถนะความเป็นพลโลกของผู้เรียนโดยใช้โครงงานด้วยการบริการสังคมเป็นฐานในการจัดการเรียนรู้. วารสารการวัดผลการศึกษา มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 30(2), 43–59.

นภสร รุจิราโชติ. (2565). การจัดการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐานเพื่อเพิ่มผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน ทักษะการแก้ปัญหาคณิตศาสตร์ในชีวิตประจำวัน และเจตคติต่อการเรียนวิชาคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 (รายงานการวิจัย). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

นันธิยา ไชยสะอาด. (2558). ผลการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐานในวิชาคณิตศาสตร์ เรื่องสมการเชิงเส้นตัวแปรเดียวที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาคณิตศาสตร์ ทักษะการเชื่อมโยงทางคณิตศาสตร์ และเจตคติต่อการเรียนวิชาคณิตศาสตร์ ของนักเรียนชันมัธยมศึกษาปีที 1. วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, กรุงเทพมหานคร.

พงศธร ตรีรัตนไพบูลย์. (2566). ผลของการจัดการเรียนรู้แบบโครงงานเป็นฐาน เรื่อง ระบบนิเวศ ที่มีต่อความสามารถในการแก้ปัญหาทางวิทยาศาสตร์และเจตคติ ทางวิทยาศาสตร์ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนตรังคริสเตียนศึกษา จังหวัดตรัง. วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, นนทบุรี.

รัตนะ บัวสนธ์. (2563). การวิจัยและพัฒนานวัตกรรมการศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 2). สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

รุ่งทิวา บุญมาโตน, วนินทร สุภาพ, และ รัชฎา วิริยะพงศ์. (2561). การพัฒนาการรู้เรื่องคณิตศาสตร์ เรื่องความน่าจะเป็นของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 ด้วยการจัดการเรียนรู้โดยใช้บริบทเป็นฐาน. วารสารวิทยบริการ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์, 29(2), 51–61.

วถีระจิต บุญเจริญ. (2562). ผลการจัดการเรียนรู้แบบโครงงานเป็นฐานที่มีผลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนคณิตศาสตร์สำหรับนักเรียนระดับมัธยมศึกษา. วิทยานิพนธ์ปริญญาวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศิลปากร, นครปฐม.

วินัย บัวแสงแก้ว. (2561). การเรียนรู้ผ่านโครงงานบริการชุมชน Learning through community service project. วารสารการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช, 1(2), 29–38.

วีรวัฒน์ ไทยขำ, สกล ตั้งเก้าสกุล, และ ณัฐพัฒฐ์ มุกดา. (2567). การพัฒนางานทางคณิตศาสตร์เพื่อประเมินความฉลาดรู้ด้านคณิตศาสตร์ของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น. วารสารครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 52(3), 1–14.

ศิริศุกร์ ศิริโชคชัยตระกูล. (2567). CCPR Model: การสร้างคุณลักษณะของผู้เรียนยุคใหม่ด้วยรูปแบบการสอนเชิงสร้างสรรค์. วารสารครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 52(4), 1–13.

สมเกียรติ อินทสิงห์, พงศธร มหาวิจิตร และอุดมลักษม์ กูลศรีโรจน์. (2558). การพัฒนาชุดฝึกสมรรถนะทางคณิตศาสตร์ระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย สำหรับนักเรียนกลุ่มเสี่ยงโดยใช้เทคนิคสแกฟโฟลดิง. Veridian E-Journal, Silpakorn University, 8(1), 1132-1147.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2562). สมรรถนะสำคัญของนักเรียนระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน. พริกหวานกราฟฟิค.

อภิสรา จันหอม และ จงกล ทำสวน. (2567). ผลของการจัดกิจกรรมการเรียนรู้คณิตศาสตร์โดยใช้กระบวนการแก้ปัญหาที่มีโครงสร้างไม่สมบูรณ์ร่วมกับกลวิธีการเสริมต่อความคิดที่มีต่อความสามารถในการให้เหตุผลทางคณิตศาสตร์และเจตคติต่อวิชาคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3. วารสารครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 52(4), 1–14.

อัครพล พรมตรุษ และสายฝน วิบูลรังสรรค์. (2566). การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้โดยวิธีการแบบเปิดร่วมกับการประเมินเพื่อการเรียนรู้ที่เสริมสร้างสมรรถนะทางคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3. วารสารครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 51(4), 1–17.

Billing, S. H. (2006). Research on service-learning. In M. A. Shumer et al. (Eds.), The Blackwell encyclopedia of sociology. Blackwell Publishing.

Boaler, J. (1998). Open and closed mathematics: Student experiences and understandings. Journal for Research in Mathematics Education, 29(1), 41–62.

Diego-Mantecon, J.-M., Prodromou, T., Lavicza, Z., Blanco, T. F., & Ortiz-Laso, Z. (2021). An attempt to evaluate STEAM project-based instruction from a school mathematics perspective. ZDM-Mathematics Education, 53, 1137–1148.

Gay, E. (2022). Project-Based Learning in the Mathematics Classroom [Unpublished bachelor’s honors thesis]. University of Queensland.

Goodman, R. I., Fletcher, L. B., & Turner, R. K. (1974). The effectiveness index as a means of comparative evaluation of pictorial and verbal presentation of information. Educational Technology.

OECD (2023), PISA 2022 Assessment and Analytical Framework, PISA, OECD Publishing, Paris,

PISA Thailand. (2566, ตุลาคม 30). กรอบการประเมินด้านคณิตศาสตร์. สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี (สสวท.).

Starfish Labz. (2566, มิถุนายน 19). การสอนคณิตศาสตร์อย่างไรให้เกิดสมรรถนะ. Starfish Labz. https://www.starfishlabz.com/blog/1624-การสอนคณิตศาสตร์อย่างไรให้เกิดสมรรถนะ XCL American School of Bangkok. (2566, กันยายน 8). การเรียนรู้โดยใช้โครงงานเป็นฐาน (Project-based Learning).https://www.asbsk.ac.th/th/curriculum/project-based-learning/