การส่งเสริมคุณธรรมจริยธรรมนักเรียนในสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 2

Main Article Content

สุกาญดา เทนอิสสระ

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาสภาพและปัญหาการการส่งเสริมคุณธรรมจริยธรรมนักเรียนในสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 2 และ 2) เพื่อเปรียบเทียบสภาพและปัญหาการการส่งเสริมคุณธรรมจริยธรรมนักเรียนในสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 2 กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ คือ ผู้บริหารสถานศึกษาจำนวน 140 คน และครูผู้สอนจำนวน 317 คน รวมทั้งสิ้น 457 คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลครั้งนี้เป็นแบบสอบถามแบบมาตราส่วนประมาณค่า(Rating scale) มีค่าสัมประสิทธิ์ความเที่ยงทั้งฉบับเท่ากับ 0.88 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ความถี่ ค่าเฉลี่ย ค่าร้อยละ ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบที (t-test แบบ Independent sample) และการทดสอบความแปรปรวนทางเดียว (F-test แบบ One way ANOVA) และการทดสอบรายคู่ด้วยวิธีการของเชฟเฟ่ ผลการศึกษาพบว่า 1) สภาพการส่งเสริมคุณธรรมจริยธรรมนักเรียนในสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 2 โดยภาพรวมและรายด้าน มีการปฏิบัติอยู่ในระดับมาก 2) ปัญหาการส่งเสริมคุณธรรมจริยธรรมนักเรียนในสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 2 โดยภาพรวมและรายด้าน มีปัญหาอยู่ในระดับน้อย 3) ผลการเปรียบเทียบสภาพและปัญหาการส่งเสริมคุณธรรมจริยธรรมนักเรียนในสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 2 จำแนกตามตำแหน่ง โดยภาพรวมไม่แตกต่างกัน 4) การเปรียบเทียบสภาพและปัญหาการส่งเสริมคุณธรรมจริยธรรมนักเรียนในสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 2 จำแนกตามขนาดของสถานศึกษา โดยภาพรวมมีการปฏิบัติแตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
เทนอิสสระ ส. (2024). การส่งเสริมคุณธรรมจริยธรรมนักเรียนในสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 2. วารสารโพธิศาสตร์ปริทัศน์, 4(2), 21–32. สืบค้น จาก https://so09.tci-thaijo.org/index.php/BRJ/article/view/5422
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงศึกษาธิการ กรมวิชาการ. (2546). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 และที่แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2545 พร้อมกฎหมายกระทรวงที่เกี่ยวข้องและพระราชบัญญัติการศึกษาภาคบังคับ พ.ศ. 2545. กรุงเทพฯ: องค์การรับส่งสินค้าและพัสดุภัณฑ์ (ร.ส.พ.).

ชีวิน ทองศรี. (2559). รายงานการประเมินโครงการเสริมสร้างประชาธิปไตยคุณธรรม จริยธรรมและวินัยนักเรียน. สุรินทร์: โรงเรียนบ้านกระทุ่ม สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาสุรินทร์ เขต 1.

บุญชม ศรีสะอาด. (2560) การวิจัยเบื้องต้น. (พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.

ประเทือง เลื่อมใส. (2558). ปัญหาการดำเนินงานส่งเสริมคุณธรรมและจริยธรรมในสถานศึกษาขั้นพื้นฐานที่จัดการศึกษาช่วงชั้นที่ 1-2 สังกัด สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษากาฬสินธุ์ เขต 2. (ครุศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม).

พยุง สารทอง. (2562). ศึกษาปัญหาและการปฏิบัติตนตามคุณธรรมของผู้บริหารโรงเรียนประถมศึกษา สังกัดสํานักงานการประถมศึกษาจังหวัดนครพนม. (การศึกษามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหาสารคาม).

วศิน อินทสระ. (2546). พุทธจริยศาสตร์. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: ธรรมดา.

ศุภจิต ขาวแดง. (2559). การรายงานโครงการเสริมสร้างคุณธรรม จริยธรรมนักเรียนโดยใช้ดนตรีพื้นเมือง (สะล้อ ซอซึง) ของชมรมรักษ์วัฒนธรรมพื้นบ้าน โรงเรียนอนุบาลเมืองพะเยา บ้านโทกหวาก สำนักงาน เขตพื้นที่การศึกษาพะเยา เขต 1. (ครุศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฎเชียงใหม่).

สุกิจ จันทบาล. (2560). การพัฒนาคุณธรรม จริยธรรมและค่านิยมที่พึงประสงค์ ของโรงเรียนศรีคูณวิทยบัลลังก์ โดยใช้การวิจัยปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม. (การศึกษามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์).