การบริหารความเสี่ยงในสถานศึกษายุคดิจิทัล
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
ท่ามกลางพลวัตศตวรรษที่ 21 และการเปลี่ยนผ่านสู่ยุคดิจิทัล หน่วยงานทางการศึกษาเผชิญความท้าทายจากสภาวะโลกาภิวัตน์ที่ส่งผลกระทบอย่างเป็นลูกโซ่ในทุกมิติ การยกระดับสู่องค์กรนวัตกรรมมาตรฐานสากลจึงจำเป็นต้องอาศัยการวางยุทธศาสตร์เชิงระบบและการบริหารจัดการที่เข้มแข็ง โดยมีบทบาทของ “ผู้นำเชิงรุก” (Proactive Leader) เป็นกลไกหลักในการขับเคลื่อนวิสัยทัศน์ นวัตกรรม และเทคโนโลยีสารสนเทศภายใต้หลักธรรมาภิบาล การบริหารความเสี่ยงในสถานศึกษายุคดิจิทัลถือเป็นเครื่องมือเชิงกลยุทธ์สำคัญตามแนวทางของสำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ ที่ช่วยสร้างหลักประกันในการคาดการณ์ ป้องกัน และลดทอนความเสียหายจากวิกฤตการณ์ที่ไม่คาดฝันได้อย่างเป็นรูปธรรม ส่งผลให้องค์กรสามารถบริหารจัดการทรัพยากรได้อย่างคุ้มค่าสูงสุด (Value for Money) และมุ่งสู่เป้าหมายในการพัฒนาคุณภาพผู้เรียนตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน (พ.ศ. 2551) ให้มีทักษะสำคัญที่เท่าทันการเปลี่ยนแปลง เพื่อสร้างความมั่นคงและยั่งยืนให้กับสถานศึกษาท่ามกลางการแข่งขันในระดับนานาชาติ
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กรมบัญชีกลาง กระทรวงการคลัง. (2550). ฉบับที่ 4 (2566) แนวปฏิบัติตรวจสอบภายในการประเมินความเสี่ยง เพื่อการวางแผนการตรวจสอบ. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ขวัญญานันท์ แก้วนุชธนาวัชร. (2563). การบริหารจัดการความเสี่ยงในการทำงานของโรงเรียนมัธยมศึกษาใน อำเภอท่าใหม่ จังหวัดจันทบุรี สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 17 (วิทยานิพนธ์ ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยบูรพา.
ธรรมนูญ วิชาหา. (2562). การบริหารความเสี่ยงด้านบริหารงบประมาณในยุค Digital disruption ของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 30.บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
ปาริฉัตร ช่อชิต. (2564). สมรรถนะผู้บริหารกับประสิทธิผลของสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา มัธยมศึกษา เขต 8 (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ปราโมทย์ เอมมา. (2563). การบริหารความเสี่ยงของโรงเรียนสรวงสุทธาวิทยา จังหวัดสุพรรณบุรี (การศึกษาค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยศิลปากร.
พอรุ้ง แสงนวล. (2563). การบริหารความเสี่ยงกับประสิทธิผลของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา มัธยมศึกษา เขต 9.
ราตรี เลิศหว้าทอง. (2564). การพัฒนารูปแบบการบริหารจัดการความเสี่ยงงานวิชาการของสถานศึกษา สังกัด องค์การบริหารส่วนจังหวัดโดยประยุกต์ใช้แนวคิด SIPOC Model (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบข้าราชการ. (2552). คู่มือคำอธิบายตัวชี้วัดการพัฒนาคุณภาพการบริหาร จัดการภาครัฐ ปีงบประมาณ พ.ศ. 2560 สำหรับส่วนราชการระดับกรม. สำนักงาน ก.พ.ร.
สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ. (2568). คู่มือการบริหารความเสี่ยง.
สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ. (2560). กระบวนการบริหารความเสี่ยงของสำนักงานปลัดกระทรวง ศึกษาธิการ ปีงบประมาณ พ.ศ. 2560: การบริหารความเสี่ยงตามเกณฑ์คุณภาพการบริหารจัดการภาครัฐ.
สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ. (2560). แผนการบริหารความเสี่ยงประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2560.
สำนักงานรับรองมาตรฐานและประเมินคุณภาพการศึกษา (องค์การมหาชน). (2563). คู่มือการบริหารความเสี่ยง ปีงบประมาณ พ.ศ. 2563.
Ah-Texk, J. C. (2020). Principals’ perceptions of “quality” in Mauritian schools using the Baldrige framework. Journal of Educational Administration, 51(5), 680–704.
Broder, J. F. (2006). Risk analysis and the security survey (3rd ed.). Elsevier.
Clemson University, & Communities in Schools. (2020). Risk factor domains and categories. http://www.dropoutprevention.org
Lim, D. (2019). Quality assurance in higher education in developing countries. Assessment & Evaluation in Higher Education, 24(4), 379–390.
Pickford, J. (2001). Mastering risk: Volume 1: Concepts. Pearson Education Limited.
