ความยุ่งยากของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 ในการแก้ปัญหา เรื่อง การหารด้วยเลข 2 หลัก ในชั้นเรียนคณิตศาสตร์
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อสำรวจความยุ่งยากของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 ในการแก้ปัญหา เรื่อง การหารด้วยเลข 2 หลัก ในชั้นเรียนคณิตศาสตร์ กลุ่มเป้าหมายในการวิจัยครั้งนี้เป็นนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 จำนวน 12 คน ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2567 เครื่องมือในการวิจัย ได้แก่ แผนการจัดการเรียนรู้ เรื่อง การหารด้วยเลข 2 หลัก จำนวน 6 แผน แบบบันทึกภาคสนาม เครื่องบันทึกวีดิทัศน์ เครื่องบันทึกเสียง เครื่องบันทึกภาพนิ่ง วิเคราะห์ข้อมูลเนื้อหาในหนังสือเรียนตรงตำแหน่งที่เกิดความยุ่งยากของนักเรียนในหนังสือเรียนคณิตศาสตร์สำหรับชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 ที่จัดทำขึ้นภายใต้ความร่วมมือระหว่าง Center for Research on International Cooperation in Educational Development (CRICED), University of Tsukuba ประเทศญี่ปุ่น และศูนย์วิจัยคณิตศาสตรศึกษา มหาวิทยาลัยขอนแก่น ประกอบกับวิเคราะห์โพรโทคอลร่วมกับการบรรยายเชิงวิเคราะห์ ตามแนวทางการสอนคณิตศาสตร์แบ่งออกเป็น 2 ช่วง ประกอบไปด้วยช่วงที่ 1 การมีปัญหาของตนเอง (Problem Posing) และ ช่วงที่ 2 การแก้ปัญหา (Problem Solving)
ผลการวิจัยพบว่า นักเรียนเกิดความยุ่งยากของนักเรียนในการแก้ปัญหาในชั้นเรียนคณิตศาสตร์ประกอบไปด้วย 1) ความยุ่งยากในการเรียนรู้การเขียนสัญลักษณ์ (Difficulties in learning written symbols) นักเรียนมีความพยายามที่จะเขียนสัญลักษณ์การหาร และประโยคสัญลักษณ์แล้วมีการติดขัดในการเขียนจึงต้องแก้ไขข้อผิดพลาดของตนเอง โดยนักเรียนมีการเขียนทับซ้อนกันหลายรอบ เกิดปัญหาในการเขียนสัญลักษณ์ ประโยคสัญลักษณ์ เครื่องหมาย จากที่นักเรียนจะเขียนประโยคสัญลักษณ์เป็นการบวกแต่ได้พูดคุยกับเพื่อนในกลุ่มปรากฏว่าได้เปลี่ยนเป็นประโยคสัญลักษณ์การคูณ หลังจากพูดคุยกับเพื่อนในกลุ่ม จากนั้นนักเรียนได้แก้ไขการเขียนประโยคสัญลักษณ์ซึ่งได้เขียนทับซ้อนกันหลายรอบและขีดฆ่าข้อความนั้นออกไป 2) ความยุ่งยากในการเรียนรู้แนวคิดและขั้นตอนพื้นฐานทางคณิตศาสตร์ (Difficulties in learning elementary mathematical concepts and procedures) นักเรียนมีการติดขัดในการเขียนแนวคิดขั้นตอนการหาร มีการครุ่นคิดและได้แสดงสีหน้าท่าทางในการคิดแก้ปัญหาไม่ได้ นักเรียนมีความยุ่งยากในการแก้ปัญหาและยังพบอีกว่านักเรียนมีการเขียนแนวคิดของตนเองลงบนใบงานแล้วมีการขีดฆ่าข้อความหลังจากนั้นมีการทบทวนสถานการณ์ปัญหาและคำสั่งใหม่แล้วเกิดความคิดรวบยอดทำให้นักเรียนเห็นถึงการแก้ไขปัญหาจนเกิดการเขียนแนวคิดขึ้นมาใหม่อีกครั้งหนึ่ง ต่อมานักเรียนสามารถนำสื่อเสริมมาช่วยในการแก้ปัญหาจากการแบ่งกระดาษสีโดยการนับแผ่นกระดาษแยกออกเป็นกองจึงทำให้ผ่านการติดขัดในการแก้ปัญหาและมีวิธีการในการขยายแนวคิดของตนเอง
Downloads
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). ตัวชี้วัดและสาระการเรียนรู้แกนกลาง กลุ่มสาระการเรียนรู้คณิตศาสตร์ (ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2560) ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐานพุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
ไมตรี อินทร์ประสิทธิ์. (2565). กระบวนการแก้ปัญหาในคณิตศาสตร์ระดับโรงเรียน พิมพ์ครั้งที่ 2. ขอนแก่น: ศูนย์วิจัยคณิตศาสตรศึกษา มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
_______. (2563). สถานการณ์ในการศึกษา ณ ปัจจุบัน และ นวัตกรรมศึกษาชั้นเรียนและวิธีการแบบเปิด. [เทปบันทึกเสียง]. ระยอง: สาขาวิชาคณิตศาสตรศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น
วิจารณ์ พานิช. (2556). การสร้างการเรียนรู้สู่ศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ: ส. เจริญการพิมพ์.
วุฒิชัย ภูดี. (2563). การสอนคณิตศาสตร์ในยุคดิจิทัล: วิธีการและเครื่องมือ. วารสารวิทยาศาสตร์และวิทยาศาสตร์ศึกษา, 3(2), 190-199.
สถาบันวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. (2564). การออกแบบกิจกรรมที่เสริมสร้างความคิดริเริ่มสร้างสรรค์ทางคณิตศาสตร์. ค้นเมื่อ 5 มกราคม 2567, จาก https://www.ipst.ac.th/knowledge/knowledge- article/11881/wtr-creative.html
สัมพันธ์ ถิ่นเวียงทอง & ไมตรี อินทร์ประสิทธิ์. (2561). รูปแบบการสอนแนวใหม่สำหรับการวัดในรายวิชา
คณิตศาสตร์ระดับโรงเรียน. วารสารมหาวิทยาลัยนครพนม, 8(3), 118-127.
สุพรรณี ชาญประเสริฐ. (2556). การจัดการเรียนรู้วิทยาศาสตร์และทักษะที่จำเป็นในศตวรรษที่ 21. ค้น
เมื่อ 26 พฤศจิกายน 2566, จาก https://www.ipst.ac.th/wp-content/uploads/2023/08/185_10- 13.pdf
Acharya, B. R. (2017). Diversity in mathematics education, Kathmandu: Pinnacle publication Pvt. Ltd.
Febriyanti, R., Mustadi, A., & Jerussalem, M.A. (2021). Students’ learning difficulties in
mathematics: how do teachers diagnose and how do teachers solve them. Jurnal
Pendidikan Matematika, 15(1), 23-36.
Inprasitha, M. (2001). Emotional Experiences of Students in Mathematical Problem
Solving. Unpublished Dissertation, Doctoral Program in Mathematics Education,
University of Tsukuba, Japan.
Liljedahl, P., Malaspina, U., Trigo, M.S., & Bruder, R. (Eds.). (2016). Problem solving in
mathematics education. Springer Nature.
Martin, S. N., Suryadi, D., & Juandi, D. (2019). Students’ difficulties in solving the mathematics
word problems with the context of education for sustainable development (ESD).
Journal of Physics: Conference Series, 1157(4), 042051.
National Council of Teachers of Mathematics. (1989). An agenda for action. Reston, VA:
NCTM.
Novriani, M. R., & Surya, E. (2017). Analysis of student difficulties in mathematics problem
solving ability at MTs SWASTA IRA Medan. International Journal of Education and
Research, 5(3), 45-55.
Phonapichat, P., Wongwanich, S., & Sujiva, S. (2014). An analysis of elementary school
students’ difficulties in mathematical problem solving. Procedia - Social and
Behavioral Sciences, 116,3169-3174.
Rotherham, A. J., & Willingham, D. (2009). 21st Century Skills: The Challenges Ahead.
Educational Leadership, 67(1), 16–21.
Sibaen, N.W., Buasen, J.A., Alimondo, M.S. (2023). Principal Components of Students'
Difficulties in Mathematics in the Purview of Flexible Learning. Journal on
Mathematics Education, 14(2), 353-374.
Tambychik, T., & Meerah, T. S. M. (2010). Students’ difficulties in mathematics problem-solving:
What do they say? Procedia-Social and Behavioral Sciences, 8, 142–151.
https://doi.org/10.1016/j.sbspro.2010.12.020
Yetkin, E.A. (2003). Student difficulties in learning elementary mathematics (ERIC Digest No.
ED482331). ERIC Clearinghouse for Science Mathematics and Environmental
Education. https://eric.ed.gov/?id=ED482331
